Red Dragon (2002)

Þessi mynd er Silence of the lambs 3 (held ég) og örugglega betri en Hannibal myndin. Edward Norton (The score) leikur löggu sem á að rannsaka undarleg morð með hjálp Dr. Hannibal Lecter(Anthony Hopkins,Silence of the lambs, Hannibal). Dr.Lecter er mannæta og geðveikur morðingi en þó sérvitur náungi. Það kemur í ljós að morðinginn er geðveikur og tekur skipanir frá málverki (Ralph Fiennes,Spider)og og Norton gerir hvað sem er til að stoppa hann. Góð mynd sem ætti kannski að bæta aðeins meiri hrylling í hana.

Red Dragon er einhver sá albesti sálfræði-og spennytryllir sem ég hef nokkru sinni séð. Ég sá að vísu aldrei Silence of the lambs, né Hannibal, en ég vissi samt nógu mikið um Hannibal og sögu hans til að geta notið myndarinnar. Hún er alls ekki eins drungaleg og ég hélt hún yrði, en hún fær mann virkilega til að hugsa. Hannibal Lecter, er einnig einhver sá besti karakter sem ég hef nokkru sinni séð í mynd. Hann er, þrátt fyrir það að vera geðveik mannæta, látinn vera gáfaður, veraldarvanur, og eftir að hann er handsamaður og látinn í fangelsi, hefur hann svolítinn kaldhæðnislegan húmor.

Ég mæli eindregið með því að ENGINN láti Red Dragon fram hjá sér fara!

Red Dragon hefur ekki sama áþreifanlega andrúmsloft drunga og hryllings eins og Silence Of The Lambs, eða hið gotneska stórmyndayfirbragð sem Hannibal hafði, en stendur engu að síður vel á eigin fótum, aðallega vegna frábærrar frammistöðu leikaranna. Brett Ratner er kannski ekki besti leikstjóri í heiminum, en honum til málsbóta þá gerir hann sér greinilega grein fyrir því og reynir því ekkert of mikið, heldur er hann tilbúinn til þess að bakka örlítið og leyfa öllum stórleikurunum að gera sitt án truflunar. Anthony Hopkins er frábær í myndinni, og sérstaklega fannst mér frábært að sjá hvernig hann finnur nýjan flöt á persónunni Hannibal Lecter í byrjun myndarinnar. Þar fáum við að sjá Hannibal sem hefur aldrei farið í fangelsi og hefur enga trú á því að hann muni nokkurntíma gera það. Hann virkar bara frekar mellow og hamingjusamur, þó maður geti greint geðveikina undir niðri. Hopkins heldur áfram að vera einn besti leikari samtímans. Edward Norton er einn athyglisverðasti ungi leikari í Hollywood í dag, og gerir afskaplega góða hluti í myndinni, en þó ekki í líkingu við það sem Ralph Fiennes gerir við hlutverk Tannálfsins. Hann er nákvæmlega eins og ég sá hann fyrir mér þegar ég las bókina á sínum tíma og stendur sig alveg frábærlega. Emily Watson gerir góða hluti með lítið hlutverk í myndinni, sem og Harvey Keitel. Þrátt fyrir að myndin nái aldrei sömu hæðum og Silence, þá er hér um verðugan lokakafla í Lecter þríleiknum að ræða, og verður að ég held betri þegar maður horfir á hana ekki staka, heldur sem hluta af heild.

Spennumyndin Red Dragon er gerð eftir fyrstu bók rithöfundarins Thomas Harris um geðsjúklinginn og mannætuna dr. Hannibal Lecter. Hér er því um að ræða fyrsta kafla sögunnar um Lecter og atburðir hennar undanfari óskarsverðlaunamyndarinnar The Silence of the Lambs og Hannibal. Hér segir frá FBI-manninum Will Graham (Edward Norton) sem er sestur í helgan stein eftir að hafa eytt þrem árum í að fanga dr. Hannibal Lecter (Sir Anthony Hopkins) og koma honum á bak við lás og slá. Friðurinn er hinsvegar snarlega úti þegar hann er beðinn um aðstoða félaga sína hjá lögreglunni við að finna óhugnanlegan morðingja, Tannálfinn (Ralph Fiennes). Morðin eiga það öll sameiginlegt að hafa öll verið framin þegar tungl er fullt og því hafa þeir einungis þrjár vikur til að finna morðingjann áður en hann lætur til skarar skríða á ný. Will ákveður að leita til Hannibals í þeirri von að fá hjá honum aðstoð við að hafa upp á morðingjanum. Framundan er spennandi og athyglisverð leit lögreglumannsins að fjöldamorðingjanum. Þar getur allt gerst. Stórfengleg spennumynd sem hittir beint í mark og fangar athygli allra sannkallaðra spennufíkla. Þrátt fyrir góða takta stenst Red Dragon meistaraverkinu TSOTL með Hopkins og Jodie Foster ekki snúninginn, er þó miklu betri en Hannibal. Aðall myndarinnar er magnað handrit Ted Tally og frábær leikur sannkallaðra leiksnillinga. Sir Anthony Hopkins fer enn og aftur á kostum í hlutverki mannætunnar og geðlæknisins sem þrátt fyrir sturlun sína er fágaður fagurkeri. Hopkins hlaut óskarinn fyrir leik sinn í TSOTL og hefur mótað á magnaðan hátt einhverja eftirminnilegustu persónu spennumyndanna, hann fer eins og fyrr segir á kostum í þessu hlutverki. Edward Norton á einnig stórleik í hlutverki Will Graham og sannar enn og aftur að hann er einn af bestu leikurum nútímans. Ennfremur eru Emily Watson, Harvey Keitel og Philip Seymour Hoffman frábær í hlutverkum sínum. Ég hvet alla til að sjá Red Dragon, hún er skylduáhorf fyrir alla unnendur góðra spennumynda. Ómótstæðilegur spennutryllir í úrvalsflokki.

Mig langaði að gefa myndinni tvær og hálfa en það væri ekki sanngjarnt. Það er svo margt óaðfinnanlegt í myndinni. Góður leikur, góð saga. Ég er bara búinn að sjá þetta allt áður. Ekki bara sá ég fyrri myndina sem Michael Mann gerði svo frábærlega, heldur er hellingur í þessari útgáfu nánast endurtekning á fyrstu myndinni, Silence of the Lambs, sem ég er nýbúinn að sjá á DVD. Það er bara ekkert nýtt í þessari mynd, ekkert frumlegt. En hún er ágæt, sérstaklega sjálfsagt fyrir þá sem ekki hafa séð Michael Mann útgáfuna og ekki séð Silence of the Lambs, allavega ekki nýlega. Ekki nógu góð samt.

Það er bara ekki hægt að gagnrýna Red Dragon án þess að bera hana saman við hinar myndirnar. Sú fyrsta, Silence of the Lambs, var einhver besti spennutryllir síðasta áratugs þar sem Anthony Hopkins tókst að skapa einn eftirminnilegasta og skelfilegasta bíókarakter allra tíma. 10 árum síðar birtist hann aftur á skjáinn í töluvert lakari - en þó stílískri - mynd þar sem hann fór bara að verða flatur og litlaus, og m.a.s. smá píndur þegar kom að því að endurvekja gömlu áhrifin. En Red Dragon bætir ekki aðeins upp fyrir þá mynd ásamt Manhunter (upprunalega myndin sem Michael Mann leiktýrði - með Brian Cox í hlutverki Hannibals) jafnvel, heldur endurvakti hún líka gamla fílinginn að mörgu leyti sem var til staðar í Silence - Kannski ekki skrítið, enda myndirnar tvær svipaðar að mörgu leyti. Brett Ratner virðist kannski ekki beint vera rétti leikstjórinn fyrir eitthvað svona lagað, sérstaklega með einungis myndir að baki eins og m.a. Rush Hour 1 & 2 og The Family Man, en það kom þægilega á óvart hversu vel hann stóð sig. Að vísu tókst honum ekki að framkalla eins skuggalegt og drungalegt andrúmsloft og Jonathan Demme notaði í Silence, sem er eiginlega hálfgerður galli, því það var eimmitt lykillinn sem gerði hana svo einstaka. En engu að síður nær Ratner prýðisvel að byggja upp spennu, ásamt hjálp frá öflugri notkun á myndatöku og afbragðs tónlist, sem er í umsjón meistarans Danny Elfman. Allur leikur er einnig fantagóður. Edward Norton leysir aðalhlutverkið vel af hendi og feilar ekki hér frekar en nokkurn tímann áður. M.a.s. skal ég ganga svo langt með að segja að persóna hans, Will Graham, hafi mér þótt mun áhugaverðari en Clarice Starling. Þekking hans á Lecter gerir samskipti hans við mannætuna svo sérstök. Harvey Keitel, Philip Seymour Hoffman og Emily Watson skila líka öll mjög góðri frammistöðu og Anthony Hopkins er líka vafalaust stórfínn. En þó finnst mér hann vera algjörlega búinn að missa þessa töfra sem hann hafði sem gerðu Hannibal Lecter svo ógeðfelldan og óhugnanlegan. Persónulega fannst mér Ralph Fiennes standa sig mun betur. Maðurinn stal myndinni gjörsamlega og held ég að hann hafi ekki verið svona sturlaður síðan í Schindlers List fyrir nánast áratugi síðan. Red Dragon er í heild sinni gífurlega traustur þriller, en samt finnst mér nú vera nóg boðið af Hannibal Lecter. Að gera aðra mynd um hann yrði ekki góð hugmynd. Ég vil heldur muna eftir honum eins og hann er núna í stað þess að sjá fleiri myndir eyðileggja karakterinn fyrir manni.7/10

Hannibal Lecter varð einn af eftirminnilegustu ómennum kvikmyndasögunnar þegar Silence of the Lambs var frumsýnd árið 1991 þökk sé ógleymanlegri frammistöðu Anthony Hopkins. Eins og flestir vita eru myndirnar um Hannibal gerðar eftir bókum Thomas Harris, en Red Dragon var sú fyrsta af þeim þar sem Lecter kom við sögu. Sagan fjallar í stuttu máli um rannsóknarlögreglumanninn Will Graham (leikinn af Ed Norton) og tilraunir hans til að hafa upp á lævísum raðmorðingja með hjálp Lecters, en Graham og Lecter eiga blóðuga fortíð saman. Edward Norton er hér í góðu formi en persóna hans geldur fyrir það að vera skrifuð á frekar flatan hátt. Anthony Hopkins sekkur sér aftur í gervi Hannibals og kemst langleiðina með að vera eins ógnvekjandi og í Silence of the Lambs. Ralph Fiennes er samt senuþjófurinn hér og fer snilldarlega með hlutverk geðsjúka raðmorðingjans. Saman eiga hann og Emily Watson eftirminnilegustu augnablik myndarinnar. Leikstjórinn hefði aftur á móti mátt vera reyndar maður en Brett Ratner, en hann hefur litla reynslu af öðru en gamanmyndum á borð við Rush Hour og finnst mér því vafasamt að hann eigi erindi í þennan leikstjórastól. Hann klúðrar í sjálfum sér ekki miklu, en betri leikstjóri hefði fundið leiðir til þess að gera mörg atriði í myndinni áhrifameiri. Aftur á móti má ekki gleyma að minnast á tónlist Danny Elfman sem hjálpar mikið til við að skapa rétt andrúmsloft. Það er óhjákvæmilegt að bera Red Dragon saman við hinar myndirnar um Hannibal (aðeins ein af þessum þremur myndum er raunverulega um Hannibal, hann er bara eins konar samnefnari fyrir þær allar), Silence of the Lambs og Hannibal. Af þessum þremur er Silence of the Lambs sú besta án nokkurs vafa, og Red Dragon kemur þar næst á eftir með Hannibal stuttu á eftir sér. Með öflugri leikstjórn hefðu hugsanlega einhver Óskarsverðlaun beðið þessari mynd á næsta ári, en hér er engu að síður um að ræða vel heppnaðan spennutrylli sem ætti að þóknast flestum.

Hannibal er slegin í burtu og gert er pláss fyrir nýrri Lecter mynd sem er vel leykstýrð, skrifuð, rosalega vel leikin og er allt í allt afskaplega góð. Myndin einbeitir sér meira á sögunni en að gera atriðin ógéðsleg. Á næstu óskarsverðlaunahátíðinni býst ég við Red Dragon einhverstaðar þar. Anthony Hopkins leikur jafn vel og í Silence of the lambs og Ralph Fiennes leikur snilldarlega sem hinn nýja geðsjúklinginn. Ekki gleyma að Edward Norton er aldrei lélegur. Red Dragon er mynd sem má ekki gleyma.

Myndin byrjar þar sem Fílharmorníusveit Baltimore er að berjast í gegnum 3. kafla konserts eftir Boccherini í D Dúr. Hljómsveitarstjórinn lítur hornauga á einn flautuleikarann þar sem hann er hræðilega úr takt eftir að hafa gleymt sér í dagdraum. Benjamin Raspail, óbóflautuleikari, reynir að bæta úr mistökum sínum en það er vonlaus tilraun. Einn af tónlistargestunum hallar sér fram og einblínir á flautuleikarann eins og Cobra slanga sem er búin að ákveða næstu bráð sýna. Aftur er vesalings flautuleikarinn ekki með hugann við tónlistarverkið og mistekst hrapalega við klaufskann flautuleik sinn. Dr. Hannibal Lecter, þekktur velunnari á fágaðri list í Baltimore, lokar augunum í óbeit og hugsar með sér, hugsaðu með sjálfum þér að sér hver dagur, sé þinn síðasti, og stundin sem þú hlakkaðir ekki til, kemur eins og svipleg aðkoma.....

Leikstjórinn ungi Brett Ratner skilar hér frá sér því sem okkur þyrsti svo eftir að sjá, Dr.Hannibal Lecter í sínu rétta formi. Snilldar leikstjórn er það eina sem ég get sagt. Hann sannar sig fullkomnlega hér og fær frábærann stuðning frá handritshöfundinum Ted Tally, sem fékk einmitt Óskarinn góða fyrir handritið á Silence of the Lambs. Hann heldur sig fullkomnlega við upphaflegu söguna sem skrifuð var árið 1981 af Thomas Harris. Hann hitti svo naglann á höfuðið í Red Dragon með persónusköpun sinni að hann ákvað að halda áfram að skrifa og var útkoman fæðing Clarice Starling.

Red Dragon heldur svo áfram þar sem við sjáum Lecter leika lausum hala og hvernig FBI lögreglufulltrúinn Will Graham(Edward Norton) er búin í samvinnu við Dr.Hannibal Lecter, sem er án efa hæfasti réttarsálfræðingurinn sem FBI hefur haft, reyna að ná fjöldamorðingja, sem gengur lausum hala og fjarlægir ýmsa líkamshluta af fórnarlömbum sínum, lifur ofl. hehe. Og án þess þó að segja mikið um framhaldið, því það er svo sviplegt að sjá á hvíta tjaldinu, er að við fáum að sjá hvernig FBI náði að handsama lækninn góða.

Við höldum svo áfram nokkrum árum seinna þar sem FBI er ráðþrota í rannsókn á fjöldamorðum þar sem tvær fjölskyldur eru myrtar hrottalega. Þeir leit svo til Will Graham sem er hættur störfum hjá FBI og þeir sannfæra hann að snúa aftur til starfa. Will ákveður svo að leita hjálpar hjá Lecter og kann þetta að hljóma kunnuglega en það verður samt aldrei þannig að það skaði myndina. Edward Norton nær að sanna sig þótt ungur sé í hlutverkið og nær að mínu mati að skila sínu mjög vel. Harvey Kietel sem FBI fulltrúinn Jack Crawford er ekki að mínu mati það sem ég vildi sjá og sakna ég Scott Glenn sárlega og er þetta eini veiki hlekkurinn á myndinni. Svo er það erkióvinur Hannibals, Dr.Frederick Chilton sem er leikinn aftur snilldarlega af Anthony Heald, það eina er að maður sér að hann hefur elst aðeins síðan í Þögn Lambana. Þarna komum við svo að gullmola myndarinnar, þar sem Dr.Chilton er drifinn af hroka og eiginhagsmunum, í baráttu að ná frægð og frama í heimi sálfræðinga, og vonast til að ná að skrifa um merkasta feng fyrr og síðar, þann sem sálfræðingar gátu engan veginn ráðið fram úr því hugrinn var flóknasta púsluspil, falinn í ráðgátu, og Dr.Chilton vildi öðlast virðingu sem var án efa óverðskulduð. Það er hreint augnakonfekt að sjá hvernig Dr.Lecter hefur Dr.Chilton að fífli og kemur á óvart í mynd um fjöldamorðingja að svo stutt sé í húmorinn. Ralph Fiennes leikur Fracis Dolorhide, mann sem var beittur harðræði af ömmu sinni í æsku og varð þess valdandi að hann varð veruleikafirrtur morðingi, og heldur að hann sé að verða Rauður Dreki. Samband hans við blinda konu, Rebu, er rafmagnað og hrollvekjandi. Svo er það fréttamaðurinn og skíthællinn Freddy Launds, sem leikinn er af Philip Seymour Hoffman, sem tekst að klúðra rannsókn málsins og gera málið en flóknari fyrir FBI. Ég vil nú ekki fara djúpt í söguþráðinn og fjalla of mikið um myndinna, heldur hvernig leikarar skiluðu sínu, og þá er komið að Anthony Hopkins. Hann er 12 árum eldri en í Silence en það háði mér ekki neitt í Red Dragon. Það var talað um að nota tölvur til að yngja Hopkins upp, en það var fallið frá því og stuðst við gamla hefð, leikarann sjálfann og hæfileika hans, ásamt smá lýsingu hér og þar og honum komið í sama líkamlegt form og í Silence. Þeim tókst það glæsilega og virkilega gaman að sjá að Dr.Lecter er loksins komin aftur fyrir aftan plexiglerið og með grímuna sína víðfrægu, svo ekki sé talað um hvernig honum tekst að komast inn í sálartetrið hjá okkur, án þess að það sé nokkuð mál fyrir hann.

Það sem mér finnst ógurlegast eftir að hafa lesið allar 3 bækurnar um Dr.Lecter er að rithöfundurinn Thomas Harris, hafi stuðst við alvöru fjöldamorðingja eftir að hafa rannsakað gögn frá FBI fyrir skáldsögur sínar á persónusköpunum í bókunum sínum, þar á meðal Hannibal Lecter.

Myndin fær 3 og hálfa stjörnu hjá mér, þó svo að sumir gagnrýnendur hafi sagt að Red Dragon sé jafn góð og Silence, en þá vil ég ekki taka svo djúpt í árinna, en ekki hika við að sjá hana á hvíta tjaldinu,

með kveðju TaTa,og von um að þið hafið haft gagn af,

Ólafur Kr.

Ógeðslega góð mynd sem er sko ekki síðri en Silens of the lambs.

Myndin segir af því þegar leinilögreglumaður fær hjálp frá Hannibal til þess að ná morðingja þar sem ekkert virðist tengja saman fórnalömbin.

Ég veit að þetta hljómar eins og fyrsta myndin og í rauninni er hún kanski pínulítið svoleiðis en það hrjáir þessari mynd alls ekki. Ef þið búist við því að sjá lélega eftirhermu af Silens of the lambs eins og ég spyrjið ykkur þá að því, fengju þeir þá Anthony Hopkins til þess að leika í henni, ég held nú bara ekki.

Anthony Hopkins stendur sig auðvita mjög vel í myndinni og einnig er Edward Norton mjög góður í hlutverki lögreglumannsins.

Það er ekki jafn stutt í kaldhæðnis húmorinn í henni eins og í fyrirennurunum en þó er byrjunaratriðið nokkuð gott.

Þetta er mynd sem engin spennumynda áhuga maður á að láta fram hjá sér fara þó sérstaklega ekki þeir sem að filgjast með Hannibal því hún er mun betri en Hannibal og slær Silens of the lambs jafnvel við, þó kanski meira að mati yngri áhorfenda.

Myndin kemur niður á það að vera hágæða mynd í alla staði sem að engin ætti að láta fram hjá sér fara.