Happiness (1998)

Þessi mynd er ógeð og ekkert annað. Þarna er verið að velta sér upp úr ógeðslegustu kenndum mannsins og óeðli. Ég sé enga snilld tengda þessari mynd eins og kollegar mínir hér að framan. Þetta er þokkalegasta mynd fyrir verstu perra landsins, en fyrir þokkalega heilbrigt fólk er þetta viðbjóður. Puntur basta.

SNILLD. Í einu orði sagt. Þvílkík mynd. Einhver sú raunsæasta og besta mynd sem ég hef séð lengi. Við fylgjumst með lífi nokurra persóna sem að tengjast allar á einn eða annan hátt. Myndin vekur óhug, því er ekki að leyna en hún skilur gífurlega mikið eftir. Mjög svo átakleg og grábrosleg kvikmynd. Mæli eindregið með henni þessari.

Eftir að hafa séð marga mjög jákvæða dóma um þessa mynd ákvað ég að leigja hana og sjá hvort hún ætti þetta umtal skilið. Fljótlega varð ljóst að hér er ekki um venjulega kvikmynd að ræða. Við fáum að kynnast lífi nokkra einstaklinga, í upphafi virka þeir nokkuð eðlilegir en eftir því sem á líður kemur í ljós að þeir eru allt nema það. "Söguhetjurnar" samanstanda meðal annars af barnaníðingi og öfugugga sem fær kynferðislega útrás með því að klæmast í síma við ókunnugar konur sem hann velur að handahófi úr símaskránni. Það áhugaverðasta við myndina er að hún sýnir þessa einstaklinga ekki í fordómafullu ljósi heldur sem raunverulega einstaklinga sem kljást við alvarleg vandamál. Það gerist ekki mjög oft að kvikmyndir ná að vekja upp hneykslun hjá mér en þetta er slíkt tilfelli, fjölmörg atriði munu ganga fram af vel flestum áhorfendum. Eftir að myndinni lauk var ég ekki viss um hvort ég hefði verið að horfa á meistaraverk eða furðulega samsetningu af átakanlegum og óþægilegum atriðum. Ef myndin er skoðuð í heild virðist söguþráðurinn vera hálf stefnulaus og hvaða boðskapur sem handritshöfundurinn er að reyna að miðla til okkar týnist undir öllum þeim fléttum sem myndin er vafin úr. Það er samt greinilegt að gífurlega mikil orka hefur verið lögð í myndina og þó að manni líki hún kannski ekkert sérstaklega vel er bara ekki hægt að afskrifa hana sem lélega mynd. Leikurinn er gífurlega sannfærandi og raunverulegur, leikhópurinn er það sterkasta sem myndin býr yfir. Þetta er alls ekki eitthvað sem viðkvæmir ættu að sjá en kvikmyndaáhugamenn gætu gert margt vitlausara en að skoða þessa. Ég lofa ekki góðri skemmtun en það er öruggt að Happniess mun ná að vekja sterk viðbrögð hjá flestum, hvort sem þau eru góð eða slæm.