Heillandi Woody Allen-steik
Midnight in Paris er klárlega ein af betri myndum seinasta árs. Myndin er skemmtilega létt, ljúf og afar heillandi. Fyrst og fremst er handritið algjör snilld frá upphafi til enda þar sem það eyðir engum tíma í óþarfar útskýringar og er fyrst og fremst bara skemmtilegt út í gegn. Svo er myndin pökkuð frábærum leikurum sem eru ekki að gefa neinar þungavigtsframmistöður heldur eru bara að skemmta sér og áhorfendum. Sérstakt uppáhald er hinn sérvitri Paul, skemmtilega leikinn af Michael Sheen (eða Tony Blair, eins og ég kalla hann einfaldlega).
Mér hefur alltaf þótt Owen Wilson vera frábær leikari. Hann er bara svo skemmtilegur og minnir mig mikið á Paul Rudd. Það er bara ómögulegt að líka illa við þessa tvo. Owen Wilson stendur sig vel og á nokkur mjög fyndin augnablik. Eins og maður býst við af Woody Allen-mynd er hún algjör steik og þá meira en venjulega. Þrátt fyrir það er sagan líka mjög jarðbundin miðað við absúrd plottið. Marion Cotillard heldur áfram að sýna að hún er ein besta leikkonan í bransanum í dag og allir aðrir aukaleikarar eru líka til fyrirmyndar.
Það er eitthvað svo hrikalega heillandi við þessa mynd. Hún er nokkuð einföld og stutt og mig langar strax að sjá hana aftur! Hún hefur líka frekar áhugaverð skilaboð, þótt þau séu ekkert frumleg né ný, sem er ekkert lúmskt komið til skila. Hún gæti verið aðeins fyrirsjáanleg en ég fyrirgaf næstum alla smávægilega galla bara vegna þess hversu skemmtileg hún var. Sannkölluð feel-good mynd ársins.
8/10
Mér hefur alltaf þótt Owen Wilson vera frábær leikari. Hann er bara svo skemmtilegur og minnir mig mikið á Paul Rudd. Það er bara ómögulegt að líka illa við þessa tvo. Owen Wilson stendur sig vel og á nokkur mjög fyndin augnablik. Eins og maður býst við af Woody Allen-mynd er hún algjör steik og þá meira en venjulega. Þrátt fyrir það er sagan líka mjög jarðbundin miðað við absúrd plottið. Marion Cotillard heldur áfram að sýna að hún er ein besta leikkonan í bransanum í dag og allir aðrir aukaleikarar eru líka til fyrirmyndar.
Það er eitthvað svo hrikalega heillandi við þessa mynd. Hún er nokkuð einföld og stutt og mig langar strax að sjá hana aftur! Hún hefur líka frekar áhugaverð skilaboð, þótt þau séu ekkert frumleg né ný, sem er ekkert lúmskt komið til skila. Hún gæti verið aðeins fyrirsjáanleg en ég fyrirgaf næstum alla smávægilega galla bara vegna þess hversu skemmtileg hún var. Sannkölluð feel-good mynd ársins.
8/10


























































