The Strangers (2008)

 The Strangers, yeah. Sko. Ókei, sagan....Ég var skildi þetta hreinlega ekki. Það var svona ekkert svakalega mikið að gerast. Hún var eitthvað svooo lengi að byrja og svo endaði þetta allt með látum....slooooooowly. En samt, stelpur. Ef að þið séuð að leita af skemmtilegri hryllingsmynd til þess að láta að bregða ykkur, plízz farið á þess, en. Krakkar, ef þið séuð að leita af mynd sem að er með ekta sögu, ekta leik og ekta ALLT, Plíízz ekki fara á þessa. Sagan átti að vera betri og hún var ekkert það vel leikinn. Ég meina, Liv Tyler, þú gast gert þetta miklu betur. Enda gerði hún öskur atriðinn mjög skemmtileg, þannig að maður varð svona spenntur sjálfur, en bööhhh. Stundum var hún svona booring. Bregðu atriðinn voru sem-í, svona næstum því eins og Prom Night. Þú varst að búast við bregðuatriði oooooooog...bíddu afhverju gerist ekki neitt...BÚ...AAAA. Og tónlistinn var ágæt. Brellur voru ekki miklar en samt ágætt.

Ég var að pissa á mig. Ég hef ekki verið jafn hræddur í bíó síðan ég var tíu ára að horfa á X-Files. Á fyrstu 15 mínútunum var ég kominn með fætur upp í sætinu, hendur fyrir munninn og fann hárin á höfðinu rísa. Ég var viss um að spennan mundi ekki haldast út myndina. En hún gerði það. Kærastinn var soldið heimskur stundum en áherslan var lögð á Liv Tyler og hún var æði. Topp spennumynd sem er alls ekki fyrir viðkvæma.