Lolita (1962)

Stanley Kubrick er búinn að gera nokkrar kvikmyndir og hann og Nolan eiga eitt sameiginlegt, það er að þeir gera bara betri og betri myndir eftir næstu mynd. Hér á ferðinni er kvikmynd sem segir sögu Humbert Humbert (James Mason) sem er prófessor í frönskum bókmenntum. Hann legir svo herbergi hjá Charlotte Haze (Shelley Winters) svo endar hann í sambandi við hana. En í raun og veru er hann ástfanginn af dóttur hennar Charlotte, Lolita (Sue Lyon). Eftir að Charlotte slasast skyndilega þá reynir Humbert að eiga Lolitu, hann og hún eru í ástarsambandi líka en hann vill bara hafa hana út á fyrir sig. En Lolita er bullandi ástfanginn af öðrum en Humbert er hreinlega ekki að leyfa það.

Ég er mjög stoltur af meistaranum Kubrick því að hann náði að gera virkilega góða kvikmynd úr svona skrítnum og fáránlegum söguþræði og nær virkilega að gera meistaraverk. En Lolita á samt sína eigin galla eins og allar aðrar kvikmyndir. Lolitu er aðalega það að hún er svoldið langdreginn. Hún byrjar alveg á endanum en svo efitir það þá kemur kafli sem er ekkert spes. Eftir svo þann kafla þá loks byrjar allt fjörið.

Peter Sellers var að mínu mati sá allra besti í þessum leik. Í flestum gagnrýnum af Lolitu þá er oftast sagt að James Mason væri sá allra besti þarna en mér fannst hann vera góður en ekki nógu góður, Sellers er mun betri. Sue Lyon sem leikur að sjálfsögðu Lolitu, hún var svo góð þarna, sérstaklega hvernig hennar karakter náði svo vel að verða ástfanginn upp fyrir haus að eldri mönnum.

Lolita er versta myndin sem meistarinn Kubrick gerði. En samt er Lolita ekki slæm þrátt fyrir að hún sé versta myndin, hún er svakalega góð og ég verð að gefa henni flotta sjöu, ekki langt frá því að fá átta

7/10

Lolita er byggð á umdeildri skáldsögu Vladimir Nabokovs og segir frá prófessor sem verður ástfanginn af Lolitu sem er unglingsdóttir leigusala hans og afleiðingum þess. James Mason er hreint út sagt frábær í hlutverki prófessorsins og Peter Sellers fer einnig á kostum í hlutverki leikritarskálds sem hefur einnig talsverðan áhuga á Lólítu. Sue Lloyd stendur sig með prýði sem Lolita og Shelley Winters gerir sér mat úr hlutverki móður Lólítu. Þetta er ein af þessum myndum sem verða betri og betri því oftar sem maður sér hana og Kubrick sannar þarna enn eina ferðina snilld sína sem leikstjóra.