The Rocky Horror Picture Show (1975)

Alveg yndisleg mynd, sem á ekki að taka of alvarlega. Auðvitað er þetta rugl, en ég elska ruglmyndir. Lögin eru æðisleg og söguþráðurinn bara fyndinn. Klassík sem hægt er að horfa á aftur og aftur og aftur og aftur ... ef þú hefur ekki séð hana, þá skaltu sjá hana núna.

Hhah mjög goð mynd hun var allvegana i minu uppahaldi þegar eg var kringum 6-7 ara atti hana a spolu sem eg tok uppa eg var buin að horfaa hana svo oft að eg eiðinagði hana i tæki eg kunni oll lögin utan af og a meyra að sejga diskinn eg for að grenja þegar myndin eiðilagðist i tækinu en þetta er mjög goð mynd goð söngvamynd mjög fyndin samt sma skritin sem er gott eins og þarna gaurinn sem er erframana viet ekki einu sinni hvort hann er karl eða kona held samt öruglega karl sem er mjög skrtin i þessari mynd var alltaf i þröngum fötum i þessari mynd eg verð að fara að sja þessa mynd aftur uppahlads gaurinn minn iþessari min var elis mynir að hann het það gaurinn a motuhjolinu mer fannst lagið hanns lika flottast geggjað lag eg mæli með þvi ða allir sja þessa mynd snilld

Snilldarmynd um trúlofuð ung hjón sem ferðast upp í sveit. og lenda í klónum á frank_n_furter(tim curry) brjáluðum en friský vísindamanni semm býr til vöðvatröll. takið eftir því að þegar þau eru við matar borðið að þegar frank_n_furter tekur klútinn af borðiðinu þá er eddy í líkkistunni.

Rocky Horror er ein af fáum myndum sem ég vil virkilega eiga. Til þess að geta horft á hana aftur og aftur. Þegar hún var í Nýja Bíó hérna í gamla daga þá sá ég hana 10 sinnum - gjörsamlega kolféll fyrir húmornum og smáatriðunum sem ganga í gegnum myndina. Brad og Janet eru þessir dæmigerðu amerísku smáborgarar sem er kippt út úr venjubundnu hversdagslífi og lenda í klónum á geimverum. Alveg óborganleg mynd.

The Rocky Horror Picture Show hlýtur að vera ein furðulegasta, frumlegasta, umdeildasta, skemmtilegasta og fyndnasta költ-söngvamynd sem gerð hefur verið. Á meðan sumir gefast upp á áhorfinu með hneykslissvip eru aðrir sem virkilega fíla sig í þeirri vitleysu sem þetta allt saman er. Regla nr. 1 er að taka engu alvarlega sem maður sér á skjánum. Í mínu tilfelli tók það mig mörg ár til að horfa á þessa mynd í heilu lagi. Smátt og smátt í æsku sá ég búta úr henni og fannst ekkert í þetta varið. En í dag get ég sagt allt annað, og almennt gæti ég vel talið mig vera sæmilegan Rocky Horror-aðdáanda. Það þýðir samt ekki að ég geng svo langt með að klæðast netsokkabuxum, háhæluðum skóm eða öðru tengdu þessu súra fyrirbæri (a.m.k. ekki í þessu lífi!). En það sem ég fíla við þessa mynd er hversu sérstæð hún er. Maður hefur aldrei né mun nokkurn tímann sjá eitthvað í líkingu við hana. Svo er stemningin í toppmarki, og allur fyrsti hálftími þessarar myndar er pjúra snilld, svo eftir það dettur maður inn og út úr myndinni, en brjálæðið heldur alltaf áfram. Tim Curry er líka svo dásamlegur og eftirminnilegur. Hann eignar sér ekki bara skjátímann, heldur er hann oftast það fyrsta sem þér dettur í hug þegar þú hugsar til myndarinnar. Tónlistin er svo, jaaa, hún er meiriháttar, og helsta ástæða af hverju ég hef svona gaman af myndinni. Lögin eru vissulega misgóð, en titlar eins og Science Fiction/Double Feature, Dammit Janet, Time Warp, Sweet Transvestite, Hot Patooie og Rose tint my World eru ógleymanlegir. Annars, sama hversu oft ég horfi á þessa mynd, þá fer endirinn ávallt í taugarnar á mér. Hann passar einhvern veginn bara ekki við samhengi fyrri hlutans. Og ég veit ekki hvort það er leikstjóranum Jim Sharman að kenna eða Richard O'Brien (sem samdi sýninguna, ásamt því að fara með hlutverk Riff Raff) en seinustu mínúturnar eru bara yfirhöfuð fullrólegar og, leyfist mér að segja, uppfullar af gervidramatík. En myndin hefur ekki elst svona glæsilega gegnum þessi 30 ár fyrir ekki neitt, og því má fyrirgefa þetta. Söngvamyndir hafa aldrei verið í mínu helsta uppáhaldi (...og þykir mér alltaf sú besta í þeim flokki vera Singin' in the Rain) en þessi sker sig mjög undarlega fram úr geiranum, með því að blanda gömlum vísindaskáldskap, gríni, söng og hryllingi (??) inn í dæmið. Allaveganna, þá er þetta ekta elska hana/hata hana mynd. Ekki endilega eitt það besta í kvikmyndasögunni, en vissulega með því skrýtnasta, og þá á góðan hátt.7/10

Ég ætla ekki að vera leiðinlegur eða neitt en þessi mynd sukkar og svo eru sumir hálfvítar sem ég þekki að meina það að þessi sé ein af betri myndum allra tíma. Þessi mynd er ekkert nema algjört bull. Horfiði frekar á hann svalacoola John Travolta í Grease og Saturday night Fever. Takk fyrir

Þessi mynd er einn af uppáhaldsmyndunum mínum ég get horft á hana aftur og aftur. Öll lögin í myndinni eru svo grípandi að maður getur varla staðist það að syngja með. Allir leikarnir eru sniðnir í hlutverk og þar má nefna Tim Curry sem leikur Frank-N-Further. Frábær mynd sem engin má láta fram hjá sér fara.