Murder by Numbers (2002)

Allskemmtileg ræma um tvo menntaskólapilta með of mikið af peningum og of litla siðferðiskennd. Þeir, til þess að gera nú eitthvað uppbyggilegt, drepa blásaklausa konu og klína drápinu á dópsala einn ágætan.

Sandra Bullock er svo löggukonan sem ætlar sér að koma upp um þá.

Það sem greip mig fyrst og fremst var stórgóður leikur ungu mannanna tveggja sem leika morðingjana. Greinilegur eðalefniviður hér á ferð. Sagan er einnig ágæt, en myndin er mjög lauslega byggð á raunverulegum atburðum sem gerðust að sjálfsögðu í Bandaríkjunum.

Ben Chaplin, sem leikur aðstoðarlögguna, er skemmtilega sviplaus að vanda og má með fullri vissu segja að hann mun seint ofleika. Chris Penn er jú snilldarleikari en sést fulllítið og hefði mátt að ósekju gera hans persónu betri skil.

Semsagt, þegar allt kemur til alls, spennumynd yfir meðallagi og skemmtileg á að horfa.

Þessi mynd, Murder by Numbers með frábæru leikkonunni Söndru Bullock kemur manni sko á óvart. Bullock leikur lögreglukonuna Cassie, sem er klár og kann sitt fag en á sín vandamál utan vinnunnar að stríða sem gerðist í fortíðinni. Sam Kennedy hjálpar henni að ráða ráðgátu af morði sem framið hafði verið.

Ég ætla ekki að segja meir til þess að skemma ekki fyrir.

Kvikmyndatakan er góð, spennan er mikil allan tíman, og það fer enginn að svekkja sig á því að hafa farið á þessa mynd. Þetta er ábyggilega ein besta mynd Söndru Bullock, hún stendur sig hreint og beint frábærlega í þessari mynd!!


Tónlistin í myndinni er flott, kvikmynda takan er einstök, flott túlkun hjá leikurnum og allir standa sig með prýði.

Þessi mynd kemur þægilega á óvart. Tekið er upp þema úr Glæp og refsingu Dostoévskiís, um unga manninn sem fremur glæp af heimspekilegum ástæðum. Hér eru þeir Raskolnikov og Svidrigailov, ungi maðurinn og fulltrúi hins illa, settir fram í gerfi tveggja vina, sem hafa komist að því í þenkingum sínum að raunverulegt frelsi snúist um að gera það sem manni sýnist, til dæmis að drepa menn og komast upp með það. Haldið er áfram myndina út að vitna í bókmenntir og heimspeki, sem gerir hana einstaka. Til dæmis er sett á svið Prisoners dilemma (sjá til dæmis http://www.princeton.edu/mdaniels/PD/PD.html), sem er raunar kippt niður á jörðina úr óravíddum leikjafræðinnar með aðgerðum lögmanns morðingjanna. Óvenjulegt í sumar að sjá mynd sem er ekki fyrst og fremst ætluð sauðheimskum fíflum, þótt þau geti áreiðanlega líka haft gaman af þessari mynd.

Já, bara merkilega vel gefin sálfræðiþriller. Góð mynd, allt nokkuð pottþétt og í raun ekki hægt að setja út á neitt. Strákarnir tveir stela öllum senum sem þeir eru í og gefa myndinni skemmtilegan stíl. Sandra og aðrir standa vel fyrir sínu. Skemmtileg og góð myndataka. Plottið er skemmtilegt og mátulega flókið, engir lausir endar og bakgrunnssaga Söndru gefur viðbótarlit. Samt er eins og eitthvað vanti, eitthvað til þess að gera myndina frábærri mynd. Ekki misskilja, þetta er góður sálfræðiþriller og vel peningana virði.

Þótt ég geti ekki alveg mælt með þessari mynd sem mikið meira en vídeómynd í besta falli þá verð ég að viðurkenna að hún hafi komið mér þægilega á óvart. Ég geng m.a.s. svo langt með að segja að þetta sé besta mynd Söndru Bullock síðan Speed, enda hefur Bullock greyið ekki verið í neinum góðum myndum síðan (Forces Of Nature, Speed 2, Hope Floats og Miss Congeniality - þarf ég að segja meira?). Hún stendur sig allavega alveg þokkalega í þessari. Ekki bara á hún gott hrós skilið, heldur eiga aukaleikarar myndarinnar einnig skilið gott orð, og þá sérstaklega strákarnir tveir, Ryan Gosling og Michael Pitt. Útlitið á myndinni er líka gífurlega flott og óvenju skuggalegt miðað við morðgátuþriller. Svo er kvikmyndatakan líka mjög sérstök, og tónlistin heldur öflug. En samt fylgja myndinni nokkrir stórir gallar, og því miður skildi handritið nokkra vankanta eftir sig, og þar má einnig nefna leiðinlegan endi (handritshöfundurinn hefur greinilega verið að koma einhverjum augljósum boðskap á framfæri) og frekar glataða persónusköpun; t.d. var ekki nógu mikið farið út í strákanna tvo, og það dregur myndina töluvert niður, þar sem að þeir eru lykilpersónur myndarinnar.Myndin þjáist líka fyrir það að verða aldrei eins spennandi og henni var ætlað. En engu að síður er þetta nokkuð skemmtileg og ágætlega heppnuð afþreying sem kemur stöku sinnum á óvart. Og vonandi lætur Bullock sjá sig í fleiri svona (ef ekki betri) myndum í framtíðinni.6/10

Þessi nýjasta Sandra Bullock ræma kom mér satt að segja talsvert á óvart. Ég hafði engar sérstakar væntingar þótt ég vissi að leikstjórinn Barbet Schroeder hefur gert fínar myndir í gegnum tíðina (síðast gerði hann að vísu hina afleitu Desperate Measures). En svo kom í ljós að þessi mynd er hinn fínasti þriller og óvenjulega gáfulegur miðað við að þetta er Hollywood-framleiðsla.

Bullock leikur lögreglukonuna Cassie Mayweather. Hún er gríðarlega klár og fær í því sem hún gerir en þykir vera í frekar miklu tilfinningalegu ójafnvægi vegna skelfilegra atburða úr fortíð hennar. Hún er send ásamt nýjasta félaga sínum Sam Kennedy (Ben Chaplin) til að rannsaka morð á konu sem hefur verið skilin eftir úti í skógi. Það sem við vitum en þau vita ekki er hverjir morðingjarnir eru. Það eru menntaskólapiltarnir Richard Haywood (Ryan Gosling) og Justin Pendleton (Michael Pitt). !!!Þeir sem hafa ekki séð myndina hættið að lesa NÚNA!!!!!

Richard er rikur, vinsæll og á auðvelt með að ráðskast með fólk. Justin er hlédrægur, óvinsæll en gríðarlega snjall og það er í rauninni hann sem skipuleggur morðið. Planið er að komast upp með hinn fullkomna glæp. Þeir skilja sjálfir eftir sönnunargögn til að afvegaleiða löggurnar og koma sökinni yfir á aðra manneskju. En Cassie finnst eitthvað bogið við þetta allt saman og tekur að gruna þá tvo. Og þá hefst leikur kattarins að músinni. En spurningin er hver er kötturinn og hver er músin.

Eins og ég sagði áðan þá er þetta óvenjulega smart þriller. Og hann er sagður á óvenjulegan hátt. Við vitum hvað gerðist en persónurnar vita það ekki. Svo maður gat skemmt sér við það að sjá þegar þær lentu í blindgötu með rannsóknina eða það hljóp á snærið hjá morðingjunum og þar fram eftir götunum. Frammistaða leikaranna vegur þungt í því hversu vel tekst að koma efninu til skila. Þetta er til að mynda ein af allra bestu frammistöðum Bullocks á ferlinum og gerir hún Cassie að frábærri löggu en brotinni manneskju. Hún er ekki fullkomin. Maður getur ekki alltaf treyst dómgreind hennar. Hún hatar Richard og heldur að hann hafi skipulagt þetta allt saman vegna atburða úr hennar eigin lífi. Og mér fundust þær alveg frábærar senurnar á milli hennar og Ben Chaplin þar sem hún dregur hann á tálar en ekki öfugt, hún fleygir honum út úr rúminu eftir á en ekki öfugt eins og í venjulegri mynd. Kynjahlutverkunum er þar skemmtilega snúið við.

Ryan Gosling og sérstaklega Michael Pitt eru einnig góðir. Gosling býr til karakter sem, líkt og Cassie, maður þolir ekki frá fyrstu mínútu. Hrokafullan grimmdarsegg og drullusokk. Pitt býr til karakter sem er kannski ekki jafn slæmur á yfirborðinu eins og Richard en maður grunar samt að hann sé jafnvel truflaðri og hættulegri. Það er aðallega Ben Chaplin sem er hálf leiðinlegur sem by-the-book löggan enda líka hálf leiðinleg og tilþrifalítil rulla.

Þetta er mynd þar sem fer saman vel samið handrit, fínn leikur og örugg leikstjórn fagmanns sem neytar að stytta sér leið og láta allt enda bara í skotbardaga eða einhverju þannig löguðu. Ég mæli með þessari. Hún kemur á óvart.

Viti menn, læðist ekki frambærilegur sálfræðiþriller fram á sjónarsviðið þótt komið sé fram á sumar. Og það frá Söndru Bullock, af öllum manneskjum. Ég hef alltaf haft gaman að Bullock og er eflaust hlutdrægur, en henni hefur tekist að koma á tjaldið alveg hreint skammlausri spennumynd. Hún nýtur hjálpar leikstjórans Barbet Schroeder, sem er vel kunnugur spennumyndum með kvenfólki í aðalhlutverkum eftir hina stórgóðu Single White Female. Sandra leikur löggu sem vinnur að morðmáli þar sem ekkert virðist ganga upp, enda ekki skrýtið þar sem tveir vel gefnir strákormar eru á bak við allt saman og reyna að gera löggunni grikk. Bullock er fín hér, er í sama gírnum og hún sýndi í Speed og The Net - sjálfstæð kona í óheppilegum aðstæðum. En það eru samt strákarnir tveir sem stela myndinni frá henni. Ryan Gosling (frábær í myndinni The Believer) og Michael Pitt (stóra ástin í Hedwig and the Angry Inch) eru stórgóðir sem óvenjulegir menntaskólanemar sem hafa ekkert betra að gera en að skipuleggja hið fullkomna morð. Murder by Numbers minnir stundum óþægilega á Columbine-morðin fyrir nokkrum árum og fær talsvert að láni frá Twin Peaks, bókum Patriciu Cornwell og jafnvel CSI, en hún er engu að síður mjög spennandi áhorfs og það er gaman að sjá samspil þeirra Gosling og Pitt. Kvikmyndatakan er líka þess verð að minnast á, spennumyndir leggja yfirleitt áherslu á aðra hluti. Góður þriller sem ætti ekki að svíkja þá sem borga sig inn.