Oldboy (2005)

Ég var svo heppin að eiga 1/2 bróður sem á þessa mynd á DVD, fékk hana lánaða og varð ekki fyrir vonbrigðum, skemmtilega steikt mynd oft á tíðum en nenni ekki að vera einhver kvikmynda wisguy og segji bara að mér fannst hún mjög góð og mæli eindregið með henni, svo er annað með Hollywood remake sem kemur 2006, efast að hún nái þessari frekar en margar aððrar endurgerðir.

Koller Krusty rúllar !!!!!!

Söguþráður Oldboy er voða basic í upphafi. Við fylgjumst með Oh Dae-Su, sem af einhverjum ástæðum hefur verið innilokaður í sérstöku herbergi í 15 ár. Eftir að honum er sleppt kemst hann að því að fjölskylda hans hefur verið myrt. Angandi af reiði leitar hann hefnda. Aftur á móti gerir hann sér ekki grein fyrir því að þetta hefndarplan hans er fyrirfram skipulagt og aðeins upphafið á því sem þeir sem hófu þetta ætlast til af honum. Eftir að hafa þolað ýmsar misáhugaverðar tilraunir bandarískra kvikmynda sem snúast um hefndina þá tekst Kóreumönnum að sýna hvernig rétt skal fara að þessu, og um leið gera eitthvað nýtt. Oldboy er óþægileg og ógeðsleg mynd, en umfram allt geysilega sterk, og mjög nálægt því að vera meistaraverk. Sagan er þétt og frábærlega skrifuð, með virkilega óvæntu plotti sem erfitt er að sjá fyrir. Og jafnvel þótt um hefndarþriller sé að ræða er hún á sinn hátt nokkuð frumleg. Dramatíkin er líka svo kröftug en í senn truflandi. Leikurinn er framúrskarandi, sérstaklega hjá Min-sik Choi í aðalhlutverkinu. Maðurinn er rosalegur, og öll frammistaða hans, þ.á.m. í endanum, situr lengi eftir í manni. Punisher-inn hans Thomas Jane er eins og einhver kórdrengur í samanburði við hann og hans brjáluðu aðferðir. Svo er myndin bara svo fjandi klikkuð yfirhöfuð! Ofbeldið er hart og á köflum nánast óbærilegt. Það nýtur sín einnig eftirminnilega. Hápunktur þess er vafalaust umtalaða senan á ganginum þar sem sögupersónan berst við hóp af mönnum, og er sú sena ein samfelld taka án þess að nokkuð sé klippt inn í. Mér fannst samt eins og myndin hafði meira ógnvægileg áhrif á áhorfandann gegnum plottið sjálft. Það er ekki bara ofbeldið sem gerir myndina svona ákafa, heldur stefnan í söguþræðinum, og lokafléttan er án efa ein sú óvæntasta sem undirritaður hefur séð í kvikmynd undanfarin ár. Ég veit ekki alveg hvaða markmið leikstjórinn hafði fyrir þessa mynd við gerð hennar, en ég get engu að síður fullyrt að hún nær fullkomlega að skilja eitthvað eftir sig. Maður kemur útaf henni nánast í rusli. Mér hefur væntanlega ekki liðið svona illa eftir mynd síðan ég sá A Clockwork Orange eða Requiem for a Dream í fyrsta sinn (þá meina ég ''illa'' á jákvæðan hátt, en ekki í svipaðri merkingu og þegar ég sá t.d. Battlefield: Earth). Tæknivinnsla myndarinnar er einnig góð og notkun tónlistarinnar smellur virkilega vel inn í dimma, óhuggulega andrúmsloftið. Eina sem ég hef í raun út á myndina að setja er bláendirinn. Mér fannst hann fyrst og fremst fullteygður þegar það kom að því að ljúka sjálfri myndinni og þar að auki skilur hann ýmsar mikilvægar spurningar eftir opnar, sem skilur eftir pínu súrt bragð. Að því utanskildu er óhætt að gefa Oldboy massagóð meðmæli. Myndin er auðvitað ljót, og meira en örlítið brjáluð. Sagan og innihald hennar á eftir að hneyksla marga, ekki vafi á því. En mögnuð kvikmyndagerð samt sem áður. Synd og skömm að endurgerð sé þegar farin í framleiðslu vestanhafs...9/10

Oldboy er stútfull af montage atriðum þar sem eftir hverja einustu línu er þriggja mínútnu slow-motion of-dramatíseruð sena sem útskýrir nákvæmlega ekkert. Ég átti erfitt með að fylgjast með hvað var á seyði oft. Ég fíla Hero, Crouching Tiger, Hidden Dragon en Oldboy hefur svipaða hluti og þær sem eiga ekkert heima þar. Tæknilega séð er myndin mjög góð, það voru sum atriði sem voru rosalega frumleg og flott en þessar endalausu film-noir línur létu mig næstum sofna. Tónlistin var góð en alltof há á pörtum. Oldboy fór ekki eins vel í mig eins og ég bjóst við. Ég var líka vonsvikinn hve létt hún var þegar það kom af ofbeldinu, flestum fannst hún vera ofbeldisfull en ég vildi fá meira. Oldboy er góð saga en frekar illa sögð, gallanir hennar eru svipað margir og kostirnir. Það er aðeins mitt álit.

Já maður er enn að reyna að jafna sig eftir þessa mynd. Enda alveg þvílík mynd. Fór á hana á spes Rás 2 forsýningu í kvöld og vissi ekkert á hvað ég var að fara á. Þó að árið sé nýbyrjað, þá held ég samt að það muni ekki koma eins óvænt mynd á árinu eins og þessi. Fjallar um mann sem að lendir í því að vera rænt og er lokaður inn í herbergi sem að hann þarf að dúsa í í 15 ár. Svo þegar hann sleppur þá ákveður hann að ná fram hefndum á persónunni sem að lokaði hann inni. Ætla ekki að segja meir því það gæti eyðilagt söguna. Eins og ég sagði, þessi mynd er algjör snilld. Handritið og sagan að myndinni er vel útpæld og virkar mjög vel. Spennan í myndinni er einnig mjög góð. Ógeðisatriðin í myndinni virka virkilega vel til að hrella áhorfandann(fóru nokkrir út af myndinni). Viðkvæmt fólk, þið hafið fengið aðvörun hérna. Þessi mynd er reyndar frá Kóreu en það ætti ekki að breyta neinu, vonandi. Ef þið viljið sjá góða og svona óvænta mynd, þá mæli ég með að þið farið á þessa snilldarmynd. Fær 3 og hálfa hjá mér.

Ég hafði ekki hugmynd um að þess mynd væri í bíó þegar ég sá hana. Vinur minn hringdi og hafði frímiða sem þótti sjálfsagt að nota. Sumsé þá hafði ég enga hugmynd um hvað var í vændum, og þannig á það að vera. Þessi mynd er án efa ein af þeim bestu og eftirminnilegustu myndum sem ég hef séð og mun sjá. Mig langar ekki til að rekja söguþráðinn eins og allir hinir, en hún hefur djúp áhrif á þann sem sér, það er enginn ,,vondur kall og ,,góður kall sem eru að kljást heldur hefur myndin meiri vísun í mannleg samskipti og tilfinningar. Endirinn kom mér á óvart, en skilur ekkert súrt bragð eftir sig. Þrælgóð mynd. (og mikið er leiðinlegt að það eigi að dubba hana upp í Hollywood gallann, )