James Flavin

Þekktur fyrir leik

✝ 23. apríl 1976

Besta mynd / þáttaröð

King Kong ★ 7.9

Versta mynd

Timecop ★ 5.9

Myndir

Æviágrip

Bandarískur karakterleikari en ferill hans stóð í næstum hálfa öld. James Wilson Flavin Jr. var sonur hótelþjóns af kanadísk-enskri uppruna og móður, Katherine, en faðir hennar var írskur innflytjandi. (Þannig var Flavin, vel þekktur í Hollywood sem "írsk" týpa, aðeins fjórðungur írskur.) Flavin var fæddur og uppalinn í Portland, Maine (staðreynd sem gæti hafa auðgað síðara samstarf hans við leikstjórann John Ford, einnig innfæddur í Portland). Hann fór í herskóla Bandaríkjanna í West Point, en (öfugt við sumar heimildir) útskrifaðist hann ekki. Í staðinn hætti hann og sneri aftur til Portland þar sem hann ók leigubíl. Þá eins og nú flykktust sumarhlutabréfafyrirtæki til Maine á hverju ári og árið 1929 var hann beðinn um að gegna hlutverki leikara. Honum gekk vel með þáttinn og fyrirtækisstjórinn bauð honum 150 dollara á viku til að fara með hópnum aftur til New York. Flavin samþykkti það og vorið 1930 bjó hann í herbergishúsi við 108 W. 87th Street á Manhattan. Flavin tókst ekki að brjóta Broadway á þessum tíma (frumraun hans á Broadway átti ekki að eiga sér stað fyrr en í þrjátíu og níu ár í viðbót, í endurvakningu "The Front Page" árið 1971, þar sem Flavin lék Murphy og tók stuttlega við aðalhlutverki Walters. Burns frá stjörnunni Robert Ryan). Hann vann sig um landið í framleiðslu og ferðum, kom til Los Angeles í kringum 1932. Hann fór fljótt yfir í kvikmyndir og náði forystunni í fyrstu mynd sinni, alhliða þáttaröð, The Airmail Mystery (1932). Hann fékk einnig aðalkonuna sína og giftist kvenstjörnunni Lucile Browne sama ár. Hins vegar var þáttaröðin nánast síðasta skiptið sem Flavin myndi leika aðalhlutverkið í kvikmynd. Eftir það var hann nánast eingöngu bundinn við aukapersónur, margar þeirra án svo mikið sem nafns. Hann sérhæfði sig í einkennisklæddum löggum og harðbitnum rannsóknarlögreglumönnum, en lék ökumenn, leigubíla og jafnvel 16. aldar hallarvörð af yfirvegun. Flavin kom fram í næstum fjögur hundruð kvikmyndum á árunum 1932 til 1971, og í næstum hundrað sjónvarpsþáttum áður en hann kom síðast fram, sem Dwight D. Eisenhower forseti í Francis Gary Powers: The True Story of the U-2 Spy Incident (1976). Flavin lést úr hjartasjúkdómi í Cedars-Sinai læknastöðinni í Los Angeles 23. apríl 1976. Ekkja hans Lucile lést sautján dögum síðar. Þau lifðu son sinn, William James Flavin, sem síðar var prófessor við stríðsháskóla Bandaríkjanna. James og Lucile Brown Flavin voru grafin í Holy Cross kirkjugarðinum í Culver City, Kaliforníu.