Kill Bill: Vol. 2 (2004)
Þegar ég gekk út af volume 1 hugsaði ég með mér hvort Tarantino gæti mögulega gert betur í seinni hlutanum. Svarið var án efa já. Kill Bill volume 2 er sennilega besta mynd sem ég hef farið á í bíó um ævina. Myndin er hreinlega as good as it gets. Að öllu er komið mjög fagmannlega og er það hreinn unaður að horfa á myndina. Volume 2 bætir fyrri hlutann gífurlega og líkur sögunni um brúðurina sem hefur hefnda að harma á snilldarlegan hátt. Reyndar hef ég verið að brjóta heilann um að reyna að finna einhverja galla á myndinni en ekki hefur það tekist(sem betur fer), allt er fyrsta flokks, handritið er frábært, fyndið,sniðugt,frumlegt og umfram allt heillandi. Leikstjórnin er ólýsanlega góð og vönduð og sannar Tarantino endanlega að hann er sá hæfileikaríkasti í Hollywood. Leikararnir eru allir fæddir í hlutverk sín. Uma Thurman sýnir eina bestu frammistöðu sem sést hefur á silfurtjaldinu og fer David Carradine á kostum í hlutverki titilpersónunnar. Einnig eru Michael Madsen og Daryl hannah stórgóð sem einhverjar skítlegustu persónur sem sést hafa. Það sem svo virkilega bætir vol 2 er að samtöl og persónusköpun eru nú í aðalhlutverkum í stað ýkts ofbeldis, þó það sé en til staðar í flottum bardögum og er sami frábæri húmorinn en til staðar. Einnig er tónlistin notuð á einstaklega góðan hátt. Volume 2 er ekki bara allt að ofangreindu heldur líka sorgleg ástarsaga milli tveggja einstaklinga sem getur aðeins endað með dauða annars hvors þeirra. Sem heild er Kill Bill vol 1 og vol 2 ein besta mynd sögunnar en aðskildar ber volume 2 höfuð og herðar yfir volume 1 og get ég ekki beðið eftir að sjá hana aftur og í þriðja sinn og kannski í fjórða sinn en svo er komið nóg, þar til hún kemur á dvd því þá verð ég fremstur í röðinni.

