Jane Winton

Þekkt fyrir leik

✝ 22. september 1959

Besta mynd / þáttaröð

The Pianist ★ 8.5

Versta mynd

Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life ★ 5.5

Myndir

Æviágrip

Frá Wikipedia

Jane Winton (10. október 1905 - 22. september 1959) var kvikmyndaleikkona, dansari, óperusópran, rithöfundur og listmálari. Hún fæddist í Philadelphia, Pennsylvania.

Á 2. áratugnum hóf hún sviðsferil sinn sem dansari hjá Ziegfeld Follies.

Eftir að hafa komið til vesturstrandarinnar varð Winton þekktur sem græneygða gyðja Hollywood. Kvikmyndasýningar hennar eru meðal annars hlutverk í Tomorrow's Love (1925), Why Girls Go Back Home (1926), Sunrise, The Crystal Cup og The Fair Coed (1927), Burning Daylight, Melody of Love og The Patsy (1928), Scandal and Show Girl in Hollywood (1929) og The Furies and Hell's Angels (1930).

Winton lék Donnu Isobel, móður titilpersónunnar, í Don Juan (1926). Í myndinni voru John Barrymore og Mary Astor í aðalhlutverkum. Myndin var frumsýnd sem fyrsta myndin sem gerð var í Vitaphone, nýrri uppfinningu sem samstillti hljóð við kvikmyndir. Nútíma talandi myndir hófust með Vitaphone.

Eftir að hann yfirgaf Hollywood lék Winton ýmis óperuhlutverk bæði í Bandaríkjunum og erlendis. Árið 1933 var hún hjá National Grand Opera Company fyrir uppsetningu þeirra á I Pagliacci. Hún söng Nedda. Hún lék í óperettunni Kavíar. Á Englandi varð hún þekkt fyrir söng sinn og störf við útvarp.

Jane Winton lést árið 1959 á Pierre hótelinu í New York borg.

Þýtt af Málstað · heimild TMDB