Cheaper by the Dozen (2003)

Þetta er óskup vernjuleg gamanmynd um klaufskan mann og fjölskylduna hans.

Það er bara því miður alls ekkert sérstakt við þessa mynd.

Hún fjallar um að Steve Martin og konan hans eru forledrar 12 barna. Miðað við svona margar persónur er það nær ótrúlegt að engin þeirra sé skemmtileg. Það eina sem gerist er að pabbinn reynir að passa krakkana og koma upp grátfyndnar aðstæður... jájá.

Ekkert er nú of fyndið við þessa mynd og manni hálf eliðist mest allan tíman.

Steve Martin stendur sig hræðilega í hlutverki sínu en er þó lítið skárri en flestir hinna.

Í heildina: Ef ykkur langar að horfa á létta gamanmynd þá ráðlegg ég ykkur að horfa á eitthvað annað en Cheaper By The Dozen. Hún er ágæt í hæsta lagi.

Cheaper by the Dozen er gamanmynd eins og þær gerast mest amerískar. Ég tek það fram strax í byrjun að ég var alls ekki ósáttur við þessa mynd, en ég tek hins vegar neikvæðu hliðarnar fyrst.Til að byrja á, þegar maður fer að sjá ameríska fjölskyldugamanmynd þá veit maður einhvern veginn að það mun koma fyrir pínu væmni, og þessi mynd hefur meira en sinn skammt af því, eiginlega of mikið. Þá er ég bara að tala um lokasenurnar, sem voru bara too-much miðað við geirann og mér fannst eins og ameríski kvótinn hafi farið alveg út af kortinu. Annars vegar getur þessi mynd verið afskaplega krúttleg, og sem betur fer hló ég meira að henni en ég átti von á. Steve Martin er orðinn einn vanmetnasti grínistinn starfandi í Hollywood í dag. Hann gerir marga fína hluti hér, en við öll vitum að hann á betra skilið. Í þessari mynd er hann eiginlega kominn í sömu spor og fyrir 15 árum, þegar hann lék í Parenthood. Honum til stuðnings eru hérna nokkrir aðrir góðir, og ber þar helst að nefna Tom Welling, sem hefur staðið sig þrusuvel í Smallville-þáttunum frábæru. Ashton Kutcher á einnig góða spretti (og kommentar m.a.s. sjálfur á eigin leikhæfileika) og Bonnie Hunt er líka þrælfín. Svona í heildina er Cheaper by the Dozen nokkuð góð afþreying. Mæli samt meira með Parenthood fyrir þá sem vilja gamanmynd um fjölskyldulíf í aðeins hærri gæðum.6/10

Ég sá myndina með því hugarfari að hún væri gamanmynd, hún er það að vissu leiti, en samt sem áður er hún mun meiri fjölskyldumynd og hittir því ekki í mark frekar en flestar aðrar nýjar Steve Martin myndir.

Myndin segir af miðaldra hjónum sem eiga 12 börn og reyna að láta drauminn rætast þegar hann annarsvegar fær óvænta þjálfara stöðu og hún fær óvænt gefna út bók sem hún hefur verið að skrifa. Við það þarf hún að yfirgefa heimilið í tvær vikur og hvernig á greyið maðurinn að ráða við 12 krakka upp á eigin spítur meðan hann reynir að mynda frama sinn sem þjálfari.

Myndin er uppfull af hálf þekktum leikurum sem standa sig allir þolanlega, en það er ekki nóg að hafa gott leikaraval, handritið þarf helst líka að hafa eitthvað til brunns að bera.