In the Bedroom (2001)

Vönduð og snilldarvel leikin úrvalsmynd Todd Field. Tilnefnd til fimm óskarsverðlauna 2001; sem besta kvikmynd ársins, fyrir leikkonu í aðalhlutverki (Sissy Spacek), leikara í aðalhlutverki (Tom Wilkinson), leikkonu í aukahlutverki (Marisa Tomei) og handrit byggt á áður útgefnu efni. Hjónin Dr. Matt Fowler (Wilkinson) og eiginkona hans Ruth (Spacek) búa í smábæ í Maine ásamt syni sínum Frank (Nick Stahl), en hann hyggur á háskólanám. Líf þeirra er í senn venjulegt og áhyggjulaust. Það breytist allt þegar Frank verður ástfanginn af Natalie Strout (Tomei). Hún er eldri en Frank og er fráskilin tveggja barna móðir. Ástarsamband þeirra verður til þess að fyrrum eiginmaður hennar verður æfur. Það sem fylgir í kjölfarið verður til þess að líf fjölskyldunnar og parsins verður aldrei samt aftur. Þessi mynd er frábær í alla staði og hittir beint í mark. Frábær kvikmynd sem skartar mögnuðum leikframmistöðum sannkallaðra leiksnillinga. Óskarsverðlaunaleikkonan Sissy Spacek fer algjörlega á kostum í hlutverki Ruth Fowler og hefði átt að hljóta Óskarinn fyrir leik sinn, mun frekar en Halle Berry. Hún hlaut Óskarsverðlaunin 1980 fyrir túlkun sína á söngkonunni Lorettu Lynn í The Coal Miner´s Daughter. Einnig er Tom Wilkinson frábær í hlutverki fjölskylduföðurins og verðskuldaði tilnefninguna svo sannarlega fyrir magnaða túlkun á manni í andlegri krísu. Marisa Tomei hlaut Óskarinn 1992 fyrir leik sinn í My Cousin Vinny og er góð í hlutverki Natalie. Einnig er Nick Stahl eftirminnilegur í hlutverki Frank Fowler. Ég hvet alla kvikmyndaunnendur til að sjá þessa mögnuðu mynd. Þeir sem vilja sjá alvöru drama með trúverðugu ívafi mega ekki missa af henni. Skylduáhorf fyrir þá sem vilja sjá sannkallaðar úrvalsmyndir

In the Bedroom er bara nokkuð góð mynd sem fékk 5 Óskarsverðlaunatilnefningar fyrir árið 2001. Mér fannst hún þó alls ekki eiga skilið að vera tilnefnd sem besta myndin en allir leikararnir fóru á kostum. Myndin gerist í bæ á Englandi og fjallar aðallega um líf Dr. Matt (Tom Wilkinson) og Ruth Fowler (Sissy Spacek) eftir að sonur þeirra, Richard var myrtur af fyrrum kærasta unnustu hans, Natalie (Marisia Tomei). Það versta við þessa mynd að mínu mati er hvað hún er allt of dramtísk og langdreginn að maður nennti varla að hanga yfir henni. Það má þó helst hrósa aðalleikurunum og handritshöfundnum sem gerðu sitt verk á frábæran hátt.

Þetta var óskarsmynd eða hún var tilnefnd sem besta myndinn. En afhverju spyr ég bara, þessi mynd er ein langdregnasta mynd sem ég hef séð, í raun þá gerist voða lítið á þessum 130 mín. og er mitt mat að hún hafi ekki átt að vera tilnefnd sem besta myndinn aðeins bestu leikarana, sem stóðu sig allir með brýði sérstaklega Tom Wilkinson sem hefði alveg átt að fá óskar og hinir eru fínir líka en þessi mynd er of löng og alltof hæg. Ég mæli ekki með henni nema þú sért hrifinn af hlutum sem taka langan tíma og þú vilt eyðileggja tíman þinn í einhverja vitleysu. En þessar stjörnur fá leikaranir fyrir góða framistöðu, ekkert annað er gott.

Stundum verður maður orðlaus. Ég varð það eftir að ég sá þessa mynd. Þetta er hágæðamynd sem skilur mikið eftir sig. Myndin fjallar í stuttu máli um hjón (snilldarlega leikin af Sissy Spacek og Tom Wilkinson) og son þeirra. Hann á í ástarsambandi við eldri konu sem stendur í skilnaði. Afbrýðissamur eiginmaður lætur þau ekki í friði og það verður til þess að skelfilegir atburðir gerast. Myndin er hæg og gefur sér tíma í að kynna persónur áður en áfallið dynur yfir. Myndatakan er frábær og leikstjórinn er óhræddur við að nota þagnir. Afskaplega mannleg og stórkostleg mynd sem skilur mikið eftir sig.

Æ! Æ! Æ! Það eru greinilega mismunandi skoðanir á þessari mynd. In the Bedroom fjallar í stuttu máli um fjölskyldu (hjón á besta aldri) í svávarþorpi í Bandaríkjunum og líf þeirra eftir að hræðilegur atburður hefur átt sér stað. Ekki meira um það að segja. Mér finnst gerast svo ótrúlega lítið í þessari mynd (hún er um 130 mínútur). Frekar langdregin. Leiksjórnin og klippingin er frábær svo og leikurinn, hreint út sagt rosalega góður hjá öllum leikurum (sérstaklega hjá Tom Wilkinson og Sissi Spacek (eða hvað sem hún heitir)). En það er ekki nógu gott til þess að halda uppi svona langri mynd, það verður að gerast eitthvað. Þessi mynd var þó mjög tilfinningaleg og lá við að ég fékk tár í augun á einu, af mörgu, dramatísku atriðunum. Svo vil ég benda á að ég fór á þessa mynd kl. 22:40-01:10 og ég var dauðþreyttur áður en ég fór á hana. Þannig að ekki taka endilega mark á mér. Þessa mynd verð ég að horfa á aftur (þegar ég er eigi þreyttur). 10 stjörnur fyrir leik og 1 stjarna fyrir handrit=11/2=5.5=2 stjörnur. Merci beuacoup.

Myndin er SKELFILEG þunglyndis drama. Áður en ég tók þá hræðilegu ákvörðun um að fara á þessa mynd kom ég hér inná kvikmyndir.is og las greinar um hana. Ég fylltist sannfæringu um að myndin gæti komið á óvart og orðið skemmtileg tilbeyting frá betur markaðssettum kvikmyndum, en þessi sannfæring var tröðkuð niður með saurugum skóm þegar myndin byrjaði.


Ef einhver kemur hér á kvikmyndir.is í sömu erindagjörðum og ég var í, þá vona ég að hann sjái þessa grein mína og hverfist hugur, því ég er að gera honum STÓRAN greiða.


Ég ætla að vona að kvikmyndahús landsins ætli ekki að fara að taka það upp að bjóða uppá slíkan viðbjóð sem hér um ræðir. Þetta er ekki bara B-mynd, þetta er hræðileg B-mynd!

Dr. Matt Fowler (Tom Wilkinson) og kona hans Ruth (Sissy Spacek) búa í smábæ í Maine-fylki ásamt unglingssyni þeirra Frank (Nick Stahl). Þau lifa þarna rólegu og áhyggjulausu lífi, sonurinn á leiðinni í háskóla og allt í lukkunnar velstandi. Fyrir utan kannski einn hlut. Frank er með sér eldri konu, Natalie (Marisa Tomei) og fyrrverandi eiginmaður hennar, Richard (William Mapother) sem er þekktur fyrir að vera ofbeldishneigður er ekkert alltof ánægður með það. Ruth hefur sérstaklega miklar áhyggjur af þessu bæði út af Richard og einnig vegna þess að hún vill að Frank fari í háskólann.


(ATHUGIÐ: þeir sem hafa ekki séð myndina lesið ekki lengra!!!!!)


Það endar með því að allt sýður upp úr. Richard skýtur Frank til bana. Matt og Ruth eru harmi slegin og ástandið versnar þegar það lýtur út fyrir að Richard muni einungis þurfa að vera 5 ár í fangelsi út af galla í sókninni. Sorgin umbreytist í reiði og örvæntingu sem getur einungis haft skelfilegar afleiðingar í för með sér.

Ég var farinn að halda að það myndi ekki gerast á þessu ári að eitthvert alvöru drama myndi reka á fjörur bíóanna en þá kemur þessi magnaða litla mynd til sögunnar. Þessi mynd er ekki beinlínis um það sem gerist heldur er hún meira að sýna okkur hvernig mismunandi fólk bregst við þegar lífið verður því nánast óbærilegt. Það sem mér líkar svo vel við þessa mynd er að hún kemur ekki með nein yfirdramatísk augnablik, mikil uppgjör og sprengingar. Það form á hlutunum getur stundum orðið dálítið afkáralegt. Það sem hendir þetta fólk er trúverðugt og það sem þetta fólk gerir er trúverðugt. Þetta er alvöru fólk, ekki Hollywood-raunveruleiki. Við fylgjumst með tveimur manneskjum sem hafa orðið fyrir gríðarlegum missi og vita ekki hvernig þau eiga að vinna sig út úr því. Þetta lýsir sér mjög vel í samtölum í myndinni. Það er virkilega sársaukafullt að heyra þau mörg hver. Hversdagsleg samtöl um veðrið, sumarbústaðaferðir og ýmislegt annað verða virkilega sorgleg af því að maður gerir sér ljóst að þetta fólk er að tala en samt sem áður í rauninni ekki. Það er eins og allt sé dautt innanfrá.

Leikararnir túlka þetta hreint út sagt stórkostlega. Bæði Sissy Spacek og Tom Wilkinson eru meiriháttar sem tvær tilfinningalega eyðilagðar manneskjur. Þau ná bæði að túlka svo margt út úr minnstu svipbrigðum og fasi. Eru þau bæði mjög vel að Óskarstilnefningum komin. Einnig er Marisa Tomei virkilega góð sem Natalie sem þjáist af sektarkennd vegna þess sem gerðist.

Ef þið viljið sjá alvöru drama með alvöru fólki í því þá mæli ég eindregið með þessari mynd. Þessi kemur sko á óvart.

In the Bedroom er sérstaklega vandað drama sem fjallar um fjölskyldu sem býr í bandarískum smábæ. Fjölskylda þessi verður fyrir miklum missi sem varpar ljósi á ýmsar skuggahliðar meðlima hennar og mannlegs eðlis yfir höfuð. Þessi lýsing er viljandi óljós hjá mér, enda finnst mér trailerinn sýna eitt lykilatriði í söguþræðinum sem ég hefði frekar vilja komast að sjálfur. Allir leikarar standa sig með stökustu prýði og Sissy Spacek og Tom Wilkinson skila leikframmistöðum sem eru af Óskarsverðlauna kalíber. Jafnframt er handritið vel skrifað og það skilur myndina hæfilega mikið eftir opna til túlkunar af áhorfendum. Fyrir þá sem kunna að meta vandað drama er hér komin ómissandi kvikmynd.