Gott handrit, flott leikaraval
★★★★☆
Ég ætla að byrja á þessari umfjöllun með eftirfarandi setningu: Hayden Christensen GETUR leikið. Eftir að hafa verið alvarlega ''dissaður'' af gagnrýnendum og áhorfendum fyrir leik sinn í Star Wars: Attack of the Clones eiga margir bágt með að trúa að það búi meira í honum (sjáið einnig Life as a House. Hann er góður þar). Mér fannst hann í raun miklu betri en margir sögðu í þeirri mynd (hlýtur að vera gífurlega erfitt að leika á móti bolta á snæri fyrir framan bluescreen). En allavega, þá er Shattered Glass mjög tilvalið hlutverk fyrir hann. Hann leikur ungan blaðamann sem sakaður var (fyrir slysni) um að hafa ýkt eða skáldað gjörsamlega þær greinar sem hann skrifaði. Þetta er augljóslega byggt á sannri sögu og drengurinn stendur sig með þvílíkri prýði. Karakter hans, Stephen Glass, er viðkunnanlegur en samt viðkvæmur, snjall en jafnframt barnalegur. Myndin er öll uppbyggð kringum hann og hans viðhorf gagnvart fjölmiðlaheimunum. Shattered Glass er líka einhver skemmtilegasta mynd sem ég hef nokkurn tímann séð sem fjallar um blaðamennsku. Handritið er vel unnið og myndin græðir mest á hversu vel leikin hún er. Chloë Sevigny er alltaf góð einhverra hluta vegna, Peter Sarsgaard er líka fínn sem áttavillti, nýi ritstjórinn (sjá hann einnig í The Salton Sea) og Hank Azaria er vægast sagt ótrúlega góður. Merkilegt hvað sumir grínleikarar geta leynt á sér mikla leikhæfileika, eins og þeir séu að reyna að koma því út líkt og það væri útrás. Maður veltir samt fyrir sér einni spurningu út alla myndina: Hvers vegna gerði Stephen þetta? Hann virtist hvorki latur né hugmyndalaus, og hann hafði alltaf verið ágætlega virtur af starfsfélögum sínum. Myndin svarar aldrei þessari spurningu og þjáist pínulítið fyrir það að mínu mati. En í heildina: Mjög sérstök mynd.7/10







































