The Sixth Sense (1999)
The Sixth Sense er ekki alveg eins frábær og allir vilja halda. Ég játa það að margt í myndinni er vel gert og að sjálfsögðu kippist hver lifandi sála nokkuð við, en það er ekki eins og þetta hafi ekki verið gert áður. Ég er ekki að segja að ég dragi myndina niður fyrir ófrumleika, alls ekki. Gallar myndarinnar eru aðrir. Sem dæmi: Myndin byrjar á því að byggja upp nokkra spennu með því að láta drenginn verða fyrir árásum ýmissa drauga og því um líkt. Það heldur áfram í nokkurn tíma og síðan kemur hlé (ef þú sást myndina í bíó). Þá hefði maður haldið að nú myndi hryllingurinn fara virkilega af stað, en nei. Þá var myndin einfaldlega að verða búin og draugarnir voru bara góðir eftir allt saman. Myndin hefði getað orðið svo miklu betri ef hún hefði haldið áfram á sömu braut. En stærsti gallinn er þó handritið. Það er góð hugmynd og við fyrstu sýn virðist endirinn vera hin mesta snilld. En hugsum betur um það. Endirinn gefur í skyn að kvikmyndin hafi í raun verið að fjalla um Bruce Willis en ekki strákinn, eins og allir héldu framan af. En það er gallinn, myndin veit ekki alveg um hvað hún er að fjalla, það er engin megináhersla í kvikmyndinni og endirinn er aðeins flottur á yfirborðinu. Hann dregur einnig margt annað niður í myndinni. Þó fær myndin tvær og hálfa stjörnu fyrir fínt útlit og fínan leik hjá Osment og Collette (Willis er frekar stirður) Þó finnst mér fáránlegt að hún skuli hljóta Óskarsverðlaunatilnefningu sem besta mynd, og hvað þá fyrir leikstórn eða handrit. P.S. Af hverju tala allir draugar og óvættir á latínu (sbr. Event Horizon og Stigmata)?

