Harrison's Flowers (2000)

Harrison’s flowers gerist árið 1991 í Júgoslaviu og segir frá borgarastyrjöldinni þar í landi. Slóvenar og Króatar lýas því yfir að þeir ætli að brjótast úr hinu júgóslavneska ríkjasambandi sem veldur því að spennan í landinu eykst gríðarlega. Einkum varð ástandið slæmt í Króatíu þar sem serbneskar fylkingar rústa heilu þorpunum og öllu þeim sem þar eru. M.a. var þorpið Vukovar algerlega lagt í rúst en þar gerist myndin að hluta til. Myndin segir frá konu (Andie McDowell) sem heldur til Júgóslavíu til að hafa upp á týnda manninum sínum sem skömmu áður hafði farið sem ljósmyndari til Júgóslavíu. Hún gerir sér ekki grein fyrir þeim svakalegu hörmungum sem þar eiga sér stað þegar Serbar undir stjórn Milosevic murka lífið úr saklausum íbúum. Hún slæst í hóp með ljósmyndurum og lendir í miðjum átökum. Adrian Brody leikur einn ljósmyndarann og er senuþjófurinn í myndinni. Það sem kom mér helst á óvart er hversu ljót og sláandi myndin er. Hryllingurinn sem einkenndi þessa borgarastyrjöld framar öðrum kemur vel fram og myndin nær virkilega vel til manns. Myndatakan og öll framsetning myndarinnar á auðvitað sinn þátt í því en allt ytra útlit er einstaklega vel gert. Leikur Andie er frábær og raunar er allt gott um þessa mynd að segja

Harrisons’s Flowers fjallar um stríðið sem að enginn veit hvernig byrjaði, allt í einu var allt í upplausn í Júgóslavíu og það trúði því enginn, ef það væri ekki fyrir hugrakka ljósmyndara, þessa kvikmynd og No Mans Land, myndum við ekki hafa neina einustu hugmynd um hryllinginn sem að átti sér stað í fyrrum Júgóslavíu.

Harrisons’s Flowers segir frá Söru Lloyd (Andie MacDowell) sem að fer að leita að eiginmanni sínum Harrison Lloyd (David Strathairm) sem að var sendur til að taka myndir af ,,minniháttar átökum” á milli Serba og Króata, hann fer með því skilyrði að hann verði kominn aftur eftir víku, hann kemur ekki aftur og er talin af. Þá ákveður kona hans að fara á eftir honum og rekja slóð hans til Vukovar með hjálp tveggja samverkamanna hans(Kyle Morrison: Adrien Brody og Marc Stevenson: Brendan Gleeson) og um leið fáum við að sjá mannkynið í sinni verstu mynd, það er hreynt ótrúlegt hvað mannskeppnan getur verið miskunnarlaus, grimm og djöfulleg. Adrien Brody var sko ekki að grínast þegar hann sagði á óskarsverðlaunahátíðinni að hann viti hvaða hrylling og eyðileggingu stríð hefur í för með sér. Aðdáunarverð mynd sem að byrjar með blómum og ást og endar með óskyljanlegri heift og hatri.