Gangs of New York (2002)

Við kynnumst Amsterdam (Leonardo DiCaprio,Catch me if you can,The beach) var sonur prests sem var foringi gengisins Dauðu kanínunnar en hann deyr í bardaga við annað gengi sem Daniel Day Lewis leikur foringja þess. Gengja atriðið verður örugglega eitt frægasta atriði kvikmyndasögunnar. Þegar Amsterdam verður stór ætlar hann að hefna sín á Daniel og verður ástfanginn af konu (Cameron Diaz,Charlies Angels 1 og 2, Vanilla Sky) sem er smákrimmi líka. Amsterdam á æskuvin sem sveik hann og sagði Daniel Day Lewis að hann ætlaði að hefna sín á honum en verður svo drepinn af genginu því hann sagði Leonardo það. En málin breytast þegar Daniel Day fer í framboð sem borgarstjóri New Yorks. Þetta er örugglega besta mynd Martin Scorsceses og líka besta mynd sem Leonardo DiCaprio hefur leikið í. Myndin var tilnefnd til margra Óskarsverðlauna og hneppti nokkur.

Einstök mynd, hæg en grimm, soldið löng en aldrei langdregin. Myndin gerist náttúrulega í New York frá árunum 1846-1863 og fjallar um Írsku innflytjenduna sem berjast um stöðu sína og rétti að lifa í Bandaríkjunum og svo náttúrulega innlenda andstæðan sem berst á móti þeim. Martin Scorsece að mínu mati einn furðulegasti leikstjóri sem til er leykstýrir þessari mynd eins og allar hinar alveg mjög vel. Sviðsetningin er eins góð og hún gat orðið. Daniel-Day Lewis lék best í myndinni það er sjaldséð að sjá annan svo góðan. DiCaprio leikur líka vel sama með Diaz. Þó þessi mynd er ekki besta mynd 2002 er hún nokkuð nálægt því á nú skilið hrós fyrir mest allt. Þetta er mynd þess virði.

Öll umgjörð myndarinnar er mjög góð,tónlist og tæknibrellur.

Leikur Daniel day-Lewis er framúrskarandi sem Bill the butcher eitt besta íllmenni í langan tíma(finnst skrítið að hann nennir ekki að leika).Leo Di Caprio passar engan veginn í þetta hlutverk og sérstaklega ekki á móti Daniel Day Lewis hann er allt og væminn týpa(fínn í Catch me if you can)og alls ekki nógu harður,sá leikari sem ég hefði viljað sjá er Ewan Macgregor frábær leikari og mjög sterkur karakter. Cameron Díaz er góð í sínu hlutverki.Mér fannst líka gaman að sjá Sjálfan meistaran Martin scorsese bregða fyrir myndinni.Það hefði mátt vera meira af Bravehart hetjuni í myndini.Ég var mjög svekktur í endan hefði viljað fá meira Action.

Myndin gerist á árunum 1846-1863 og fjallar um Amsterdam Vallon (Leonardo DiCaprio). Myndin byrjar á því að “dauðu kanínurnar” berjast við “innfædda”, foringi dauðu kanínanna er Priest Vallon (Liam Nesson) sem er líka faðir Amsterdams og foringi innfæddra er Bill the Butcher eða Bill slátrari leikinn af Daniel Day-Lewis það verður blóðbað og Priest Vallon deyr og innfæddir vinna. Amsterdam horfði á öll slagsmálin og verður síðan tekinn sem fangi og var í unglingafangelsi í 17 ár þegar hann losnar úr fangelsinu sver hann að hann ætli að hefna föður síns og hittir strax þegar hann er kominn úr fangelsinu vin sinn sem reyndi að hjálpa honum að flýja þegar faðir hans dó. Bill slátrari ræður yfir allri New York borg og hjálpar stjórnarmönnum eins og Tweed að fá atkvæði í að verða forseti, síðan byrjar hasarinn. Amsterdam hittir Bill á bar og reynir Amsterdam að komast í mjúkinn hjá honum til að drepa hann seinna. Hann, Amsterdam, hittir stelpu sem er mjög slunginn vasaþjófur og verður hrifinn af henni eins og vinur sinn og segir þá svokallaði vinur hans Bill frá hver Amsterdam væri í raun og veru og verður Bill þá mjög reiður og lætur hann líta út eins og frík eftir að hann lamdi hann í klessu. Stofnaði þá Amsterdam klíku með írskum mönnum til þess að berjast við klíku Bills. Amsterdam bjargaði einu sinni vinu sínum í myndinni og drap hann seinna eftir að hann var búinn að segja hver Amsterdam væri. Það fara allir að ráðast á svertingja og drepa þá og ræna búðum þegar öllum búðunum var lokað vegna bardaga á milli klíku Amsterdams og Bills. Héraðslöggan í New York sprengir flest alla sem eru í báðum klíkunum til þess að reyna að láta þá hætta við. Bill og Amsterdam lifa enn Amsterdam kemur síðan og stingur Bill á hol og deyr hann þá. Þetta var nokkuð fyrirsjáanleg mynd en snilldarleg mynd þrátt fyrir það. Frábær leikstjórn af hálfu Martin Scorsese og snilldarlegur leikur DiCabrios og Daniel Day-Lewis gerði myndina að algjöru meistaraverki.

Gangs of New York fjallar um sögulegt tímabil sem ég veit ekkert um. Svo ég verð bara að treysta Scorsese fyrir því að atburðirnir sem hann greinir frá hafi gerst í alvörunni. Vissulega er skáldað eins og í öllum myndum.

Gangs of New York fjallar um tímabilið frá 1846 til 1863 í New York. New York, eins og aðalpersónan Amsterdam Vallon (Leonardo DiCaprio) lýsir henni, er bræðsluofn helvítis. Fólk flýr unnvörpum frá gamla heiminum og sest að í þeim nýja þar sem allt bullar og kraumar á milli mismunandi hópa þar til allt sýður upp úr.

Myndin byrjar árið 1846. Írsku innflytjendurnir, leiddir af klíkunni dauðu kanínunum og foringja þeirra, Priest Vallon (Liam Neeson) berjast á götunni við hina ,,innfæddu, leidda af Bill the Butcher (Daniel Day-Lewis). Blóðugur bardaginn endar á þá leið að Bill drepur Priest og hinir innfæddu vinna. Ungur sonur Priests, Amsterdam, sér þegar faðir hans er drepinn. 17 árum seinna, snýr Amsterdam aftur úr unglingafangelsi og sver þess eið að hefna föður síns. Til þess að komast nálægt Bill, sem nú ræður nánast allri borginni og er hið raunverulega afl bakvið spillta stjórnmálamenn eins og Boss Tweed (Jim Broadbent), ákveður hann að gerast innanbúðarmaður hjá honum. Amsterdam ávinnur sér traust Bill og verður í leiðinni hugfanginn of Jenny (Cameron Diaz), ,,vinkonu Bills og mjög færum vasaþjófi. Gallinn er að besti vinur Amsterdam, Johnny (Henry Thomas, úr E.T.) er einnig yfir sig ástfanginn af henni. Afbrýði blossar upp sem er mjög hættulegt fyrir Amsterdam. Hann er rétt við það að ná Bill en Bill er einnig rétt við það að komast að leyndarmáli Amsterdam. Og brátt fer allt í háaloft.

Að segja að myndin sé glæsileg á að líta er að fara ansi vægt í sakirnar. Hún er algjör veisla fyrir augað. Myndin hefur verið kvikmynduð svo vel gerð út í minnstu smáatriði að það er ótrúlegt. New York 19. aldar er lýst hér sem borg mikilla andstæðna. Annars vegar er það ömurleg fátæktin þar sem ástandið er eins og slæmt ástand í borg í þriðja heiminum, allt drulluskítugt og í algjörri niðurníðslu. Hins vegar eru það ríkra manna hverfin sem líta óaðfinnanlega út, öll þvegin og glæsileg. Myndin er fullkomin, útlitslega séð.

Martin Scorsese leikstýrir af sínum alkunna fítonskrafti. Myndin er löng en hún virkar ekki löng á mann og manni leiðist ekki eina einustu mínútu. Það er ekkert réttlæti til í heiminum ef Scorsese vinnur ekki Óskarinn sem besti leikstjóri, þó ekki það væri nema bara fyrir það hvað það er svakalega uppsafnað.

Gallar myndarinnar felast í handritinu. Það er stundum ótrúverðugt og ansi yfirgengilegt á dramatískan mælikvarða. Handrit Jay Cocks, Steven Zaillian og Kenneth Lonergan gerir sögunni góð skil, byggir vel upp söguna og er áhugavert í sjálfu sér. Mér leið bara eins og ég væri að horfa á kvikmyndun á Íslendingasögu. Örlög Amsterdam er að drepa Bill í miklu lokauppgjöri, hann getur ekki vikist undan og farið fyrr en það er búið blablablabla... Leikararnir tala stundum eins og hver einasta lína sé mikilvægasta setning sem þeir munu nokkurn tímann segja o.s.frv. Þessi yfirgengilega dramatík við allt jaðrar við það að fara yfir á svið fáránleikans og stundum fer það yfir línuna sem er ekki gott mál því um leið tapar myndin trúverðugleika sínum. Fyrir utan þetta er í sjálfu sér ekki mikil dramatísk dýpt í henni, jafnvel þó myndin sjálf haldi það. En Scorsese og hinir fínu leikarar bjarga þó oft furðumiklu.

Leonardo DiCaprio hefur í alvörunni sjaldan verið betri en hér. Við sjáum veröld New York í gegnum hans augu og DiCaprio nær fínu jafnvægi á milli hins alvörugefna, hefndarsjúka manns og hins óörugga, ráðvillta stráks sem þjáist oft af ansi mikilli minnimáttarkennd gagnvart Bill. Cameron Diaz heldur sínu og gott betur sem rödd skynseminnar í myndinni. Þessi vanmetna leikkona gerir hlutverki sínu mjög vel skil. Ástarsenur hennar og DiCaprio eru til dæmis furðu erótískar miðað við aðstæður jafnvel þó DiCaprio virki alltaf eins og dálítill stráklingur við hliðina á henni. Verst er hvað hlutverkið er takmarkað og Jenny verður á endanum að hinum trúa og trygga lífsförunauti ,,hetjunnar miklu.

Daniel Day-Lewis er síðan kafli alveg út af fyrir sig. Í kraftmestu frammistöðu ársins gerir hann Bill the Butcher ekki bara að kolrugluðum og stórhættulegum ofbeldismanni heldur einnig að óvenjulega margbrotnum karakter sem, þrátt fyrir að vera algjör bjöllusauður hefur ákveðinn móral og siðareglur. Þegar allt kemur til alls, er hann kannski ekki aðalvondikarl myndarinnar heldur meira fórnarlamb aðstæðnanna, eins og allir aðrir. Reiði myndarinnar virðist allavega meira beinast að ríku hrægömmunum eins og Boss Tweed sem halda öllum í heljargreipum fátæktar á meðan þeir spranga um í vellystingum. Day-Lewis er hreint út sagt ótrúlegur og karakter hans held ég að eigi eftir að lifa áfram, jafnvel þó myndin geri það ekki.

Aukaleikararnir eru einnig fínir, þá sérstaklega Jim Broadbent og Brendan Gleeson (sem þverpólitískur góður náungi). Liam Neeson kemur einnig sterkt inn í byrjun þó hlutverkið sé lítið.

Þetta er mynd sem mig dauðlangar að gefa þrjár og hálfa stjörnu en vegna talsvert gallaðs handrits get ég því miður ekki gefið nema þrjár. En myndin er samt sem áður skylduáhorf fyrir þrjá hluti. Hún kynnir okkur fyrir mjög áhugaverðri sögu sem ekki er mikið vitað um, þetta er næstflottasta mynd ársins strax á eftir The Two Towers og fyrir stórkostlega frammistöðu Day-Lewis.

P.s. Reynið að taka eftir Scorsese sjálfum bregða fyrir.

Ég held að þeir sem vilja kalla Gangs Of New York meistaraverk, hljóti að vera blindaðir af fyrri ferli hins frábæra leikstjóra Martin Scorcese. Hann hefur gert mörg meistaraverk, og í mínum huga standa upp úr Taxi Driver og Last Temptation Of Christ. Það sem gerði þær svo stórkostlegar, var sú staðreynd að þær einblíndu báðar á sögu frekar en nokkuð annað. Þegar ég horfi á þessa mynd, þá sé ég að Scorcese hefur þurft að fórna ýmsu til þess að fá fjármagn fyrir svona stórri mynd. Hann þurfti að fórna frumlegum efnistökum, því engan séns má taka með 100 milljón dollara mynd, og því er sagan afar klisjukennd, með gömlum og þreyttum efnistökum og kjánalegri framvindu. Hann þurfti að fórna rúmum klukkutíma af myndinni heyrir maður, og það sést því miður. Myndin veður úr einu í annað, án þess að ná að klára neitt almennilega. Cameron Diaz var greinilega sett í myndina til þess að ná fleiri konum í bíó, ekki af því að hún hafi verið rétt í hlutverkið. Hún er ágætis leikkona oft á tíðum, en þetta hlutverk hentaði henni alveg hrikalega illa. DiCaprio er ágætur í sínu vanþakkláta hlutverki, en mér finnst hann ekki heldur hafa verið rétti maðurinn. Maður trúir því einhvernveginn aldrei að hann geti verið þetta hörkutól sem hann á að vera í myndinni. Einhvern með harðari kjarna hefði þurft til að þess að gefa hlutverkinu dramatískari vikt. Og ástarsambandið á milli þeirra var MJÖG slæmt. Algjörlega ótrúverðugt og leiðinlegt. Daniel Day-Lewis er búinn að fá mikið hrós fyrir sína frammistöðu í myndinni, og margt af því er réttlætanlegt. Hann er mjög kröftugur í myndinni, en kemst samt oft á tíðum afar nálægt því að ofleika. Hann nær þó að mestu að halda sig réttu megin við strikið, og það má hafa mjög gaman af honum í hlutverki Bill The Butcher. Mér finnst kannski að sumu leyti of mikið látið með hann, en hann er engu að síður góður. Aðrir leikarar gera góða hluti í minni hlutverkum. John C. Reilly heldur áfram að vera snillingur, Jim Broadbent er frábær leikari, og marga fleiri mætti telja upp. Myndin er afskaplega falleg á að líta, stórmynd upp á gamla mátann. Engar tölvubrellur, heldur stórar sviðsmyndir og fullt af aukaleikurum. Hins vegar verð ég að segja að tónlist myndarinnar er mjög slæm. Howard Shore hefur yfirleitt átt betri dag en þetta. Og lagið sem kemur undir í bardaganum í byrjun myndarinnar á svo innilega engann veginn við að það er með hreinum ólíkindum. Þegar öllu er á botninn hvolft, þá held ég því fram að þessi mynd sé fyrir Scorcese það sem Bonfire of the Vanities hafi verið fyrir Brian De Palma. Stór og mikið klúður, en þannig klúður sem bara frábær leikstjóri gæti gert. Það er margt gott í myndinni, en hún er afar langt frá því að vera meistaraverk.

Tjaaa.... Það er langt síðan að ég hef séð mynd með eins svakalegum sviðsetningum og þessi. Leikmynd, búningar, förðun og myndataka er öll í slíkum gæðaflokki að ekkert minna en óskar eiga þessi atriði skilið. Það sagt, þá verður að segjast eins og er, að sagan tekur of langan tíma að segjast. Í mínútum talið! Hæglega hefði verið hægt að klippa og þjappa þessari mynd niður um einar 40 mín, því á löngum köflum gerist svo gott sem ekkert. Það er frekar lýjandi, þar sem að þá fellur öll byrðin á herðar leikaranna að fylla upp í þessi tómarúm. Leikaravalið er hreint út sagt frábært og kemur DiCaprio verulega á óvart, þótt ekki sé Írski hreimurinn laus við Bandarísk áhrif sem að piltur virðist ekki geta losað sig við. Cameron Diaz stendur sig með prýði, þó svo að hennar persóna liggi meira og minna í aukahlutverki mest alla myndina. Einnig eru þarna gæðaleikarar í aukahlutverkum. S.s. Jim Broadbent sem tækifærissinnaður og móralslaus pólitíkus sem að bara fylgir vindinum. John C. Reilly sem keypt lögga, og ekki síðast en síst Liam Neeson sem kveikiþráðurinn að hatri DiCaprio's. En allt þetta er ekkert miðað við Óskarsverðlaunaleik Daniel Day-Lewis. Þessi Írski snillingur (JÁ, Snillingur) er hreint út sagt bókaður eigandi næstu styttu karlleikara í aðalhlutverki. Túlkun hans á William Cutting er í þvílíku kalíberi að ég hef sjaldan séð annað. Hann er miskunarlaus, en ber samt virðingu fyrir þeim óvinum sem að hann telur Jafningja sína. Hann er samúðarfullur, en hikar ekki við að senda fólk í gálgann. Hann fær meira að segja fórnarlömb sín til að hlakka til dauðans !

Fjölbreytni & litskrúði persónu hans er með ólíkindum og alla myndina fylgdist maður með undrablandinni lotningu á hann traðka á allt sem fyrir honum varð og hljóta þakkir fyrir.


Ef Day-Lewis fær ekki styttuna, þá er ekki mikið að marka hina Amerísku Hreyfimynda-Akademíu.


Sjáið þessa mynd, því hérna er einstakt tækifæri að sjá mynd af gamla skólanum: Frábærar sviðsmyndir, góðir leikarar, flott myndataka og heilsteipt veröld sem að var til fyrir 150 árum. Og það besta: Næstum ekkert gert í Tölvu ! Bara The Hard Way

Ég vill byrja með að segja að þessi mynd kom mér mjög á óvart.

Þessi mynd er algjört meistaraverk, frábær leikarahópur, sviðsmyndin ótrúlega flott og sagan góð. Sagan er kannski auðvitað í megindráttum búin að nota oft áður en Scorsese nær að koma með sinn stíl í hana og gera hana að góðri heild.

Leikhópurinn er ansi góður. Daniel Day-Lewis kemur aftur eftir nokkra ára pásu og hann sýnir af hverju hann er svona virtur leikari. Hann gerir persónuna Bill The Butcher að einum af verstu vondu mönnunum sem hafa komið fram á hvíta tjaldinu í langan tíma. Mjög vel gert. Leonardo DiCaprio leikur sitt hlutverk vel. Það er ótrúlegt hversu mikið þessi maður getur farið í taugarnar á manni en samt skrítið að hann nær samt oft að heilla mann í sínum hlutverkum. Cameron Diaz, kemur og gerir sitt hlutverk eins vel og hægt er, það hefði kannski verið hægt að gera hennar hlutverk aðeins dýpra.

Aukaleikararnir eru flestir ágætlega þekktir, eins og td Jim Broadbent (Iris, Moulin Rouge...) og Brendan Gleeson(Braveheart, A.I. Artificial Intelligence..). Þeir koma með sinn stíl inn í myndina sem gerir fyrir mig allavega mikið.

Byrjunaratriði nær örugglega að heilla ykkur en spurningin er hvort ykkur langi að æla smá eftir það eða ekki, hehe( allavega leist kærustunni ekki á það).

Fólk hefur svo verið að tala um að myndin sé langdregin en ég verð að vera ósammála þeim vegna þess að þessi mynd er svo ótrúlega mikið konfekt fyrir augað, sviðsmyndin ítarleg og vönduð, búningarnir vel hannaðir og tónlistin góð.

Ég mæli með að allir fari á þessa mynd í bíó, þessi á eftir að vinna einhverja Óskara, trúi ég.


Ingi Einar Sigurðsson. IES

Algert meistarastikki, sem engin ætti að láta fram hjá sér fara, myndin er löng og hef ég heyrt fólk segja hana lengdregna en ég er ekki sammála því, hér er á ferðinni mikil saga sem þarfnast alls þessa tíma til að vera sögð.

Óhætt er að segja að Leonardo DiCaprio standi sig með príði í myndinni, heldur sjúskaður og fullur af hatri. Cameron Diaz stendur sig líka vel í sínu hlutverki en sá sem stendur sig einna best er án efa ómennið Butcher (Daniel Day Lewis) sem að nær að rista fram illsku og föðurlandsást í sínu tærasta formi með kjafti og klóm.

Myndin er með frekar subbulegum bardagasenum þar sem að hólmgöngur líðsins fara fram með kjötöxum, öxum og rítingum en ekki eru leifðar bissur.

Í stittu máli segir sagan af strák sem verður vitni að dauða föður síns og er staðráðinn í að hefna fyrir morðið.

Mynd sem ég mæli eindregið með, hún fer á háan stall í mínum rekka.

Ég ætla að byrja á því að taka það fram að ég varð fyrir svolitlum vonbrigðum með myndina, enda virtist biðin eftir henni hafa hækkað væntingar mínar til hennar aðeins of mikið með tímanum. Martin Scorsese er náttúrlega snillingur, og hefur alltaf verið í miklu uppáhaldi hjá mér, og ég fullyrða það m.a.s. að hans vegna bjóst ég við meiru. En samt sem áður stóðst myndin flestar væntingar sem ég gerði til hennar, þrátt fyrir sú vonbrigði að ég bjóst við epísku snilldarverki. Of hátt stillt hugarfar, ég veit. En Scorsese getur gert manni það. Til að byrja með, þá er Gangs of New York alveg ótrúlega flott mynd. Sjónrænt listaverk í orðsins fyllstu merkingu, og það sem er athugavert, er að Scorsese notaði 'gömlu' aðferðina við gerð hennar; Hér er t.d. ekkert verið að leika með bluescreen í bakgrunni, heldur bara mörgum, vönduðum sviðsmyndum, og í stað þess að nota tölvubrellur til að skapa mikinn mannsfjölda er hér bara notað gríðarlega mikið magn af stadistum, og maður getur bara ekki annað en dáðst að því öllu saman. Tæknivinnslan, og þar á meðal myndatakan, er bara stórkostleg og tónlistin kemur einnig prýðilega út. Leikhópurinn er líka til fyrirmyndar, og leikurinn sjálfur ekki mikið síðri. Ég hef að vísu aldrei verið sérlega hrifinn af Leo DiCaprio sem leikara en hann passar þó mjög vel í aðalhlutverkið og tekst að gera það sem ég bjóst aldrei áður við af honum, með að vera á skjánum í 5 mínútur án þess að fara eitthvað í taugarnar á mér. Cameron Diaz er líka bara falleg og eins og ávallt þrátt fyrir að tilþrif hennar hafi farið örlítið út í ofleik, og ef mér sýndist rétt þá datt hún reglulega útúr írska hreimnum sínum. Senuþjófurinn er óneitanlega Daniel Day-Lewis sem Bill The Butcher. Ekki bara nær hann að gera persónuna bæði heillandi og lyktandi af hreinni illsku á sama tíma, heldur blæs miklu meira lífi í hann en maður býst við af svona karakter. Maður bæði skilur hann og hatar hann samtímis og þegar uppi er staðið er myndin alfarið í hans höndum.Gangs of New York hefur þó galla, en þó fáa sem betur fer. Sagan hefur þann ókost að hún nær aldrei að snerta við manni. Hún er bara ekki nærri því eins áhrifamikil og hún hefði mátt vera, og vissulega pirrar það mann svolítið hversu ófrumleg hún er yfir heildina. En Scorsese hefur þó sín föstu tök á verkinu, eins hér um bil alltaf, og ætla ég mér að vona að maðurinn fái loksins sína Óskarsstyttu, sem hann á svo fyllilega skilið. Ég get hins vegar ekki gengið svo langt með að kalla þetta eina af bestu myndum leikstjórans (það þyrfti nú svolítið meira til að ná hæðum mynda á borð við Raging Bull, Goodfellas og Taxi Driver - mögulega Casino líka), en hún má þó eiga það að vera meðal betri mynda ársins 2002.8/10