Monster (2003)

Það er ekki hægt að segja annað en að myndin sé mjög góð en ég var með hroll allan tímann yfir því hversu ljót manneskjan var.

Skutlan Charlize Theron leikur monsterið og maður sér hana aðeins skína í gegn, sennilega er það ástæðan fyrir hrollinum, það og að einhver manneskja hafi laðast að henni.

Það er alveg magnað hversu vel hún skilar hlutverkinu og fer hún hratt upp álitaskalann hjá mér þar sem ég leit hana aldrei þeim augum að hún kynni að leika, einungis að hún væri flott pía til að laða mann í bíó. En nóg um hana, Christina Ricci sýnir líka stór fínan leik í myndinni sem uppreisnagjörn lesspía sem heillast að MONSTERINU ótrúlegt hvað hún hefur sloppið vel frá Adams Famely.

Það er ekki hægt annað en að mæla með myndinni, ágætis drama en ekki fyrir neina spennufíkla.

Kvikmyndin Monster fer með áhorfandann allan tilfinningaskalann og snýr honum í marga hringi. Monster er stórkostleg kvikmynd sem skilur mikið eftir sig og sýnir manni mannlegan breiskleika á ógleymanlegan hátt. Myndin fjallar um vændiskonuna Aileen (Charlize Theron) sem hefur ekki átt sjö dagana sæla í gegnum ævina. Hún er komin á fremsta hlunn í lífinu og er að því komin að binda endi á þetta allt saman þegar hún kynnist Selby (Christina Ricci). Selby er lítil dekurstelpa og með Aileen getur hún sýnt foreldrum sínum að hún má sko hvað sem er. Samband Aileen og Selbyar þróast út ástarsamband og það er alltaf spurning um hver er að nota hvern. Aileen treystir ekki karlmönnum og tekur uppá því að drepa kúnnana og hirða peninginn. Það á eftir að draga dilk á eftir sér. Monster er ógleymanleg mynd sem allir kvikmyndaunnendur verða að sjá.

Monster er svona alltílæ. Er víst byggð á sönnum atburðum og fjallar um vændiskonuna Lee er Charlize Theron leikur(af hverju hélt ég allan tímann að þetta væri Kim Basinger?)sem tekur upp á því að myrða viðskiptavini sína til að hafa meiri peninga milli handanna handa sér og ástkonu sinni Shel er Christina Ricci leikur(sem er eiginlega óneitanlega meira aðlaðandi af þeim tveim stöllum). Myndin líður eiginlega helst fyrir það að það er meiri áhersla lögð á ástarsamband Lee og Shel heldur en góðu hófi gegnir. Þegar ég ásamt kunningja mínum gengum inn í bíósalinn bjuggumst við við einhverjum almennilegum trylli en fengum í staðinn....bara hálfgert rugl sko. Það helsta sem hífir myndina úr einni og hálfri stjörnu yfir í tvær sléttar er þokkalegur leikur hjá aðalleikkonunum tveimur svo og þulurinn Lee sem hefur ýmislegt vænt að segja. Sæmilegasta afþreying svosem en alls ekkert meistaraverk.

Hvað er hægt að segja um Charlize Theron sem ekki hefur verið sagt áður?

Hún er gífurlega falleg, sjarmerandi og hefur skemmtilega útgeislun sem skilar sér vel á hvíta tjaldinu.

Ekkert af ofantöldu skiptir máli í þessarri mynd.


Aileen Wuornos var þjóðvegamella í Florida sem tók upp á því að myrða viðskiptavini sína. Hún myrti 7 menn á tiltölulega skömmum tíma og var að lokum handtekin, sakfelld, dæmd til dauða og lifði í 12 ár á dauðadeild Florida þar til hún var tekin af lífi í Október 2002.


Já, þetta er sönn saga.


Charlize Theron er hér í hlutverki Wuornos og ég tel að ég taki ekki of stórt upp í mig ef ég fullyrði að hún fái Óskarsverðlaunin í ár, enda er hér á ferðinni einhver sá svakalegasti leikur sem ég hef séð í bíómynd fyrr og síðar.

Hún er með öllu óþekkjanleg í myndinni, ekki bara vegna þess að hún fitaði sig um 15 kíló og er með mikið bíó makeup og gervitennur sem breytir útliti hennar algerlega, heldur vegna þess að ég hafði það aldrei á tilfinningunni að ég væri að horfa á leikkonu leika hlutverk. Þetta var einfaldlega Aileen Wuornos, lifandi á tjaldinu fyrir framan mig og allar tilfinningar og viðbrögð voru ekta. Jafnvel minnstu líkamshreyfingar... Horfið í augun á henni. Þetta er ekki Charlize Theron. Það sem gerist í þessarri mynd var eins og ég væri að horfa á það gerast fyrir framan mig, sem mjög oft var mjög óþægilegt sökum efniviðarins. Í myndinni eru jú morð, nauðgun, ofbeldi af öðru tagi og annað óhugnanlegt.


Fyrsta manninn drap hún í sjálfsvörn, allavega samkvæmt þessarri mynd, sem fer þó örlítið lauslega með söguþráðinn, enda ekki aðrir til frásagnar um það sem raunverulega gerðist en Aileen Wuornos sjálf (ekki lengur, reyndar). Hina 6 drap hún fyrir peningana þeirra, bílinn þeirra, eða bara til að hylja slóð sína.


Ég hélt aldrei að ég ætti eftir að upplifa það að horfa á sannsögulega bíómynd um fjöldamorðingja, þar sem ég kenndi í brjósti um morðingjann... En eins og þessi mynd er sett upp, þá er erfitt að finna ekki til með henni. Lífið leikur sumt fólk mjög grátt. Þrátt fyrir að það fólk taki rangar ákvarðanir, stundum aftur og aftur, þá er það engu að síður manneskjur með tilfinningar.


Það er margt fallegt í þessarri mynd, sem kann að hljóma ótrúlega. En ástarsamband Wuornos og Selby (Christina Ricci, sem sýnir sinn besta leik hér) var mjög saklaust en ástríðufullt. Báðar þörfnuðust ástar og umhyggju og fundu hvora aðra. Tvær týndar sálir.

Wuornos upplifir ást í fyrsta skipti á ævinni (upplifði hana ekki einu sinni í æsku) og dauðhrædd um að missa hana gerir allt sem hún telur sig þurfa að gera til að halda í hana. Því miður tekur hún margar rangar ákvarðanir sem hafa alvarlegar afleiðingar.


Allir þeir sem njóta bíómynda sem sitja í manni, sem og unnendur góðs leiks hreinlega verða að sjá þessa mynd. Ekki láta ykkur koma á óvart þó einhver gangi út af myndinni, enda eru margar senurnar mjög erfiðar á að horfa. En þeir sem sitja til enda, sitja flestir í myrkrinu í nokkrar mínútur að ná áttum eftir að myndinni lýkur og nafnalistinn rennur yfir skjáinn.

Mynd sem ekki má missa af.


Charlize Theron tók þátt í framleiðslu þessarrar myndar eftir að leikstýran Patty Jenkins nánast grátbað hana að taka að sér hlutverkið. Hún sagðist vilja láta taka sig alvarlega sem leikkonu og að þetta gæti verið tækifæri til þess. Ég held ekki að hún þurfi að hafa miklar áhyggjur af því hér eftir, því hún er nú kominn efst á A-Listann í Hollywood.

'Leiklistarskólar eiga eftir að sýna þessa mynd í tímum og leikkonur munu stúdera þennan leik um komandi kynslóðir. Maður sér aldrei leikara ná jafn mikilli dýpt í leik sínum eins og Charlize Theron nær hér í þessarri snilldarlega leiknu mynd.' sagði sjálfur Dustin Hoffman eftir sýningu myndarinnar á AFI Film Festival sem var hérna í Desember.

Stór orð það. Kvikmyndagagnrýnandinn virti Roger Ebert sagði að leikur Theron væri 'einn besti leikur kvikmyndasögunnar' og þar erum við að tala um mann sem hefur séð 20.000 myndir eða eitthvað álíka. Enn stærri orð. En svo ótrúlegt sem það kann að hljóma, þá er þetta líklega rétt hjá þeim báðum.


Fjórar stjörnur. Myndin hefur vitaskuld sína galla eins og aðrar myndir, en ég ætla ekki að fara út í þá hér, heldur ætla ég bara að mæla eindregið með henni, en vara fólk jafnframt við innihaldinu, því það næst ekki auðveldlega úr höfðinu á eftir...