The Sword in the Stone (1963)

Með The Black Cauldron er þetta eina Disney myndin sem ég hafði aldrei heyrt um áður en ég horfði á þær og það skiptir engu máli hvort um er að ræða trailer, poster, orðið eða einhvern tala um hana. Og ég get vel séð ástæðuna fyrir því. Myndin er rosalega óminnug, sérstaklega miðað við að aðalkarakterarnir séu galdramaðurinn Merlin, King Arthur og talandi ugla.

Aðalvandamálið við myndina er að í staðinn fyrir að koma með meiri sögu eða láta karakterana vera betri, þá eyðir hún miklum tíma í tilgangslaus atriði sem, því miður, skemmtu mér ekki. Fillerarnir eiga víst að hafa einhvern lærdóm fyrir Arthur en það er hægt að segja það á nokkrum sekúndum, í staðinn fyrir að eyða heilum 9 mínútum sem íkornar og 7 mínútum sem fiskar. Myndin er um 80 mínútur þannig að þetta segir sitt. Rifrildin milli Merlin og uglunar eru skemmtileg en verða fljótt leiðinleg.

Hreyfimyndagerðin, líkt og 101 dalmatians, er mjög slöpp en þetta tekur það að næsta skrefi með því að endurnota nokkur skot, þar að auki eitt úr 101 Dalmatians.

Karakterarnir fannst mér ekki vera góðir. Merlin er frekar daufur karakter (þó miklu betri en hvernig hann var í Shrek 3), Arthur gerir ekkert það mikið minnugt (og það pirrar mig frekar mikið hversu mikið röddin hans breytist. Hann hafði 3 raddleikara), uglan á aðeins nokkrar góðar línur, og flestir aðrir karakterar í þessari mynd gleymast strax. Og til að bæta gráu ofan á svart þá hefur The Sword in the Stone með verri illmenum (ef það er hægt að kalla Madam Mimm illmenni) sem ég hef séð í myndinni. Er lítið í myndinni, endar í bardaga sem verður langdreginn og gerir lítið minnugt.

Myndin er bara ótrúlega óminnug og hefur allt of mikið af tilgangslausum atriðum. Þau hefðu verið betri hefðu þau verið skemmtilegri/fyndnari.

4/10