Factotum (2005)

Horfði á þessa mynd án þess að vita mikið um verk Charles Bukowski en myndin kom mér einstaklega skemmtilega á óvart þar sem ég bjóst ekki við miklu. Þetta er mynd sem er ekki með neitt plott að ráði og í lok hennar er ekki búið að leysa neitt. Myndin sýnir mörg mismunandi tímabil í lífi aðalpersónunnar. Við skyggnust sem sagt einfaldlega í hugarheim fólks sem er haldið hálfgerðri sjálfseyðingarhvöt en er ákaflega sátt í þessum ömurleika sem einkennir líf þeirra og tilveru sem áfengissjúklingar. Matt Dillon er alltaf að koma manni meira og meira á óvart. Manni fannst þessi maður vera aldrei neinn alvöru leikari en með frammistöðu sinni í Crash og þessari þá hefur hann sannað sig sem góður leikari. Lily Taylor skilar sínu einnig mjög vel. Ef þú fílar ekki myndir sem eru frekar hægar og er aðallega karakterstúdíur ættirðu að sleppa þessari en ef þú vilt sjá óhefðbundna mynd sem skilur eftir sig ákveðnar hugmyndir þá ættirðu að kíkja á hana. Hún er vel þess virði.