Rock Star (2001)

Þessi mynd var fínasta afþreying en ekkert mikið meira en það enda kannski ekkert verið að reyna það. Wahlberg er fínn sem ungi söngvarinn en fer nú samt ekkert á kostum, og Aniston er bara einsog hún er. Sonur Bonhams heitins úr Led Zeppelin leikur trommarann í Steel Dragon og er gaman að því en svo fer Zakk Wylde á kostum sem gítarleikari bandsins (þessi ljóshærði) og fær að segja nokkra góða púnkta, og nær gítarleikur hans og eins sviðsframkoma að fleita bæði tónlist Steel Dragon og framkomu þeirra uppúr meðalmennsku. En já fínasta mynd sem er alveg þess virði að eyða 800 krónum í.

Rock Star fjallar um prentarasölumanninn Chris Cole (Mark Wahlberg) sem lifir algjörlega fyrir rokk. Uppáhaldsbandið hans er þungarokksbandið Steel Dragon. Reyndar heldur hann svo mikið upp á það að hann er aðalsöngvari annars bands sem spilar eingöngu lög eftir Steel Dragon og þau verða að vera nákvæmlega rétt. Félagar hans í bandinu fá á endanum svo mikla leið á þessu að þeir reka hann. En þá fær hann hringingu frá meðlimi Steel Dragon sem býður honum að gerast aðalsöngvari þeirra þar sem þeir eru búnir að reka hinn söngvarann (Jason Flemyng). Hann heldur því með kærustunni sinni Emily (Jennifer Aniston) til Los Angeles og verður umsvifalaust gífurlega vinsæll enda gæddur miklum náttúrulegum hæfileikum. En frægðin og peningarnir hafa sína galla og Chris verður á endanum að ákveða hvað hann vill gera við líf sitt.

Ég ætlaði í fyrstu að gefa þessari mynd þrjár stjörnur en ég ákvað að bíða aðeins með að skrifa þetta. Ástæðan fyrir þremur stjörnunum var sú að ég var ennþá í rokkvímu (þar sem ég álít að rokkið sé besta og merkasta uppfinning síðustu aldar). Eftir að víman fór af mér áttaði ég mig á að þessi mynd hefur marga galla. Í fyrsta lagi þá hefur maður séð þessa sögu ótal sinnum áður: Lúserinn fær drauma sína uppfyllta, draumarnir reynast ekki vera jafn skemmtilegir í alvörunni eins og þeir voru í hausnum á honum, samband hans við stelpuna sem hann er með fer allt í vaskinn og á endanum þarf hann að ákveða hvað hann vill gera við líf sitt. Og maður hefur séð hana vera betur gerða en þetta. Samkvæmt þessari mynd þá er það að vera rokkstjarna mjög einmanalegt starf sem er örugglega að vissu leiti rétt en það er ekki eingöngu það. Þessa mynd skortir dálitla gleði og oft í seinni hlutanum verður hún einfaldlega leiðinleg. En fyrri hlutinn er oft á tíðum mjög fyndinn. Eins og til dæmis þegar Chris hittir átrúnaðargoðið sitt, söngvara Steel Dragon Bobby Beers (Jason Flemyng). Óborganleg sena. Annars eru leikararnir nokkuð mistækir. Mark Wahlberg er allt í lagi en ekkert meira. Hann vantar dálítinn kraft í þetta hlutverk og er ekki nema rétt yfir meðallagi. Jennifer Aniston er oft fín í sínu hlutverki þó að það sé nú ekki mikið áreynsluhlutverk og ekki tekst henni ennþá að losna við skugga Friends. En bretinn Timothy Spall (Secrets & Lies) ber af sem umboðsmaður bandsins. Þreyttur og lífsreyndur rokkari sem hefur í rauninni sóað möguleikum sínum á því að vera hamingjusamur. Spall fer frábærlega með sitt hlutverk.

Ef þið viljið sjá almennilega mynd um kraftaverkið sem er rokk þá skuluð þið sjá Almost Famous. Hún hefur tíu sinnum meira skemmtanagildi en Rock Star og er samt sem áður mynd fyrir hugsandi fólk.

Hér er á ferðinni stemmingsmynd með mjög svo ólíkum aðalleikurum (Mark Wahlberg og Jennifer Aniston) í mynd sem á að gera upp það tímabil þegar hljómsveitir eins og Bon Jovi og Mötley Crue voru hátindi frægðar sinnar með allt sitt glys og sýndarmennsku. Drengurinn er í hlutverki ungrokkara sem lifir fyrir stærstu hárrokksveit síns tíma, Steel Dragons. Til að votta þeim virðingu sína syngur hann í ábreiðuhljómsveit sem leikur lög þeirra. Aniston fylgir honum í gegnum súrt og sætt sem umboðsmaður sveitarinnar. Einn daginn fær hann svo ósk sína uppfyllta um að fá að vera í sviðsljósinu og upplifa sinn rokkstjörnudraum. Virðist það vera svo að söguþráðurinn týnist í leit myndarinar að andrúmslofti þess tíma og ekki næst að gera eftirminnilega sögu út úr þessu öllu saman. Umfjöllunarefnið býður svo sem ekki upp á neina stórsigra. Þrátt fyrir það ættu hinir ýmsu rokkhundar að fá eitthvað fyrir sinn snúð. Það er einmitt styrkur myndarinnar hvað hún nær að fanga stemmingu seinni hluta níunda áratugarins vel. Mark Wahlberg er kominn á svipaðar slóðir og hann var í Boogie Nights hvað varðar aðalhlutnostalgíu-þemamynd. Spurning hvort að maðurinn sé að stefna í fleiri slíkar ræmur á næstunni. Jennifer Aniston hefur litlu úr að moða og þetta bætir hvorki feril hennar í Hollywood né laskar hann.

Ég verða að segja að ég hafði lúmskt gaman að þessari mynd. Myndin segir sögu stráks (Mark Wahlberg) sem er upptekinn að því að lifa lífi rokkarans. Hann tileinkar sig málstaðnum þar sem sítt hár og farði er aðeins hluti af þeirri ímynd. Til að fullkomna þennan pakka þá syngur hann í cover bandi sem flytur lög þeirrar sveitar sem hann dáir mest. En þegar svo hann er rekinn úr sveitinni virðist sem hans draumur um að verða alvöru rokkari séu úr sögunni................ Í myndinni má einnig sjá Jennifer Aniston sem fer með hlutverk kærustu hans en satt að segja eru ekki unnir neinir leiksigrar í þessari mynd. Tónlistin í henni er frá þessum tíma sem hljómsveitir eins og Europe og fleiri voru upp á sitt besta. Myndin er alls ekki alslæm þó svo ég kannski mæli ekki sterklega með henni en þú gætir lent á verri mynd.

Þessi mynd er léééééééleg, ekki sjá hana. Ég verð þó að segja að ég bjóst ekki við miklu þegar ég sá myndina. Ég er ekki allt of spenntur fyrir því að sjá Mark og Aniston saman í mynd, að sjá þau í sitthvorri myndinni er nóg fyrir mig. Það eina sem dró mig að myndinni var að ég fékk að sjá hana ókeypis og að sonur John Bonham´s leikur í myndinni. Þið megið giska á hvaða hlutverk hann leikur. Það sem hrjáir myndinna er að hún er of góð, Aniston er góð (alltof góð) og Mark er góður og svo margir aðrir, myndin er of góð (ég er að tala um góðneskju). Þessi mynd á að fjalla um rokk og róll en fyrir minn pening (LOL) þá gerir hún það ekki á sannfærandi hátt. Ef þú vilt sjá mynd um rock, sjáðu þá frekar Almost Famous. Hún var að fara á video og þið getið tekið eina gamla ókeypis með á bara 500 krónur. Gerið ykkur greiða sparið ykkur allavegana 300 krónur. To be a rock and not to roll. (hvað þýðir það annars?)