City of God (2000)

City of God er ein af þeim fáu erlendum myndum, tala nú ekki um frá Brasilíu, sem hefur komist á topplista flestra kvikmyndasíða og gagnrýnenda. Það er ekki að ástæðulausu, því hér er á ferðini ein magnaðasta mynd síðari ára.

Myndin fjallar um strák sem í upphafi myndarinnar er ljósmyndari sem hefur lent í miðjum bardaga milli tveggja gengja í Guðsborginni Ciudade de Deus úthverfi Rio í Brasilíu. Hann rekur svo sögu sinni og gengjanna fyrir áhorfendann. Sagan er blóðug og hryllingsleg og neitar maður að trúa henni.

City of God er stórkostleg mynd sem ekki má láta framhjá sér fara. Maður þarf samt að gíra sig upp fyrir hana, það er ekki hægt að fylgjast með textanum þegar maður er þreyttur og sagan er frekar löng.
Skylduáhorf!

Ég bara varð að sjá þessa mynd til að geta séð það sem aðrir hafa verið að lofa þessa mynd fyrir.

Þegar ég byrjaði að horfa á þessa mynd þá hugsaði ég (ég ætla ekki að fara að gefa þessari mynd góða dóma fyrir eitthvað listrænt gildi og eitthvað svoleiðins bull, annaðhvort er myndin góð eða ekki.

Og viti menn, hún jafnast á við bestu myndir sem ég hef séð.

Handritið er snilld, myndatakan er mögnuð og myndin er FRÁBÆR.

City of god er ein fárra mynda sem ég hef séð sem hefur útgeislun sem beinlínis dregur mann inn í myndina. Kannski var það bara af því að ég sat svo framarlega en ég tel töfra myndarinnar hafa þar verið að verki. Hvernig myndin fer með okkur fram og aftur í tíma sögunnar er frábærlega vel gert og veit maður alltaf hvar og hvenær maður er staddur í sögunni. Síðan er rosalega snjöll persónusköpun, t.d. þegar ný persóna kemur fram er bara 1 mínútna saga viðkomandi sögð svo maður veit allt sem vita þarf um þá persónu. Kvikmyndatakan er í heimildastíl sem hentar mjög vel og leikurinn hafður raunverulegur frekar en Hollywood-legur. Þetta fær mann til að trúa öllu sem er að gerast á tjaldinu og þar af leiðandi dragast meir inn í myndina. Að segja eitthvað um söguþráðinn væri skemmandi enda er þetta algjörlega einstök mynd sem allir ættu að sjá enda byggð á sönnum atburðum sem mörgum þykir sjokkerandi. Þrátt fyrir allt ofbeldið er húmorinn alltaf til staðar og hafur handritshöfundur gert vel í blöndun á þessu tvennu. Að lokum vil ég segja að þessi mynd venst ótrúlega vel og verður betri því lengra sem það er sem ég sá hana og vegna þess hve gallalaus hún er get ég ekki annað en gefið henni 4 stjörnur og ef það væri 10 stjörnukerfi fengi hún 10. Allir að fara á þessa mynd (sem kunna að lesa ensku) helst í bíó en fyrst og fremst bara að sjá hana.