Cruel Intentions (1999)

Systkinin Sebastian (Ryan Phillipe) og Kathryn (Sarah Michelle Gellar) eru ríkir krakkar á Manhattan. Þau eru einnig samviskulaus kvikindi sem bæta sér upp sitt eigið innantóma líf með því að rústa eins mörgum lífum annarra og þau mögulega geta. Nýjasta áskorunin er sú að Sebastian fái hina siðprúðu Annette (Reese Witherspoon) en faðir hennar er skólastjóri menntaskólans sem Sebastian gengur í og hún hefur heitið því að vera hrein mey þangað til hún finnur þann eina rétta. Hann og Kathryn fara í veðmál. Ef að Sebastian nær ekki að táldraga hana fær Kathryn sportbílinn hans. Ef Sebastian vinnur fær hann að sofa hjá Kathryn. Langbesti hluti myndarinnar er fyrri helmingurinn. Þau tvö eru þar bæði eins andstyggileg og hugsast getur og er unun að því að horfa upp á skepnuskapinn hjá þeim báðum og virðist þetta þá vera stórskemmtileg biksvört kómedía. En þetta versnar í seinni helmingnum þegar myndin fer meira að skipta yfir í rómantíska gamanmynd og síðan í endann yfir í melódramatískt gamandrama à la Hollywood. Það sem reddar þá myndinni er að hún er skemmtilega leikin af þessum ungstirnum. Sarah Michelle Gellar og Reese Witherspoon eru báðar glæsilegar og einnig gera þær vel úr sínum karakterum en senuþjófurinn er samt Ryan Phillipe með sínum afar íróníska sjarma sem þessi óforbetranlegi kvennabósi. En sorglegt að endirinn þyrfti að vera svona slakur.

Það er óhætt að segja að þessi mynd hafi komið mér verulega á óvart. Ég átti von á einhverri unglingaþvælu en sú reyndist nú heldur betur ekki vera raunin. Illkvitnin í myndinni er raunar alveg unaðsleg en svo skýn sakleysið og góðmennskan annað slagið í gegn sem gerir það að verkum að áhorfandinn sveiflast milli sterkra andstæðra tilfinninga. Ég vil ekki segja of mikið um söguþráðinn svo ég eyðileggi ekki alla skemmtunina, eins og svo margir aðrir virðast hafa mikla þörf fyrir og segi einfaldlega: Sjón er sögu ríkari.

Ég átti von á toppmynd þegar ég setti þessa spólu í tækið, en það var öðru nær. Þvílík þvæla og bull sem þessi söguþráður er, það er ekki heil brú í honum. Allir leikararnir ungu sem leika hér standa sig vægast sagt illa. Hver og einn ofleikur skuggalega svo ekki sé meira sagt. Þetta er mynd sem skilur ekkert eftir sig, hún er eitt stórt núll. Hún fær hálfa stjörnu fyrir fríðleika stúlknanna.

Myndin segir frá ríkum stjúpsystkinum sem hafa það áhugamál helst að eyðileggja mannorð fólks sem þau þekkja. Bróðirinn Sebastian (Ryan Phillipe) er orðinn þreyttur á að tæla Manhattan hástéttarstelpur og sér áskorun þegar hann rekst á grein í tímariti eftir stúlku að nafni Annette þar sem hún lýsir því yfir að hún ætli ekki að missa meydóminn fyrr en að hún er gift. Hann gerir því veðmál við stjúpsysturna Katherine (Sarah Michelle Gellar) um að hann geti tælt Annette. Ef hann tapar fær Katherine rándýra bílinn hans en ef Sebastian vinnur fær hann Katherine. Myndin er oft bráðskondin, það er ekki hægt annað en að brosa og hneysklast smá á því hversu illkvitnisleg systkinin eru, en þetta er samt engin grínmynd heldur saga af ríku fólki sem hefur týnt sál sinni. Ryan Phillipe er sennilega í sínu skársta hlutverki hér og stendur sig bærilega, Sarah Michelle Gellar er mjög sannfærandi auk þess að vera afspyrnuflott. Samtölin eru vel skrifuð, beitt og skondin. Það helsta sem myndin þjáist fyrir er skortur á sympatískum persónum. Enga að síður er þetta frábær skemmtun fyrir ungt fólk.