Fucking Åmål (1998)

Ég gæti ekki verið meira sammála síðasta ræðumanni; þessi mynd ætti að fá 5 stjörnur. Gott mótvægi við alla delluna sem heldur áfram að flæða frá Hollywood, og ég held að mér sé óhætt að segja að þetta sé besta mynd sem ég hafi séð. Frábær blanda af gamni og alvöru, og staðreyndin að hún er sænsk styrkir hana miklu fremur en veikir, þar sem auðveldara er að taka hana alvarlega.

Ég varð fyrir þeirri upplifun að horfa á þessa mynd í sjónvarpinu á dögunum og get vart orða bundist. Þvílík snilld!! Myndin er allt í senn, fyndin, hrífandi, sorgleg og skemmtileg. Handritið er listavel skrifað, persónurnar eru svo raunverulegar að manni finnst maður hafa hitt þetta fólk allt saman áður. Þarna er fjallað um viðkvæmt málefni, þ. e. samkynhneigð, á opinskáan og einlægan máta. Einhver allra besta samtímamynd sem gerð hefur verið.

Fjórar stjörnur er alltof lítið! Þetta er mynd til að verða ástfanginn af. Hún er fyndin og skemmtileg og virkilega vel gerð, og eitthvað annað en þetta endalausa Hollywood-kjaftæði. Ég vona svo sannarlega ekki að Hollywood uppgötvi Fucking Amal því þeir myndu pottþétt vilja endurgera hana, sem myndi aldrei geta orðið annað en ömurlegt. Leikararnir eru fínir, og sérstaklega er bæði persónan Elín og stelpan sem leikur hana mjög mjög flott. Toppmynd.

Þessi frábæra kvikmynd sænska leikstjórans Lukas Moodysson hefur alls staðar fengið bestu dóma gagnrýnenda og margvísleg verðlaun og viðurkenningar á kvikmyndahátíðum um heim allan þ. á m. tilnefningu til evrópsku kvikmyndaverðlaunanna sem besta mynd ársins 1998 og eru margir mikið hissa á að hún skyldi ekki hljóta þau verðlaun. Myndin gerist í smábænum Amal í Svíþjóð sem er svo langt út úr alfaraleið að um leið og einhver tískubylgjan nær þangað er hún fyrir löngu orðin úrelt annars staðar í heiminum. Auk þess gerist hreint aldrei neitt þarna. Þetta er að minnsta kosti skoðun Elinar sem alist hefur upp í bænum. Hún sjálf er full af orku og ævintýraþrá og er því einnig fyrir löngu búin að fá nóg af jafnöldrum sínum í bænum sem í hennar augum eru alíka líflegir og metnaðargjarnir og vikugamalt franskbrauð. Agnes heitir önnur stúlka sem býr líka í bænum. Hún er hins vegar aðflutt og hefur ekki búið í mŒl nema í rúmt ár. Þrátt fyrir það hefur hún enn ekki eignast neinn alvöru vin eða vinkonu, en eins og Elin, þá hatar hún þennan draugfúla bæ meira en orð fá lýst. Foreldrar hennar, sem hún hefur reyndar ekkert allt of mikið álit á, eru allir að vilja gerðir til að lífga upp á tilveruna hjá henni og eru nú að undirbúa afmælisveislu hennar. Vandamálið er að Agnes hefur engan til að bjóða í afmælið og fyrir tilviljun vill svo til að Elin verður eini gesturinn. Kynni þessara stúlkna eiga síðan eftir að taka óvænta stefnu sem mun hafa afgerandi áhrif á allt þeirra líf þaðan í frá. Það er ekki eitt atriði við þessa kvikmynd, heldur hreinlega allt við hana sem gerir hana einstaka, sérstaklega þó stórleikur þeirra Alexöndru Dahlström (Elin) og Rebeccu Liljeberg(Agnes) í hlutverkum stúlknanna í aðalhlutverkunum (hann er með ólíkindum góður, annar leikur, leikstjórnin, handritið, kvikmyndatakan, tónlistin og allt saman er sannkölluðum í toppklassa og svo auðvitað sagan sjálf: Hún er alveg mögnuð í einfaldleik sínum. Ég mæli eindregið með þessari kvikmynd. Alls ekki missa af henni!!