Boys and Girls (2000)

Æi, þessar unglingamyndir eru farnar að verða helvíti þreytandi allar saman. Ég verð að viðurkenna að markaðssetningin hjá Miramax fyrir hana þessa var fjári góð, því þeir plötuðu mig í bíó með því að nota Jason Biggs (úr American Pie) í öllum auglýsingunum. Og hann er bráðfyndinn í myndinni... verst að hann er í frekar smáu aukahlutverki. Myndin einblínir á sérlega óspennandi samband nördsins Ryans (Freddie Prinze) og "dúllunnar" Jennifer (Claire Forlani). Þau kynntust 12 ára gömul og voru síður en svo vinir. Fyrr en í háskóla... bla bla, alltaf saman, tala um allt, bla bla, skyldu þau elska hvort annað, bla bla, kyss kyss, bla bla... vandamálið með þessa mynd, fyrst og fremst, er endalaust orðagjálfur aðalpersónanna. Þau halda ekki kjafti eitt andartak. Þau þvaðra og blaðra út í eitt. Ekki furða að þau kyssast, þau eru að reyna að þagga niður hvort í öðru! Annað mál er ótrúverðugleikinn. Freddie Prinze sem ljótur nörd? Er ekki allt í lagi? Höfðu framleiðendurnir ekki séð manninn? Hver kvenmaður sem ég þekki hreinlega stynur af losta þegar hann birtist. Og hin breska Claire Forlani getur ómögulega feikað amerískan hreim, hún er svo augljóslega að reyna það að mann hálfverkjar. Leikstjórinn Robert Iscove (She's All That) virðist hafa lítinn áhuga á að búa til bíómyndir og meiri áhuga á tónlistarmyndböndum. Alveg eins og í She's All That er algjörlega fáránlegu dansatriði troðið inn í miðja mynd. En myndin er ekki alslæm. Jason Biggs er óborganlega fyndinn í hverju einasta atriði sem hann er í, og betra væri að myndin snerist um hann (þess vegna ætla ég að sjá unglingamyndina Loser seinna í sumar... hann er í aðalhlutverkinu). Amanda Detmer sem stórundarlegur herbergisfélagi Jennifer á líka góða spretti. Og það var gaman að sjá Heather Donahue úr Blair Witch Project gera eitthvað annað en að hlaupa í myrkri og snýta sér á myndavélina. Hún var góð í sínu litla hlutverki. En í heildina séð er Boys and Girls annar nagli í líkkistuna sem mun geyma unglingamyndir í framtíðinni.