Draugasaga (1985)

Þessi mynd er eitthvað sem íslendingar gætu daðrað við í meira mæli þegar kemur að kvikmynda gerð og geta þar með lært hvað á að gera og hvað ekki. Draugasagan er kvikmynd sem ég held að flestir af X kynslóðinni líkuðu við fyrir mörgum árum og þessi sjónvarpsmynd átti að vera ein af þeim fáum íslensku hryllingsmyndum. Ég horfði á þessa mörgum árum eftir að hún kom úr, alveg áratugum svo kannski er ég ekki með sanngjarna gagnrýni...en mynd þvert á aldur á að skemmta svo ef Guðfaðirinn er enn skemmtileg og þessi ekki þvert á kostnað þá er ekkert nema sanngjarnt að gagnrýna þessa.

Mér fannst leikurinn skrýtinn í myndinni, allt í einu var karlinn í myndinni að klæða sig í kjólum með langt hár upp úr þurru og draugagangurinn virtist vera uppspuni þeirra sem stunda næturvakt hjá Ríkisútvarpinu og heyra skrýtin hljóð sem voru annað hvort húsvörðurinn eða kaffivélin og þar með missti þessi draugagangur alveg markinu þegar hið draugalega varð hallærislegt. Strætó atriðið var það hallærislegasta af öllu og í lokin veit maður ekkert hvað þessi mynd var um.


Ég myndi samt vilja sjá hana í 4k í stafrænu formi með aukaatriði og ég myndi vilja að ungir kvikmyndamenn horfi á þessa og geri draugamyndir sem eru mun betri en þessi af öllu leyti.

24/09/2026