Hostel (2005)

Mér finnst eins og að flestir hafa orðið blindir af hinu miskunnarlausa ógeði sem Hostel sýnir. Ja, myndin er náttúrulega ekki mjög smekkleg til áhorfs og það má alveg fullyrða hversu gaman það getur verið að fylgjast með hörðu ofbeldi og öfgakenndum pyntingum. En er það nóg til þess að halda heilli bíómynd á floti? Eða öllu heldur, er þetta það eina sem Eli Roth hefur almennt upp á að bjóða?Ég neitaði að dæma Roth einungis eftir fyrstu mynd sína Cabin Fever, sem þykir víst einhver költ-snilld, en mér fannst hún bara grútleiðinleg. Hostel er töluvert skárri, en takið eftir að ég notaði orðið "skárri," en ekki "betri." Persónulega get ég ekki sagt að mér hafi fundist persónur eða aðstæður myndarinnar vera eitthvað sérstaklega spennandi. Myndin er fyrst og fremst alltof lengi að koma sér af stað. Fyrri helmingurinn er langdreginn og einhæfur; Þetta byrjar að spilast út eins og ófyndin útgáfa af Eurotrip, og Roth er heldur ekkert að spara tilgangslausa nekt eða kynlífsatriði sem koma upp úr þurru og gera fátt annað en að éta upp lengdina og dregur það úr uppbyggingunni.Persónusköpun er heldur þvinguð einnig. Á furðulegustu stundum byrja sumir að tauta ævisögu sína með þeim tilgangi að áhorfandinn finni fyrir einhverri dýpt frá þeim, en það bara gengur engan veginn upp. Síðan líður að seinni helmingnum, og þar tekur myndin mikla breytingu í stefnu. Þetta er vafalaust skemmtilegi þátturinn við myndina, og það er ekki eðlilegt hversu mikill sadisti Roth reynist vera. Ég held að ég hafi ekki í langan tíma séð önnur eins geðsjúk pyntingaratriði, og blóðmagnið yfir höfuð er alveg svakalegt. Ég átti það samt til með að geispa af og til þarna inn á milli þar sem að persónurnar fengu ekki mikinn stuðning hjá mér og var mér eiginlega nett sama um hver myndi lifa af eða deyja í lokin. Partýpinninn Eyþór "King of the Swing" Guðjónsson var reyndar sá eini sem ég fílaði, þrátt fyrir merkilega einhliða karakter, og því miður fær hann alltof lítinn skjátíma, íslendingum til mikillar óánægju.Síðan fannst mér hiklaust vanta miklu meiri kraft í lokaþriðjung myndarinnar. Hann var skemmtilegur, jú, en ég fann ekki fyrir almennilegum loka-climax (afsakið slettuna, en þetta er besta lýsingin sem að ég hef). Eftir allt þetta hype sem byggðist upp í kringum þessa mynd (samt er það mikil rútína þegar eitthvað sem viðkemur Íslandi á sér stað í erlendri bíómynd) verð ég að segja að Hostel hafi ollið mér tiltölulega miklum vonbrigðum. Ég get ekki einu sinni sagt að þetta sé góð kvikmynd. Góður splatter? Kannski... En þá í skömmtum. Dæmið sjálf. En fyrir mitt leyti, ef ég vil viðbjóð og smá (bara SMÁ, það er eina sem ég bið um...) plott með því þá skal ég fremur leita aftur til Saw-myndanna beggja.5/10

Hér ætlar höfundur að taka svo stórt upp í sig að segja að hér sé komin ein skelfilegasta og óhugnarlegasta mynd seinni ára! Þessi nýjasta afurð snillingsins Quentin Tarantino´s (Pulp Fiction, Kill Bill, Reservoir Dogs) og leikstjórans Eli Roths er sögð halda hörðustu mönnum í fósturstellingunum.


Myndin segir frá þremur félögum (en einn þeirra er einmitt Íslendingur í myndinni og er leikinn af Eyþóri Guðjónssyni) á sem leggja upp í ,,road trip til Austur-Evrópu. Þeir koma í lítinn smábæ í Slóvakíu og ákveða að hvílast þar í nokkra daga og skoða sig um. Þeir eru ekki lengi að hrífast af bænum þrátt fyrir að börnin í þorpinu séu harðir glæponar og að annar hver maður tali ekki ensku því kvenfólkið er ekki af verri endanum og virðist elska þessa framandi drengi! Eitthvað virðist þó vera að þegar þeir taka að hverfa einn af öðrum og að lokum stendur aðeins einn þeirra eftir. Hann einsetur sér að finna félaga sína og gerir það í afskekktri verksmiðju í útjaðri þorpsins þar sem menn koma hvaðanæva að úr heiminum og fá að pynta, pína og myrða gegn gjaldi!

JÁ, svona á að gera hrollvekju mynd. Þvílík byrjun á árinu að fá almennilega splatter mynd frá Eli Roth. Eli Roth hefur sýnt og sannað að hann er meðal bestu hrollvekjuleikstjóra sem eru í hrollvekju geiranum í dag með þessari ræmu og Cabin Fever. Þessi mynd er rosaleg. Sundurlimaðir líkamspartar, mjög scary kringumstæður, drungaleg umhverfi, mikil spenna og mikið af fallegum konum einkenna þessa mynd og skilar Eli Roth þeim hlutum alveg meiriháttar vel frá sér. Helstu leikarar myndarinnar skila sínum hlutverkum vel frá sér. Þó var ég að fíla Eyþór Guðjónsson mest í hlutverki Óla. Hann er alveg ótrúlega fyndinn og eignar sér öll þau moment sem hann er á skjánum. Svo er einnig Jay Hernandez góður í hetjuhlutverkinu. Þó að bíóárið sé rétt byrjað, er ég alveg á því að þessi verði ein af þeim frumlegri myndum sem við eigum eftir að sjá á þessu ári. Þeir sem vilja sjá naktar konur, mikið af líkamspörtum og blóð, mikla spennu og dúndurfjör, geti fundið eitthvað við sitt hæfi í þessari snilldarræmu. Og nú bíður maður spenntur eftir því hvað Eli Roth kemur með næst. 4 stjörnur, takk fyrir mig.

Ég sá hostel á þessum svokölluðu tarantino forsýningum og ég vissi ekkert hvað beið mín þegar ég gekk inn í regnbogann 14

nóvember en um miðbik myndarinnar sá ég að hér var eitthvað sem ég átti alls ekki von á því þetta var svona blanda af hryllingsmynd,létt blárri,íslenskri b-mynd ,og góðum hasar og ég spyr bara hvað þarf meira en það .eli er heldur betur búin að stimpla sig inn sem góður b-mynda maður en það er ekki neikvætt eða voru íslendingar ekki evrópumeistarar b-liða 89 og allt var brjálað en þessi mynd hefur bara allt t.d er jay að verða stórleikari ,auk þess var tónlistin góð ,og spennan var þvílík að menn gengu út og hryllingurinn var mikill eða ég fór með félaga mínum og hann fékk martraðir í heila viku á eftir og ef hrollvekjur eiga ekki að vera þannig hvernig eiga þær þá að vera ég bara spyr

að lokum var eyþór nafni minn flottur og flott að láta hann tala íslensku í myndinni þetta stóð upp úr fannst mér og hann stendur undir nafni

Var svo heppinn að komast á frumsíningu hostel, þar sem Quentin tarantino og Eli Roth voru ásamt leikurum og öðrum..:)


Smá spoilerÞessi mynd er um þrjá vini sem eru að ferðast um Evrópu saman, og eru að skemmta sér konunglega saman, þangað til að þeir koma inn í lítin smábæ í Slóvakíu, það hefðu þeir helst átt að sleppa. Spoler búinn..


Mér fynnst á pörtum myndin vera frekar svona´ílla leikin, samt ekkert sem truflaði mig.,ég hafði rosalega gaman af Óla í myndinni sem er ísl og talar svona ísl ensku, og á hann að vera frá íslandi, sem er mjög fyndið því að hann talar stundum íslensku í myndinni, blótar á íslensku og svo framvegis.


Myndinn er alls ekki fyrir viðkvæmar ´sálir, öruglega með því mest brútal myndum sem ég hef séð á æfi minni, það er ekki verið að fela vibjóðinn í henni, og voru margir í bíóhúsunum alveg við það að æla.


Gaman að segja frá því að þegar viðbjóðslegu atriðin gerðust, hló Quentin sig máttlausan, ég sat alveg fyrir aftan hann. Hann hló, og leikstjórinn líka, meðan allir voru bara, vó.. Samt var nú alltaf hlegið og klappað, og skemmti ég mér alveg rosalega á þessari mynd, kanski út af þessu líka. Maður upplifaði myndina kanski aðeins öðruvísi.


En allavega, ég elskaði capin fever, og fannst þessi jú bara ekkert síðri, og tel ég að allir sem fíluðu Capin fever, ættu að sjá þessa. En þeir sem eru viðkvæmir, og fíla ekki svona mikið blóð, og viðbjóð ættu bara að sleppa því að fara á þessa mynd, því að þessi mynd er mjög, mjög, mjög brútal..

Það ætti að teljast heiður að fá að sjá Hostel svona snemma á undan flestum jarðarbúum og betur en það, óklippta útgáfu. Í þessu samhengi þýðir óklippt, að ef þessi mynd væri í opinberlegri útbreiðslu þá væri hún svona 30 mínútum styttri. Þrír félagar eru á ferðalagi um Evrópu til þess að serða kenkynið eins oft og mikið og þeir geta, þeir kallast Paxton, Josh og Óli sem er íslenskur. Fyrri hluti myndarinnar er rosaleg kynlífs/nektarorgía, það leið ekki á löngu að ég fór að efa tilgang myndarinnar, flestar senurnar voru þeir þrír að fíflast í Evrópu á skemmtistöðum að hitta stelpur, meðal þess var lamið inn í fyrri helminginn eins mikla persónukynningu/sköpun og hægt var. Hostel reynir þó að gabba mann með stefnuleysið, því seinni hluti myndarinnar var hreint út sagt geðveikur, þá loksins var nóg af blóði, líkamsvessum, afsöguðum útlimum og geðbiluðum Evrópubúum til þess að halda athyglinni uppi restina af myndinni. Það eru ekki mjög þekktir leikarar í hér á ferð, Jay Hernandez, Derek Richardson og Eyþór Guðjónsson, mér leið eins og eini tilgangur Eyþórs í myndinni væri til þess að skemmta Íslendingum, ég veit ekki hve oft það er sagt að hann sé íslenskur en aldrei hefur það heyrst oftar í nokkurri annarri mynd. Hann var þó skondinn gaur, hann hafði engan æðri tilgang en mér fannst hann fínn. Það var Jay Hernandez sem hafði mesta skjátímann, og ég verð að segja hve sáttur ég var með hann, í seinni hluta myndarinnar þá eignast hann sé myndina þar sem allar minnisverðugu senurnar snúast kringum hann. Hostel er talin einhver alblóðugasta kvikmynd allra tíma af mörgum, það er satt að vissu leiti, en sjálfum fannst mér hún þó alls ekki grimmasta mynd allra tíma, hún er yndislega grimm og mikil splatterorgía en ég hef séð sumt verra. Það er munur á grimmd og blóði, tilfinningin og viðbrögðin eru öðruvísi, Hostel fékk sín augnablik af öllu þessu og þetta gerði Eli Roth einstaklega vel. Hostel er mjög einstök mynd, fersk tilraun í splatterkvikmyndum, vel gerð og nokkuð vel úthugsuð, hún kom mér á óvart þar sem ég vissi nánast ekkert um söguþráðinn fyrir sýningu. Mér finnst Eli Roth vera að gera góða hluti fyrir Ísland, nýlega hefur Ísland verið þungamiðja hjá mörgum stórmyndum, Hostel var ekki tekin upp á Íslandi en flestallt tengt frumsýningu myndarinnar hefur upptök sín hér, það meirað segja dró þá Roth og Tarantino hingað, sem framleiddi myndina. Í lokin get ég aðeins sagst vera vel sáttur með Hostel, mjög fín mynd í heild sinni.