Kvikmyndir Friðriks þórs hafa undantekningalaust verið góðar en þessi er því miður algjör hörmung. Hugmyndin byggir á sönnu íslensku sakamáli og var það mál mun meira krassandi he…
Kvikmyndir Friðriks þórs hafa undantekningalaust verið góðar en þessi er því miður algjör hörmung. Hugmyndin byggir á sönnu íslensku sakamáli og var það mál mun meira krassandi heldur en steingelt handritið í myndinni. En hér eru nokkrar alvarlegar gloppur í handritinu: Í fyrsta lagi er greinilegt að aðstandendur myndarinnar vita greinilega ekkert um fálkaviðskipti eða fálka yfirhöfuð og hefðu þeir að ósekju mátt eyða smátíma í að kynna sér þessi mál betur. Það dytti engum heilvita manni í hug að reyna að selja fálka á mellubúllu við Herbertssrasse, þetta væri ekki einu sinni fyndið í gamanmynd. Þegar menn taka fyrir ákveðið málefni í kvikmynd þá er það lágmarkskrafa að menn hafi grunnþekkingu á því sem þeir eru að fjalla um. Í öðru lagi er með öllum ráðum reynt að koma skotvopnum fyrir í myndinni, líklega til að auðvelda sölu erlendis. Í þriðja lagi virðast þessi 500 mörk duga hreint ótrúlega vel til framfærslu svo vægt sé til orða tekið. Handritið gjörsamlega eyðileggur myndina og fátt annað er svosem upplífgandi nema þá helst leikur Ingvars E. Sigurðssonar, hann kemur myndinni í hálfa stjörnu. Ef þið hafið áhuga á kvikmyndum þar sem fálkar koma við sögu þá bendi ég á Ladyhawk með Rutger Hauer sem er frábær mynd þó ekki fjalli hún um fálkaviðskipti. Allir leikstjórar eiga sín flopp og þetta var floppið hans Friðriks. Ég vil nú reyndar skella skuldinni á mestu leyti á handritshöfunda, vonandi fengu þeir ekki of mikið borgað fyrir þessa endemis vitleysu.
