Það er misskilningur að þetta sé barnamynd í rauninni. Hvort framleiðendur hugsuðu myndina sem slíka veit ég ekki en söguþráður myndarinnar er allt of flókin fyrir ung börn. Í mynd…
Það er misskilningur að þetta sé barnamynd í rauninni. Hvort framleiðendur hugsuðu myndina sem slíka veit ég ekki en söguþráður myndarinnar er allt of flókin fyrir ung börn.
Í myndinni er sögunni um Rauðhettu nefnilega breytt allverulega. Henni er eiginlega breytt í sakamálsasögu í anda Agöthu Cristie.
Rauðhetta er ekki allskostar ánægð með hlutskipti sitt í lífinu. Úlfurinn er hreint ekki allur þar sem hann er séður. Veiðimaðurinn birtist sem snargeðveikur axarmorðingi og amman...well... Í rauninni er ekkert í þessari mynd eins og það sýnist í fyrstu enda „klassísk” glæpasaga ef svo má að orði komast. ;-)
Dálítið „posh” froskur er nokkurskonar græn útgáfa af Hercule Poirot eða Sherlock Holmes. Froskurinn rekur söguna aftur á bak með yfirheyrslum yfir öllum karakterunum. Þannig sjáum við söguna aftur og aftur en út frá nýju sjónarhorni í hvert sinn, það er að segja frá sjónarhóli hvers karakters. Þetta verður að teljast nokkuð óvenjuleg nálgun á ævintýrinu svo ekki sé dýpra í árinna tekið.
Kröfur fólks um að allt sé fullkomið varðandi grafík og tæknibrellur eru orðnar nokkuð þreytandi. Það verða ekki allar myndir eins og Shrek eða Ísöldin. Þessi mynd bætir engu við hvað varðar grafík en hún bara alveg ágæt þrátt fyrir það.
Þetta er mynd sem er fín í tækinu heima það er óþarfi að kaupa sig inn á hana í bíó (nema að um afsláttarsýningu sé að ræða).
Hún er engu að síður ágætasta skemmtun og vel hægt að hlæja að henni. Já og eitt enn, mæli með því að fólk horfi á hana með ensku tali.
Hún fær 3 stjörnur frá mér.
Í myndinni er sögunni um Rauðhettu nefnilega breytt allverulega. Henni er eiginlega breytt í sakamálsasögu í anda Agöthu Cristie.
Rauðhetta er ekki allskostar ánægð með hlutskipti sitt í lífinu. Úlfurinn er hreint ekki allur þar sem hann er séður. Veiðimaðurinn birtist sem snargeðveikur axarmorðingi og amman...well... Í rauninni er ekkert í þessari mynd eins og það sýnist í fyrstu enda „klassísk” glæpasaga ef svo má að orði komast. ;-)
Dálítið „posh” froskur er nokkurskonar græn útgáfa af Hercule Poirot eða Sherlock Holmes. Froskurinn rekur söguna aftur á bak með yfirheyrslum yfir öllum karakterunum. Þannig sjáum við söguna aftur og aftur en út frá nýju sjónarhorni í hvert sinn, það er að segja frá sjónarhóli hvers karakters. Þetta verður að teljast nokkuð óvenjuleg nálgun á ævintýrinu svo ekki sé dýpra í árinna tekið.
Kröfur fólks um að allt sé fullkomið varðandi grafík og tæknibrellur eru orðnar nokkuð þreytandi. Það verða ekki allar myndir eins og Shrek eða Ísöldin. Þessi mynd bætir engu við hvað varðar grafík en hún bara alveg ágæt þrátt fyrir það.
Þetta er mynd sem er fín í tækinu heima það er óþarfi að kaupa sig inn á hana í bíó (nema að um afsláttarsýningu sé að ræða).
Hún er engu að síður ágætasta skemmtun og vel hægt að hlæja að henni. Já og eitt enn, mæli með því að fólk horfi á hana með ensku tali.
Hún fær 3 stjörnur frá mér.
