Francisco Rabal

Besta mynd / þáttaröð

Sorcerer ★ 7.7

Versta mynd

Renacer ★ 4.9

Myndir

Æviágrip

Frá Wikipedia, frjálsu alfræðiorðabókinni

Francisco Rabal (8. mars 1926 – 29. ágúst 2001), kannski betur þekktur sem Paco Rabal, var spænskur leikari fæddur í Águilas, smábæ í Murcia-héraði á Spáni.

Árið 1936, eftir að spænska borgarastyrjöldin braust út. Rabal og fjölskylda hans yfirgáfu Murcia og fluttu til Madrid. Ungur Francisco þurfti að vinna sem götusölumaður og í súkkulaðiverksmiðju. Þegar hann var 13 ára hætti hann í skóla til að vinna sem rafvirki hjá Estudios Chamartín.

Rabal fékk óslitin störf sem aukaleikari. Dámaso Alonso og fleiri ráðlögðu honum að freista gæfunnar með leikhúsferil.

Á næstu árum fékk hann nokkur hlutverk í leikfélögum eins og Lope de Vega eða Maríu Guerrero. Það var þar sem hann kynntist leikkonunni Asunción Balaguer; þau giftust og voru saman það sem eftir var af lífi Rabals. Dóttir þeirra, Teresa Rabal, er einnig leikari.

Árið 1947 fékk Rabal nokkur venjuleg störf í leikhúsi. Hann notaði fullt nafn sitt, Francisco Rabal, sem sviðsnafn. Hins vegar kallaði fólkið sem þekkti hann alltaf Paco Rabal. (Paco er þekkt form fyrir Francisco.) "Paco Rabal" varð óopinbert sviðsnafn hans.

Á fjórða áratugnum byrjaði Rabal að leika í kvikmyndum sem aukaleikari, en það var ekki fyrr en árið 1950 sem hann var fyrst ráðinn í talhlutverk og lék rómantískar aðal- og skúrka. Hann lék í þremur kvikmyndum sem Luis Buñuel leikstýrði - Nazarín (1959), Viridiana (1961) og Belle de jour (1967).

William Friedkin hugsaði um Rabal fyrir franska illmennið í kvikmynd sinni The French Connection frá 1971. Hins vegar gat hann ekki munað nafnið á "þessum spænska leikara". Fyrir mistök réðu starfsmenn hans annan spænskan leikara, Fernando Rey. Friedkin uppgötvaði að Rabal talaði hvorki ensku né frönsku, svo hann ákvað að halda Rey. Rabal hefur áður unnið með Rey í Viridiana. Rabal starfaði hins vegar með Friedkin í hinni miklu minna árangursríku en Óskarsverðlaunatilnefndu sértrúarsöfnuði Sorcerer (1977), endurgerð á The Wages of Fear (1953).

Allan feril sinn starfaði Rabal í Frakklandi, Ítalíu og Mexíkó með leikstjórum eins og Gillo Pontecorvo, Michelangelo Antonioni, Luchino Visconti, Valerio Zurlini, Jacques Rivette og Alberto Lattuada.

Almennt er talið að besta frammistaða Rabals hafi komið eftir dauða Francisco Franco árið 1975. Á níunda áratugnum lék Rabal í Los santos inocentes, vann verðlaunin sem besti leikari á kvikmyndahátíðinni í Cannes, í El Disputado Voto del Señor Cayo og einnig í sjónvarpinu. þáttaröð Juncal. Árið 1989 sat hann í dómnefndinni á 39. Alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni í Berlín. Árið 1999 lék hann persónu Francisco Goya í Carlos Saura Goya en Burdeos og vann Goya verðlaun sem besti leikari.

Francisco Rabal er eini spænski leikarinn sem hefur hlotið honoris causa doktorsgráðu frá háskólanum í Murcia.

Síðasta mynd Rabals var Dagon, mynd sem var tileinkuð honum rétt fyrir tökur. Í vígslunni stóð „Tileinkað Francisco Rabal, dásamlegum leikara og enn betri manneskju.

Rabal lést árið 2001 af völdum víkkandi lungnaþembu, þegar hann var í flugvél á leið til Bordeaux, þegar hann var að koma aftur eftir að hafa hlotið verðlaun á kvikmyndahátíðinni í Montreal.

Lýsing hér að ofan úr Wikipedia grein Francisco Rabal, með leyfi samkvæmt CC-BY-SA, fullur listi yfir þátttakendur á Wikipedia.