RoboCop 3 (1993)

Robocop 3 er sori, Fred Dekker leikstjórinn tók handrit Frank Millers og nauðgaði því og gerði Robocop ömurlegan. Tæknibrellurnar voru verri en í fyrstu myndinni sem var gerð sex árum áður. Allt í myndinni er lélegt, fyrir utan nokkra góða brandara sem er það sem gefur Robocop þessa hálfa stjörnu. En forðist Robocop 3, þetta er skítur og hún óhreinkar snilld fyrstu myndarinnar.

Hálf stjarna ?!? núna hugsa menn með sé, Fyrir hvað á þessi mynd hálfa stjörnu skilið ? Jú, fyrir að vera í RoboCop seríunni.

En þessi krakka mynd er alveg hrillilega slöpp, og ég þurfti nokkra daga til að geta horft á hana, náð mest 20 mín áður en ég sofnaði eða gafst upp.


Sagan er sú sama og í fyrri myndunum. RoboCop er að berjast við bófa til að halda götum Detriot hreynum. Þegar lögreglumennirnir fara verða full harkalegir við heimilislaust fólk í einu blokkarhverfi, þá snýst RoboCop gegn lögreglunni og gengur í lið með uppreistnarmönnum sem eru að berjast gegn yfirvöldum borgarinnar.

Leitin af hinum mannlega hluta úr fyrra lífi RoboCop heldur áfram í þessar og kemst hann einu skrefi nær, en ég verð nú að segja að leitin af mannlegri hegðun hjá Data í Star Trek: The Next Generation er mun áhugaverði.


Þessi mynd hefur skelfilega þunnan söguþráð, fyrirsjánlegur og leiðinlegur. Persónurnar eru svo leiðinlegar að maður vonast alltaf eftir því að sérsveitar mennirnir komi og slátri þessum uppreystnarmönnum, svo að myndin geti nú endað. Ég mundi ekki mæla þessari mynd fyrir neinn, nema þá til að geta sagst hafa séð allar RoboCop myndirnar eða þá að menn séu sérstakir áhugamenn um lélegar bíómyndir.

Þessi framtíðartryllir er skuggalega góð enda sjálfur John Burke að leika og ef maður veit að hann er í myndinni þá er ekki annað en hægt að hrósa henni. Frábært handrit þar sem glæsinlegur leikstjóri er þar að verki og þótt það sé 2004 þá trúi ég því enn að númer 4 komi. Ég vil gefa til kynna að hún er ekki fyrir hæfi barna þar sem blóðbað streymir um, slagsmálin annað hvert atriði þar sem John Burke sýnir hversu öflugur hann er og formið. Myndin er svolítið flókin og djúp á köflum og ef ekki er horft á hana stíft þá er möguleiki á að maður missi þráðinn. Það er frábært hvernig hún er krydduð með tæknibrellum og sýnir það hversu raunveruleg hún er. Ég mæli flestum að taka þessa klasísku mynd og gleymið ekki að hú er ekki fyrir viðkvæmar sálir. Gef henni pott þétt 4 stjörnur og þetta er hreint að mínu mati stór viðburðir fyrir kvikmyndasöguna að eiga þessa.