Karlakórinn Hekla (1992)

Ég er mikill kvikmyndaunnandi. Fór ein í bíó frá 9 ára aldri fyrir peningana, sem ég fékk fyrir að bera út blöð. Og sá allt í 20 ár. Núna horfi ég á bíómyndir heima hjá mér og er kölluð "vídeóleigan" af ættingjum og vinum.
Karlakórinn Hekla er mitt eftirlæti og á sama stað og Pretty Woman. Þær tvær tróna á toppnum hjá mér. Ég horfi á þær báðar mörgum sinnum á ári, og mikið var ég fegin, þegar kórinn kom út á diski í fyrra, því að myndbandið mitt var orðið ansi þreytt. Gaf líka öllum aðstandendum innanlands og utan Hekludiskinn í fyrra. Klassísk saga, klassísk tónlist, guðdómlega rómantík, fyndin goggunarstríð, og dæmigerð íslensk lausaleiksbörn.

 Karlakórinn Hekla segir frá karlakór sem fer í tónleikaferðalag til þýskalands og lendir þar í ýmsum skemmtilegum hremmingum. Húmorinn í þessari mynd er algjör snilld enda margir af okkar bestu gaman leikurunm í þessari mynd. Loka einkunn: 8/10

Með þeim skemmtilegri íslenskum myndum sem ég hef séð. Söguþráðurinn er aðallega sá að Karlakórinn Hekla undirbýr reisu til Svíþjóðar og Þýskalands. Max Werner, einn meðlima í kórnum og náinn vinur Möggu, undirleikarans, fellur frá á einni æfingunni. Hann arfleiðir kórinn af öllum sínum eignum til að gera þeim kleift að taka þessa reisu með stæl. Inni í atburðarrásina flækjast dáleiðslur, gamlar ástkonur og eitthvað sem virðist í fyrstu vera afturganga.