Man on Fire (2004)

Virkilega góð og vel gerð mynd sem að heldur þér við efnið allan tímann. Fjallar um Creasy, lífvörð og drykkjumann sem að er ráðinn til að vernda litla telpu hjá fjölskyldu einni. Svo þegar að litlu telpunni er rænt, þá ætlar Creasy að ná fram hefndum, sama hvað það kostar. Myndin minnir mann á Kill Bill hvað varðar söguna. Semsagt hún er mjög vel sögð og vel skrifuð. Tony Scott er leikstjóri sem að ég fíla mjög vel, alveg frá hans bestu mynd, True Romance. Hún fer mjög hægt af stað þessi mynd. Í fyrri hluta myndarinnar fær maður að kynnast persónunum, og þá sérstaklega persónu Denzels. Sambandið sem að Tony Scott gerir á milli persónu Denzels og Dakotu virkar mjög vel í myndinni. En svo þegar að kemur að seinni part myndarinnar, þá stoppar actionið ekki. Og actionið er mjög gott í þessari mynd, fannst mér persónulega. Ég held að besta leiðin til að segja um þessa mynd er að þetta er Kill Bill. En núna er bara búið að breyta sverðum yfir í byssur og Umu yfir í Denzel. Pælið í þessu. Kannski meikar engan sens en þannig finnst mér það. Allavega, þessi mynd er vel þess virði til að sjá. Ein af betri myndum Tony Scotts.

Men on fire er ágætis hefndarþriller. þetta er mjög þung mynd (það eru ekki allir happy) en samt mjög góður söguþráður. þessi mynd er dálítli kilsja hann er drykkjusúklingur og gerði einhver mistök sem gerir hann þunglyndan og eitthvað svona

Denzel er hérna í fantaformi. Ég var farinn að hafa áhyggjur af kallinum um tíma. Hann var að velja sér fremur þung hlutverk í kjölfar Training Day þar sem hann fékk tæplega verðskuldaðan óskar eins og menn muna. Þetta hlutverk er nú svo sem ekkert léttmeti en virkilega sannfærandi og trúverðugt. Hlutverk annarra eru að sama skapi einnig vel skrifuð og hefur virkilega vel tekist að gera gott handrit upp úr skáldögu A.J.Quinnel. Tony Scott er umdeildur stílisti en fyrir mynd sem gerist í hinni geggjuðu Mexico City þá eru þessar klippingar og myndvinnsla að hitta í mark. Það verður seint sagt að Pay-Back þeminn sé flókinn og orginal en við erum búinn að sjá margar magnaðar hefndar-myndir sem hitta í mark s.s Kill Bill. Þessi mynd Man on Fire gerir það líka. Leikurinn er fyrsta flokks, persónusköpun óvenju sterk ( manni stendur ekki á sama um þetta fólk), flott uppbygging, spenna og útkoman í heildina góð bíóferð.


Ágætisregla þó að hafa þegar maður fer á myndir frá Tony Scott, Paul Greengrass (Bourne Supremacy) og fleiri slíkum snögg-klippi-mismunandi-linsu-MTV leikstjórum að sitja ekki of framarlega í salnum.

Hefndarþrillerar eru ekki sjaldséðir í kvikmyndaheiminum, a.m.k. ekki nú í ár. Man on Fire fylgir hér sterkt eftir titlum á borð við Kill Bill vol. 2, The Punisher, Walking Tall og The Bourne Supremacy. Allar þessar kvikmyndir eiga grunnplottið sameiginlegt þótt flestar - ef ekki allar - séu ólíkar hver frá annarri. Leikstjórinn Tony Scott hefur lengi haldið sig við hasarmyndir og, ólíkt bróður sínum, Ridley, er hann mikið þekktur fyrir stílbrögð sem tengjast annaðhvort hröðum klippingum, tæknilegum effektum eða jafnvel bæði. Þetta notaði hann mikið t.d. í Enemy of the State og nú síðast Spy Game, en með Man on Fire fer hann algjörlega út af kortinu með slíkt og er það einmitt undirstaða þess helsta sem dregur myndina örlítið niður. Myndin ofgerir stíl-effektana svo geysilega mikið að það skapar oftar pirring heldur en jákvæð áhrif. Hinn svokallaði 'MTV-stíll' er sérlega áberandi og Scott nýtir sér eins mikið af fjölbreytilegum skotum, snöggum skiptingum og mikið, MIKIÐ af extreme klippingaraðferðum. Fyrir utan þennan ákafa stíl er frásögnin gallalaus. Sagan er hæg og tekur sér tíma í að byggja upp vel heppnaða persónusköpun. Leikararnir standa sig líka með miklu prýði. Denzel Washington er í ansi krefjandi hlutverki þar sem hann þarf bæði að sýna tilþrif viðkunnanlegrar föðurímyndar sem og harða naglans sem hikar ekki við að ganga frá glæpahyskinu á ógeðfelldan hátt. Dakota Fanning er líka ung leikkona sem ég er mikið farinn að kunna að meta og leysir hún hlutverk stelpunnar vel af hendi og tekst einnig að forðast mestallt sem getur gert barnastjörnur óþolandi. Hún ofleikur hvorki né reynir að vera eitthvað krútt á skjánum, heldur er hún bæði mjög heillandi og sannfærandi. Christopher Walken fær svo loks eitthvað gott til að vinna úr (eftir Stepford Wives hörmungina) og þó svo hann sé ekki í erfiðu hlutverki fær hann nokkrar skotheldar línur. Man on Fire hefur margt upp á að bjóða sem fullmargar myndir af svipuðu tagi misheppnast með, og það er pínu sorglegt hversu fáar 'alvöru' spennumyndir (þ.e.a.s. ekta R-rated testósterón-aksjón-myndir) maður er farinn að sjá nú til dags. Man on Fire er nokkuð góð afþreying meðan hún rennur í gegn. Aftur á móti hefði vel mátt skafa ca. 10-15 mínútur af henni og áðurnefndir gallar með stílfæringuna hindra einhver frekari meðmæli. Það jákvæðasta er vafalaust krafturinn í sögunni og frammistöður leikaranna.7/10

Hér erum við að tala um tæra snilld sem enginn má missa af, Washington er alveg frábær í henni og bara sjaldan séð hann betri. Maður getur eiginlega ekki sagt frá söguþræðinum því

þá er maður að kjafta frá atburðum í myndinni enn sníst í mjög stuttu máli um Washington er fengið það job að gæta ungrar stúlku og það seigir sig eiginlega sjálft að það fer einhvað úrskeðis og hasarinn fer á stað. Þessi mynd er alveg frábær og endirinn magnaður í myndinni sérstaklega og lá við að ég mindi társt yfir henni. Enn þessi mynd er alveg frábær, mikill hasar,mikil læti,flott atriði og gef ég henni hiklaust 4 stjörnur.