Hugguleg
★★★★☆
Yfirleitt getur verið erfitt að láta þessar svokölluðu "ensemble" myndir ganga upp, þar sem fullt, fullt af leikurum berjast um skjátímann og sagan reynir á eðlilegum hraða að flakka á m…
Yfirleitt getur verið erfitt að láta þessar svokölluðu "ensemble" myndir ganga upp, þar sem fullt, fullt af leikurum berjast um skjátímann og sagan reynir á eðlilegum hraða að flakka á milli persóna og móta um leið heilsteypta útkomu þar sem persónusköpun er í fyrirrúmi. Robert Altman heitinn náði oft að láta slíkar myndir ganga upp, en ekki alltaf. Paul Thomas Anderson hefur tekist það frábærlega. Ég held að fáar stelpur yrðu ósammála mér þegar ég segi að Love Actually náði skrambi vel að sameina marga söguþræði í eina feita rómantíska (jóla)gamanmynd. He's Just Not That Into You á fullt sameiginlegt við einmitt þá mynd, nema sú mynd fjallaði um ástina sem almennt hugtak, og þessi í raun gengur alfarið út á sambönd, þannig að fjölbreytileikinn er t.a.m. ekki sá sami. Ég verð samt að segja, að þó svo að þessi mynd líti út eins og algjört eitur fyrir karlmenn, þá reyndist hún vera bara þrusufín.Markmið þessarar myndar er að vera einhvers konar alfræðiorðabók fyrir sambönd. Hún telur sig hafa helstu "reglurnar" á hreinu, en samt finnst manni aldrei eins og hún sé að segja manni neitt nýtt eða jafnvel áhugavert. Kevin Smith, Richard Linklater og m.a.s. gömlu góðu Coupling-þættirnir hafa komið með betri speki um sambönd í stökum mónólógum heldur en þessi mynd gerir á tveimur tímum. Það skiptir samt ekki öllu, því myndin virkar alveg sem rómantísk gamanmynd margfölduð með fjórum. Hún er alveg nógu fyndin, sjarmerandi og notaleg til að gera áhorfið ekki leiðinlegt í eina mínútu. Persónusköpunin er samt frekar aum, og eins og oft tíðkast þá held ég að frægu andlitin voru öll fengin svo að fólk myndi þekkja persónurnar í sundur. Það kom fyrir að ég mundi aldrei nöfnin á sumum karakterunum, þannig að í stað þess að hugsa: "Þarna er... þessi gaur!" Þá hugsaði maður frekar: "Hey, þarna er Ben Affleck!"Leikararnir eru allir mjög fínir og eru aðeins eins áhugaverðir og sögurnar þeirra. Mér fannst reyndar sagan með Jennifer Aniston og Affleck vera hiklaust mest óspennandi, og hver veit nema myndin hefði grætt auka plúsa hefði sá þráður bara verið klipptur alfarið út. En þó svo að ég hafi ýmislegt neikvætt að segja um myndina, þá viðurkenni ég að ég hafi orðið tímabundið ástfanginn af Ginnifer Goodwin. Hún var alveg æðisleg og þrátt fyrir að vera vandræðaleg persóna, þá líkaði manni svo vel við hana allan tímann. Hún hefði jafnvel getað haldið uppi heilli mynd því hún gjörsamlega stelur öllum sínum atriðum. Það yljaði mitt hjarta að sjá hvernig sögu hennar lauk og femíníska hlið mín er ekkert hrædd við að játa það.Ég held að ég hafi dæmt sýnishorn myndarinnar aðeins of harkalega, enda sagði ég pass á hana þegar hún var í bíó. Hún er formúlukennd rómantísk gamanmynd og það er hér um bil EKKERT til staðar sem við höfum ekki séð áður. Hins vegar verð ég að gefa þessari mynd lúmsk meðmæli þar sem mér var í raun ekkert svo sama um sumar persónurnar og ýmsir söguþræðirnir voru ekki eins fyrirsjáanlegir og ég hélt. Myndin er líka einlæg og býr yfir meiri sál heldur en myndir eins og The Proposal eða New in Town. Semsagt, tilvalin til að horfa á í mjúkum sófa með makanum og poka af nammi.7/10
















































