RoboCop (1987)

Þetta er mjög góð mynd. Hún fjallar um lögregluþjóninn Murphy sem að lendir í því að vera drepinn á fyrsta deginum sínum sem lögga frá því að hann var fluttur frá annarri lögreglustöð. En svo er hann tekinn á vísindastofu þar sem hann er settur saman, bara núna er hann Robocop, hættulegasta löggan á svæðinu. Og nú leitar hann hefnda á fólkinu sem drap hann. Robocop hefur nánast allt sem góð spennumynd þarf: Mjög góðan söguþráð, spennan mikil allan tímann, búningahönnun frábær(sérstaklega á Robocop, náttúrulega), tæknibrellurnar mjög flottar miðað við þetta ár(1987)(flott hvernig þeir gera hreyfingarnar á vélmenninu Ed-209), athyglisverðar persónur og húmorinn alveg ágætur. Mynd sem ég mæli með að þið sjáið ef þið eruð ekki búin að sjá hana, en forðist framhöldin þau eru hræðileg.

P.S. Ég mæli með því að ef þið eigið DVD spilara að fá ykkur 1. Robocop myndina á Special Edition. Maður getur horft á myndina með 2 útgáfum: Original Theatrical Version eða Director's Cut sem fer meira út á það að sýna meira af ofbeldisfyllstu atriðunum. Dæmi: Þegar Murphy er skotinn í seinna skiptið í handlegginn þá fær maður ekki að sjá þegar afgangurinn af hendinni á honum fer af í venjulegu útgáfunni, en það er sýnt í Director's Cut útgáfunni.

Einhverra hluta vegna hefur þessi mynd alltaf verið ein af mínum uppáhalds myndum. Ég verð aldrei þreyttur á henni. Það er bara eitthvað svo sérstakt við hana sem Paul Verhoeven hefur tekist að skapa. Eflaust spilar sú sérstaka sýn sem hann virðist hafa á framtíðina hvað varðar þróun samfélagsins og kemur ætíð fram í framtíðarmyndum hans eitthvað þar inní. Þessi mynd er yfirleitt flokkuð sem spennumynd og eru eiga jafnvel sum atriðin í henni (sérstaklega í director´s cut útgáfunni) frekar heima í splatter mynd. Hins vegar þá er reyndar áhugaverð og áleitin saga þarna á bakvið um hvort við séum eitthvað meira en bara líffæri sem hægt er að skipta um með vélbúnaði. Samkvæmt leikstjóranum sjálfum þá var það einmitt sá hluti sögunnar sem fékk hann til að gera þessa mynd, því áður en konan hans náði að pína hann til að lesa handritið þá var hann búinn að dæma myndina sem heimska vísindaskáldsögu og ætlaði ekki að taka tilboðinu um að leikstýra henni. Myndin er full af litlum vísbendingum um þessar hugleiðingar. Í ofanálag er myndin líka hörku spennumynd og er alveg hægt að horfa á hana sem slíka án þess að velta sér of mikið upp úr henni. Tæknibrellurnar hafa elst ótrúlega vel, það eru kannski óhljóðin sem ED-209 vélmennið gefur frá sér á köflum sem eru hálf asnaleg í dag. En ED-209 er fyrir löngu orðinn mýta hjá kvikmyndaáhugamönnum og því fyrirgefst honum allt. Í stuttu máli sagt frábær mynd sem er löngu orðin klassísk.

Þessi mynd er í miklu uppáhaldi hjá mér. Hún gerist í náini framtíð í Detroid borg í Bandaríkjunum og fjallar um lögguna Murphy (Peter Weller) sem er fluttur til í starfi og lendir í því hverfi þar sem flestir glæpir eru framdir. Strax á fyrsta degi lendir hann í því að reyna að handsama hættulegasta glæpamann borgarinnar og gengi hans sem eru nýbúnir að ræna banka. Murphy hefur sér til aðstoðar kvenkyns löggu sem kallar ekki allt ömmu sína. Þau ráðast ein síns til atlögu við bófana þegar ljóst er að liðsauki mun ekki berast í tíma. Murphy er þá skotinn í klessu af bófunum og deyr. Hátækni fyrirtæki nokkuð kemst yfir lík Murphys og notar það til að búa til vélmenni (cyborg), eins konar ofur-löggu til að binda enda á glæpi í borginni í eitt skipti fyrir öll. Allt gengur vel þar til heilann úr Murphy fer að ráma í fyrra líf og langar til að leita hefnda.


Þessi mynd er mjög dökk og blóðug (hreinlega viðbjóðsleg á köflum) og Paul Verhofen (leikstjótrinn) tekst að búa til góða stemmingu og halda uppi góðum hraða út alla mynd. Kvikmyndataka og allar tæknibrellur eru mjög góðar miðað við hvenær myndin er gerð og hafa elst vel. Leikararnir standa sig allir vel þó að Miguel Ferrer ofleiki smá. Þetta er líklega besta hlutverk Peter Weller, ég efa að hann egi eftir að gera betur. Gaman er að sjá Kurtwood Smith (pabbinn í That 70s Show) leika þarna eitt mesta ógeð sem ég hef séð á hvíta tjaldinu.


Að lokum er handritið algjör snild. Að sjálfsögðu mun ég ekki kjafta frá en læt duga að segja að siðferðisboðskapur myndarinnar einn sér er næg ástæða fyrir þig að horfa á myndina sért þú ekki búin(n) að því.


Drop your weapon, you have 15 seconds to comply! -ED209