How the Grinch Stole Christmas (2000)

Þessi mynd er frábær jólamynd og kemur jólaandinn alveg beint í æð. Það skemmir svo auðvitað ekki að snillingurinn Jim Carrey er THE CRINCH. Ég mæli eindregið með myndinni.



JÓLARÁÐ: Horfa á þessa mynd, setja svo á sig jólasveinahúfu og labba um bæinn og kaupa jólagjafir. Fara svo á kaffihús og fá sér heitt kakó og vöfflur

The Grinch er mjög fyndinn en samt pirrar marga hvað Cindy er væminn . Þegar ég sá auglýsingarbrot úr myndinni ákvað ég að fara á hana . Ég hélt nú samt að hún væri skemmtilegri en varð samt ekki alveg fyrir vonbrigðum. Jim Carrey leikur sitt hlutverk mjög vel, hoppar og skoppar en hatar nánast allar lifandi mannverur nema Max hundinn sinn. En nú eru jólinn búinn þannig að ef einhverjir hafa ekki séð hana er málið að skella sér strax.

Þetta var ein vinsælasta myndin árið 2000. Engin furða, mynd með Jim Carrey og þar að auki jólamynd. Myndin gerist náttúrulega um jólin, allir í bænum Whoville eru að undirbúa sig og hlakka til jólanna. En það er Trölli(The Grinch) ekki. Hann hatar jólin og vill helst losna við þau. Hann fær svo þá frábæru og hræðilegu hugmynd að ræna jólunum. En hann mun komast að því að jólin eru meira en jólagjafir og jólaskraut. Jim Carrey er frábær sem The Grinch. Það sem er líka flott í myndinni er það að sögumaðurinn segir söguna eins og ljóð, líka þegar að talað er í myndinni. Auk þess fékk myndin óskarinn fyrir förðun, engin furða, förðunin er ótrúlega flott.

Jim Carrey er frábær í þessari mynd. Þessi mynd höfðar til allra og er pottþétt jóla mynd. Það besta í myndinni er Jim Carrey, make-uppið, sviðshönnunin og myndatakan. Leikstjórn Ron Howard er líka góð.

Allir ættu að þekkja þessa sögu þar sem hún hefur verið klassísk í tæp 50 ár. Dr. Seuss, sem skrifaði m.a. Köttinn með höttinn, er meistari barnabókanna og þessi bók hefur löngum verið talin meistaraverk hans. Það var bara tímaspursmál hvenær hún yrði færð yfir á hvíta tjaldið. Vandamálið var að finna einhvern til að leika Trölla gamla, og ég verð að segja að Jim Carrey var mjög góður kostur. Hann er stórgóður sem græni fýlupokinn sem hatar jólin. Það er svo margt við frammistöðu hans sem hægt er að hrósa; fólk verður bara að sjá það sjálft. Aðrir leikarar skipta kannski minna máli en allir standa sig vel. Einna helst er litla stelpan leiðinleg, en það er sennilega vegna þess að persónan er væmnari en andskotinn. Það var mikið lagt í þessa mynd og það er óhætt að segja að það sjáist hver einasti dollari á skjánum. Hún er gífurlega vel unnin í alla staði og allt frá tæknibrellum og búningum til sviðsmyndar og tónlistar er óumdeilanlega frábært. Það er unun fyrir augað að horfa á þessa mynd, þó það sé ekki langt í það yfirdrifna. Allir sem lásu söguna í æsku eða eru aðdáendur Carreys verða ekki sviknir. Það er góð tilfinning að sjá þessa sögu vakna til lífsins á hvíta tjaldinu. Ég er mikið á móti boðskapsmyndum og boðskapurinn hér er laminn inn í hausinn á manni með hamri. Það og talsverð væmni eru það neikvæða við myndina. Jafnframt er óhætt að segja að myndin er alls ekki bara fyrir börn, því Carrey sér fyrir endalausum bröndurum sem krakkarnir skilja ekki en við sem eldri erum grenjum af hlátri yfir. Gleðileg jól og góða skemmtun.

Þessi mynd átti að verða jólamyndin í ár fyrir mér. Þessi mynd yrði, og þetta var ákveðið, góð, skemmtileg, frábær. Það var engin leið að þessi mynd gæti misheppnast. Hvernig gat hún það með þessu einvala liði fólks í kringum sig? Ron Howard, Jim Carrey, Anthony Hopkins, Christine Baranski, Molly Shannon, Rick Baker - jafnvel James Horner! Það litla sem ég sá í trailerunum var að sviðsmyndirnar yrðu flottar, myndatakan yrði flott og make-upið yrði flott. Annað var bara augljóst að yrði flott og gott líka. Þetta er það sem ég hélt og í tíu mínútur eftir að myndin byrjaði hélt ég þessari skoðun. En ég hafði rangt fyrir mér og þess vegna hryggir mig að segja það að The Grinch er vonbrigði ársins. Þessi mynd hefði átt að vera eins og The Nightmare Before Christmas. Hún hefði átt að vera eins og Gremlins. En, nei! Þessi mynd er eins og The Santa Clause með Tim Allen, Jingle All the Way... allar lélegu jólamyndirnar! Greinilegt er að Ron Howard átti sér draum um að skapa veröld; litríka, fallega, skemmtilega veröld. Og honum tókst það, upp að vissu marki. Myndin lítur út eins og Christmas Town í The Nightmare Before Christmas, hún er jafn litrík og Edward Scissorhands og þess vegna tel ég að Tim Burton hefði átt að gera þessa mynd þar sem greinilegt er að Howard veit ekki að allt er gott í hófi. Orðið "hóf" er ekki til í Whoville þar sem allt gengur út á litríkt overkill og er áhorfandinn orðinn meira en leiður á bænum og íbúum hans eftir tíu mínútur. Og þá taka við leiðindi þar sem við sjáum sama ofskreytta, leiðinlega, innantóma bæinn aftur og aftur. Hellirinn þar sem The Grinch býr er skömminni skárri sem hann lítur út eins og grínútgáfan af Batman hellinum. Aftur verð ég að minnast á Burton og segja það að hann hefði gert mun betri mynd úr viðfangsefninu. En þar með er ekki sagt að eini gallinn við myndina sé útlitið, nei! Það versta við myndina er hversu tómleg hún er. Hún lítur kannski vel út, en undir niðri er hún bara langdregin, leiðinleg, ljót og léleg. Jim Carrey gerir hvað hann gerir til að kreista hlátur úr áhorfendum og þeir óþjálfuðu munu kannski falla fyrir brögðum hans. Við hin finnum fyrir deja vu og munum eftir því að þetta er önnur mynd Carreys í röð þar sem hann þarf að endurtaka gamla, dauða brandara. Ég held að grín-og fífla Carrey sé búinn að vera og hinn mun skárri alvarlegi Carrey sé kominn til að vera. Hann þarf a.m.k. að finna sér betri handrit ef hann ætlar að láta fíflalætin virka áfram. Nokkrir brandarar hans virka, en fáir (ég man ekki einu sinni hverjir) en allt of oft gerist það að Carrey hoppar um öskrandi án þess að við vitum af hverju og á þeim stundum vorkenndi ég honum. Hinir leikarar myndarinnar koma mun minna til sögu. Þar má kannski helst nefna Taylor Momsen sem leikur Cindy Lou Who, litlu stelpuna sem trúir því að innst inni í "Trölla" leynist gott hjarta. Momsen stendur sig ágætlega og kemst vel frá sínu en af hverju - AF HVERJU!??! - þurfti hún að syngja alveg hreint ömurlegt lag í miðri mynd? Og að það hafi verið samið af Mariuh Carey er bara verra! Carrey tekur einnig lagið en syngur ekki af jafnmikilli einlægni og Taylor og er þess vegna ekki jafn hallærislegur. Einu leikararnir sem sjást of lítið en ættu að sjást meira eru þær Christine Baranski og Molly Shannon. Baranski er alltaf fyndin en Shannon, alveg hreint stórkostleg gamanleikkona, fær nákvæmlega ekkert að gera. Það kemur mér á óvart að hæfileikaríkur leikstjóri eins og Ron Howard hafi ekki fattað það að of mikið af öllu gerir ekki góða mynd. Vonandi lærir hann af mistökunum en við skulum hjálpa honum með því að hafa ekki of mikið af gestum að sjá þessa hörmulegu mynd.

Fjölskyldumynd byggð á ævintýrinu How the Grinch Stole Christmas, sem er mun þekktara í Bandaríkjunum en það er hér á landi þó að einhverjir muni eflaust eftir því. Í ævintýralandi nokkru er bær þar sem allir elska jólin nema ófélagslindur náungi sem heitir Trölli - fyrir honum vekur sá árstími upp óþægilegar minningar. Hann hefur fyrirlitningu á hátíðinni og finnst hún bara snúast um gjafir - því ákveður hann að eyðileggja jólin fyrir bæjarbúum með óvæntum afleiðingum. Hvað fólki finnst um þessa mynd veltur aðallega á aldri þess og hversu miklar jólamanneskjur þær eru. Þegar ég sagði að þetta sé fjölskyldumynd hefði ég alveg eins getað sagt barnamynd, því það er ekki satt að fullorðnir geti notið hennar jafnt á við börn. Jafnvel það að Jim Carrey sé hérna í topp formi nægir ekki til þess, þó hann reiti af sér staka fyndna brandara. Í hnotskurn er hér um að ræða góða barnamynd með einfaldan en fallegan boðskap sem er settur fram á frekar væminn Disney-legan hátt. Þeim sem hafa eingöngu áhuga á myndinni út af Carrey myndi ég samt ekkert frekar ráðleggja að sjá hana.