Lárus Arnór Guðmundsson

Ágæt mynd en ekkert sérstaklega eftirminnileg um ævintýri skoskrar konu í seinni heimstyrjöldinni. Hún eltir elskhuga sinn til Frakklands þar sem vélin hans hrapaði og lendir í ýmsu með andspyrnuhreyfingarfólki. Stríð eru dramtísk í sjálfu sér og því endalaus uppspretta fyrir kvikmyndir og hafa alltaf ákveðið gildi en flest sem hér er hefur verið betur gert áður.

Myndin hefst á því að ráðist er á nafnlausa manninn, hann rændur og barinn til ólífis. Á sjúkrahúsinu lifnar hann við en mann ekkert um fortíð sína né hvað hann heitir. Hann fer inn fátækrahverfi þar sem fjölskylda sem býr í gámi hjálpar honum og svo tekur hann við að hefja nýtt líf.

Afar ánægjuleg mynd frá Finnlandi með sérstökum húmor og fínni tónlist og sérstökum stíl þar sem samtöl eru í styttra lagi. Fólkið í gámahverfinu allt eftirminnilegt en öryggisvörðurinn þó skemmtilegastur.

Maður og kona taka höndum saman í ráðabruggi gegn fyrrverandi elskhugum sínum, hún til að hefna sín á honum og niðurlægja, hann til að vinna ástir hennar aftur. Eins og flestar aðrar Meg Ryan-myndir þá er þessi óraunsæ, sykurhúðuð og stundum bjánalega þreytandi en þó sæmileg afþreying og býr yfir svolitlum sjarma. En Ryan mætti fara að breyta til, væri t.d. athyglisvert að sjá hana raka á sér hausinn og berjast við geimskrímsli.

Vönduð og margslungin mynd frá Sayles. Sonur lögreglustjóra kemur aftur í gamla heimabæinn til að taka við starfinu sem pabbi gamli gengdi en erfitt reynist að feta í hans fótspor. Rannsókn á gömlu morðmáli leiðir ýmislegt í ljós í sem bæjarbúar hafa reynt grafa í gleymskunnar dá. Vel leikið drama með mörgum áhugaverðum hliðarsögum og fléttum.