Down to Earth (2001)

Þetta er góð mynd sem kennir manni að horfa á það sem ynnra býr með fólki ekki það ytra.Chris Rock leikur grínista sem deyr fyrir slysni og er sendur aftur til jarðar en líkami hans er ekki við hæfur svo hann er sendur sem gamall feitur hvítur kall,það er fyndið að sjá gamlan mann eins og Chris Rock he,he.Chris Rock stendur sig mjög vel í þessari mynd og þess vegna fær Down to earth þrjár stjörnur.Það er gaman að horfa á þessa mynd svo takið hana.

Down to Earth er hin þokkalegasta gamanmynd. Hugmyndin er ágæt og frammistaða Chris Rock svíkur engan, hann er alltaf góður. Atriðið á pizzastaðnum er náttúrulega bara algjör snilld. Svartur maður í hvítum líkama = ekkert sérlega góð blanda en virkar þó í þessari mynd. Chris Rock leikur seinheppinn grínista sem á erfitt uppdráttar í stand-up geiranum. Myndin er nokkuð fyndin og þarf ekkert að fjalla mikið meira um það.

Chris Rock sýnir ágæta takta í myndinni. Down to Earth er engin dúndra en það er þó smá púður í henni.

Þetta er ekta spólumynd!!!!!

Ég vissi ekkert mikið um Down to Earth. Hún kom mér á óvart, hún var fydnari en ég hélt og ekki eins fyrirsjáanleg. Chris Rock oflék þetta svolítið. Brandarar hans voru mjög misfyndnir. Aukaleikarnir voru góðir, þar á ég sérstaklega við Eugene Levi, sem lék pabbann í American Pie 1 og 2. Down to Earth var góð skemmtun sem á vel skilið gott hrós. Hún er engin klysja.

Sæmileg gamanmynd sem segir frá seinheppnum og ófyndnum grínista sem deyr vegna mistök hjá stjórnendunum í himnaríki. Til þess að bæta honum þetta upp ákveða englarnir að leyfa honum að halda áfram að lifa í öðrum líkama og þannig vill til að líkami fimmtugs milljónamærings verður fyrir valinu sem hefur vægast sagt ólíkan lífstíl en söguhetjan. Það er hérna sem myndin á sína bestu spretti þegar Chris Rock fer að beita töffara töktum í umgengni sinni við snobb kunningja sína og þjónustufólk. Atriði þar sem hann sést sem fimmtugur feitur kall vera að dansa við gangster-rapp tónlist gerir eitt og sér myndina næstum því þess virði að sjá. Fyrri hálfleikurinn er langsamlega besti hluti myndarinnar því eftir hlé dettur hún út í tilfinningasemi sem á engan veginn við Chris Rock. Leikur er ágætur hjá helstu persónum og Rock er hér með sömu taktana og í Lethal Weapon 4. Leikkonan sem lék mömmu Stifflers í American Pie er í hlutverki eiginkonu milljónamæringsins og á nokkra góða spretti. Húmorinn hittir nokkuð oft í mark en dettur niður á köflum. Ég verð að kvarta yfir því að Chris Rock er hér að endurnýta hluta af efni úr uppistandsgríni sínu, til dæmis bútinn um tryggingarfélög. Væntingar voru ekki háar hjá mér þegar ég sá myndina og því varð ég ekki fyrir vonbrigðum þar sem þetta reyndist ágætis afþreying þó hún væri klisjukennd á köflum.

Ég er enn að velta fyrir mér hvað fór úrskeiðis... Hér höfum við Chris Rock (sem getur verið frábær í hófi) leikstjóra American Pie, nokkra þrælfína leikara í aukahlutverkum og ágæta grunnhugmynd (sem er byggð á mynd sem ég hef reyndar ekki séð) og úr hráefninu verður einhver gleymdasta vídeómynd sem ég hef borið augum á í íslensku kvikmyndahúsi. Down to Earth er alls ekki léleg, heldur bara svo djöfull ómerkileg að maður nennir eiginlega ekki að eyða of mörgum orðum í hana.Maður horfir á svona myndir til að hlæja, og ég hló alveg... en afskaplega sjaldan. Myndin er heldur ekkert að fórna neinum klisjum og einhvern veginn fær maður bara fljótt leið á þessu öllu saman. Ég var heldur ekkert sérlega spenntur að vita framhaldið svo að áhugi minn gagnvart söguþræðinum var aldeilis í lágmarki. Ég hafði samt gaman af Eugene Levi og Chaz Palminteri, sem skutu reglulega upp kollinn og voru ávallt skrautlegir. Rock er skítsæmilegur en framleiðendur hefðu átt að gera sér grein fyrir því að hann er langfyndnastur þegar hann er klúr og ósmekklegur. PG-13 merkið og hann eiga ekki samleið. Aldrei!Yfir heildina er þetta ekkert alltof slæmt, en ef þið gangið í gegnum ævina án þess að horfa á hana eruð þið alls ekki að missa af neinu.5/10

Þetta er mjög sniðug mynd, hann deyr fyrir mistök og en er hleypt aftur niður til jarðar og lendir í líkama gamals milljónamærings. Sem betur fer fyrir hann er þetta bara tímabundinn líkami. Myndin gengur voðalega mikið út á stand-up frá Cris Rock og það tekst bara vel enda er það hans fag að ganga fram af fólki með einhverjum aula bröndurum sem eru samt mjög fyndnir. Góð mynd mæli með henni en ekki búast við neinu frábæru, samt alveg 800 kr. virði

Chris Rock er ekki beint maðurinn sem maður býst við í svona mynd. Hann hefur byggt sinn feril á hávaðasömum, klúrum og mjög pólitískum húmor, og því kemur á óvart að hann leiki í endurgerð á myndinni Heaven Can Wait. Hann leikur grínistann Lance Barton sem deyr fyrir mistök. Framkvæmdastjóri himnaríkis vill laga málið, en verst er að líkami Bartons er ónothæfur eftir bílslysið. Hann verður sem sagt að fá lánaðan líkama þar til þeir geta fundið einn sem er nothæfur til langframa. Svo fer að Lance tekur yfir líkama eins ríkasta manns Bandaríkjanna, Charles Wellington, sem er (að sjálfsögðu) hvítari en allt hvítt. Það tekur Lance tíma að laga sig að nýjum aðstæðum, en hann áttar sig fljótt á að Wellington var illa gerður drullusokkur sem fór illa með hvern sem er ef hann gat grætt á því. Auðvitað er Lance því sem næst með gullhjarta og tekur til við að breyta öllu því vonda sem Wellington átti sök á. Hann verður líka ástfanginn af ungri blökkustúlku, sem er ekki beint til í að vera með eldgömlum, hvítum kalli. Down to Earth er voða sæt mynd, allir verða voða glaðir og allt reddast. Rock á engan veginn heima í svona mynd. Eddie Murphy eða Martin Lawrence hefðu sloppið, en Rock passar tæplega í hlutverk mjúka, fyndna mannsins. Það eru nokkur góð atriði, einkum þegar Lance áttar sig ekki á að hegðun hans í líkama Wellingtons er engan veginn við hæfi hvíts manns. Rock notar það vandamál til að vera smá pólitískur - hvítir mega gera sumt sem svartir geta ekki, og öfugt. Eugene Levy og Chazz Palminteri eru í góðum gír sem sendiboðar himnaríkis, og Mark Addy úr The Full Monty á góðan dag sem platþjónn. En þegar öllu er á botninn hvolft er Down to Earth einum of mild. Hún lullar áfram í lágum gír sem móðgar engan þegar hún hefði getað verið mun beittari. Temmilegasta skemmtun.