Stir of Echoes (1999)

Ágætis mynd sem er fínt að horfa á. Aðeins of mikið byggt upp úr því að hún sé eins og The sixth sense. Strákurinn leikur ekki vel en Kevin skilar sýnu prýðilega. Svolítið of klisjuð. Ágæt afþreying

Ákaflega góður spennutryllir um blue collar fjölskyldu í Bandaríkjunum sem hafa leigt hús og allt gengur vel þangað til nágrannar þeirra bjóða þeim í veislu og Bacon verður dáleiddur af systir eiginkonu sinnar og þá byrjar hann að sjá ógnvænlegar sjónir og sonur hans segist sjá stelpu sem dó áður en þau fluttu þangað. Bacon byrjar að halda að eitthvað gruggugt væri á seiði og byrjar að reyna finna út ástæðuna af þessu öllu sem á endanum verður það sem hann gat aldrei hugsað sér. Frumlega hugsuð hrollvekja sem allir ættu að sjá.

Kevin Bacon leikur heimilisföður sem fær ýmsar óhugnanlegar sýnir og martraðir á heimili sínu eftir að hafa verið dáleiddur í teiti hjá vinafólki þeirra hjóna. Brátt kemur í ljós, að þær varða bæði skuggalega fortíð hússins og ýmsa óorðna hluti þar í götunni, en heimilisfaðirinn glatar nánast geðheilsunni fyrir vikið og kemur engu öðru í verk en að leita skýringa á óhugnaðinum, eiginkonunni til mikillar arðmæðu sem verður svo til einskis var. Aðeins ungur sonur þeirra er sallarólegur yfir öllum hamaganginum, enda skyggn og í góðum tengslum við heimilisdrauginn, en á því átta foreldrarnir sig seint. Þetta er ósköp fyrirsjáanleg hrollvekja, sem missir dampinn fljótlega eftir að draugurinn birtist, enda spurningin fyrst og fremst sú hvenær heimilisfaðirinn taki sér tíma til að hlusta á hann og veita honum þá hjálp, sem hann þarf á að halda. Ef maður sættir sig við veruleikasýn spiritismanns, er þessi kvikmynd ágætt stundargaman, enda bæði vel leikin og ágætlega unnin, þótt endirinn verði að teljast óþarflega klisjukenndur. Margir hafa borið myndina saman við The Sixth Sense, enda spiritiski boðskapurinn sá sami í þeim báðum, en að öðru leyti eru þær ekkert of líkar.

Þessi mynd kom mér mikið á óvart. Reyndar vissi ég ekkert um hana áður en ég fór á hana. Kevin Bacon er góður í hlutverki sínu. Þetta er mynd þar sem manni bregður og verður jafnvel hræddur. Myndin er óhugnaleg, spennandi og fyndin. Þetta er mynd sem ég mæli með, ekki nema þú sért veikur fyrir hjarta. Þú gætir fengið hjartaáfall.

Ef það er eitthvað sem ég þoli ekki þá eru það góðar myndir sem enda lélega. Oftar en ekki kemur þetta fyrir hrollvekjur; þær byrja vel en í lokin finnst manni eitthvað vanta. Sem betur fer reynir Stir of Echoes ekki að gera mikið úr litlu með því að troða tæknibrellum þangað, en endirinn veldur samt vonbrigðum. Sem er algjör skömm vegna þess að allt annað er svo vel gert og skemmtilegt og spooky. Það er lítið annað hægt að segja vont um þessa mynd vegna þess að hún er alveg frábær hrollvekja sem fær hárin til að rísa. Kevin Bacon stendur sig bara ágætlega í aðalhlutverkinu og allir hinir leikararnir gera það líka þó svo þeir standi flestir í skugga hans. Mér finnst einnig ósanngjarnt að bera þessa mynd saman við The Sixth Sense vegna þess að það eina sem þær eiga sameiginlegt er úrdrátturinn af rauða þræðinum (þ.e. strákur sér látið fólk). Annars eru þessar myndir mjög ólíkar (sérstaklega þar sem The Sixth Sense getur ekki ákveðið sig hvort hún sé hrollvekja eða dramatísk coming-of-age saga) og mæli ég frekar með þessari heldur en ofmetnustu mynd allra tíma.

Þokkalegur yfirnáttúrulegur spennutryllir sem segir frá náunga nokkrum að nafni Tom Witzky (Kevin Bacon) sem biður mágkonu sína sem er fróð um andleg málefni að dáleiða sig í teiti hjá vinum sínum, bara upp á grínið því hann trúir ekki á dáleiðslu. Í kjölfar þess byrjar Tom að sjá ógnvekjandi sýnir og fá martraðir sem trufla hans daglega líf. Sonur Toms (leikinn af stráknum með skeiðina úr The Matrix) virðist hafa hæfileika sem gerir honum kleift að sjá látið fólk (hringir þetta einhverjum bjöllum?) og virðist vita meira en hann segir um hver rót vandamála föður hans er. Fyrst það góða: tæknilega er myndin vel gerð, hljóðrásin er góð og gerir "bregðuatriðin" áhrifamikil ásamt því að skapa óhugnalega stemningu. Engin sérstök leiktilþrif eru sýnd en flestir leikarar sleppa samt þokkalega frá sínum hlutverkum. Stærsti gallinn við myndina er ófrumleiki. Söguþráðurinn virðist vera samansuða úr The Sixth Sense og The Shining, einnig er fengið frjálslega lánað frá fleiri myndum. Útskýringin fyrir öllum hamaganginum þegar hún loks kemur í ljós reynist frekar klisjukennd og hluti hennar fyrirsjáanlegur. Aftur á móti er erfitt að neita því að það tekst að halda uppi frekar háu stigi af spennu út megnið af tímanum svo að hrollvekjufíklar ættu að ganga sáttir út af þessari.