Ed Wynn

Þekktur fyrir leik

✝ 19. júní 1966

Besta mynd / þáttaröð

Mary Poppins ★ 7.8

Versta mynd

Babes in Toyland ★ 6.1

Myndir

Æviágrip

Isaiah Edwin Leopold (9. nóvember 1886 – 19. júní 1966), betur þekktur sem Ed Wynn, var bandarískur leikari og grínisti þekktur fyrir gamanmyndina Perfect Fool, brautryðjandi útvarpsþátt þriðja áratugarins og síðari feril sinn sem dramatískur. leikari.

Ed Wynn kom fyrst fram í sjónvarpi 7. júlí 1936 á stuttum, auglýstum stað með Graham McNamee í tilraunasjónvarpsútsendingu NBC. Á tímabilinu 1949–50 var Ed Wynn gestgjafi einn af fyrstu sjónvarpsþáttunum á CBS, sjónvarpsþáttum með gamanmyndum, og vann bæði Peabody verðlaun og Emmy verðlaun árið 1949. Buster Keaton, Lucille Ball og The Three Stooges gerðu öll gestakomur með Wynn. Þetta var fyrsti CBS sjónvarpsþátturinn sem var upprunninn frá Los Angeles, sem sást í beinni útsendingu á vesturströndinni, en tekinn upp í gegnum kinescope til dreifingar í miðvestur- og austurlöndum, þar sem enn átti eftir að fullgera innlenda kóaxstrenginn. Wynn var einnig þáttastjórnandi í Four Star Revue NBC frá 1950 til 1952.

Eftir lok þriðju sjónvarpsþáttar Wynns, The Ed Wynn Show (skammtíma gamanmynd á dagskrá NBC 1958–59), hvatti sonur hans, leikarinn Keenan Wynn, hann til að breyta um feril frekar en að hætta störfum. Grínistinn hóf tregðu feril sem dramatískur leikari í sjónvarpi og kvikmyndum. Faðir og sonur komu fram í þremur uppfærslum, sú fyrsta var Playhouse 90 útsendingin árið 1956 á leikriti Rod Serling, Requiem for a Heavyweight. Ed var dauðhræddur við beinan leik og hélt áfram að bulla línur sínar á æfingu. Þegar framleiðendurnir vildu reka hann sagði stjarnan Jack Palance að hann myndi hætta ef þeir réðu Ed. (Hins vegar, án þess að Wynn viti það, var stuðningsleikmaðurinn Ned Glass leynilegur lærdómsmaður hans ef eitthvað gerðist fyrir útsendingartíma.) Á kvöldi í beinni útsendingu kom Wynn öllum á óvart með fullkominni frammistöðu sinni og skjótum auglýsingum til að hylja mistök sín. Leikmynd af því sem gerðist við framleiðsluna var síðar sett á svið sem Westinghouse Desilu Playhouse þáttur í apríl 1960, „The Man in the Funny Suit“, með bæði eldri og yngri Wynns í aðalhlutverkum, þar sem lykilpersónur sem tóku þátt í upprunalegu framleiðslunni mynduðu einnig sjálfa sig. Ed og sonur hans unnu einnig saman í Jose Ferrer myndinni The Great Man, þar sem Ed sannaði aftur óvænta hæfileika sína í leiklist.

Requiem staðfesti Wynn sem alvarlegan dramatískan leikara sem gæti auðveldlega haldið sínu striki með þeim bestu. Hlutverk hans í The Diary of Anne Frank (1959) fékk hann tilnefningu til Óskarsverðlauna sem besti leikari í aukahlutverki.

Árið 1959 kom Wynn einnig fram í sjónvarpsþættinum The Twilight Zone eftir Serling í "One for the Angels". Serling, sem var lengi aðdáandi, hafði skrifað þann þátt sérstaklega fyrir hann og Wynn lék síðar árið 1963 í þættinum "Ninety Years Without Slumbering". Það sem eftir var ævinnar fór Wynn af kunnáttu á milli kómískra og dramatískra hlutverka. Hann kom fram í kvikmyndum í fullri lengd og sjónvarpsþætti, og dáði nýjar kynslóðir aðdáenda.