Sýningartímar beta 2

Systkinin Mörthu og Peter Cratchit leika systkinin Eva Wishart og Zac Wishart, sem síðast sáust í hlutverkum yngri bróður og systur Agnesar Shakespeare (Jessie Buckley) í Hamnet (2025).

Til að gefa flóknum kjólum Alexöndru náttúrulega hreyfingu voru þeir settir saman með svamppúðum undir svo hægt væri að festa efnið eftir þörfum, sem gerði hreyfimyndagerðarfólkinu kleift að líkja eftir fíngerðum hreyfingum raunverulegra búninga.

Kelly McCormick framleiðandi segir í samtali við Morgunblaðið að bankaræningjarnir í myndinni vilji ekki vera þekktir sem bankaræningjar heldur vilji þeir vekja athygli á óréttlæti bankakerfisins. Leikstjórinn segir í sömu blaðagrein að ræningjarnir vilji byggja upp fjöldahreyfingu og fræða fólk í gegnum YouTube-rásir sínar. Hann segir að myndin sé ekki týpísk bankaræningjamynd heldur fjalli hún frekar um að kanna þessa karaktera og komast að því af hverju þeir grípa til þessa ráðs, að ræna banka. Það sé það sem myndin snýst raunverulega um.

Í þessari mynd heitir fiskurinn Waffles. En í The Cat in the Hat (2003) og upprunalegu bókinni var hann einfaldlega kallaður Fiskur og í The Cat in the Hat (1971) hét hann Mr. Krinklebein.

John Malkovich lék einnig CIA leigumorðingja í In the Line of Fire (1993).

Hinum heimsfræga sjónvarpsmanni sir David Attenborough var boðið á frumsýninguna. „Ég hringdi í hann en hann treysti sér ekki en bað fyrir góðar kveðjur. Ég á eftir að senda honum myndina,“ segir Ingvar Þórðarson í samtali við Morgunblaðið.

Myndin byggir á smásögu Ursulu Wills-Jones, „The Wicker Husband“.

Eftir að myndin var sýnd á prufusýningum sagði Zach Cregger að hann hefði þurft að draga úr gríninu í myndinni og bætti við: „Ég komst að því að fólki líkaði mjög vel við myndina en fannst hún of fyndin. Þannig að í gegnum prufusýningarnar fjarlægði ég eins mikið af gríni og ég gat.“ Eftir að sumir brandaranna höfðu verið fjarlægðir bætti Cregger við: „Ég komst að því að áhorfendur nutu myndarinnar ekki aðeins meira, heldur líkaði mér líka miklu betur við hana.“

Myndin er byggð á sannri sögu Bodnariu-fjölskyldunnar (sem nefnist Gheorghiu í myndinni), en norsk yfirvöld tóku börnin af henni með valdi.

Myndin er byggð á samnefndri skáldsögu Colleen Hoover.

Leikstjórinn, Alejandro G. Iñárritu, hélt því fram að hann og Tom Cruise hefðu tengst sterkum böndum við framleiðslu myndarinnar yfir mexíkóskum mat og að Cruise hefði borðað chilipipar léttilegar en nokkur sem hann hefði hitt. Iñárritu tók upp á því að kalla Cruise „Tomas“ og sagði í gríni að hann hlyti að vera hálfur Mexíkói.

Samkvæmt upplýsingum frá Bíó paradís þá hefur, frá því að myndin kom út, Benjamín Netanyahu forsætisráðherra Ísraels hótað að svipta leikstjórana ríkisborgararétti og ísraelskir stjórnmálamenn ásakað þá um landráð og jafnvel hótað þeim ofbeldi.

Mike Flanagan var upprunalega ráðinn til að leikstýra myndinni, en vegna árekstra í áætlunum þurfti hann að yfirgefa verkefnið og James Watkins tók við sem leikstjóri.

Upphaflega stóð til að Amy Adams, Paul Rudd og Tessa Thompson færu með aðalhlutverkin en verkefnið tafðist í framleiðslu og ráðið var í allar stöður upp á nýtt.

Dularfulli heimurinn er kallaður Nakali. Nakali er dregið af filippeyska orðinu \"nakalimutan\" sem þýðir gleymt.

Það eru margar vísanir í Die Hard í gegnum alla myndina... Andstæðingurinn heitir Hans Aðalpersónan er í þröngu rými og vitnar í John McClane: „we\'ll get together, have a few laughs“, sem er vísun í atriðið þegar hann er í loftræstistokknum í Nakatomi Plaza. Tveir fréttamenn heita Johnson og Johnson, líkt og FBI-fulltrúarnir. Einnig er vísað í fréttaþuli sem nýta sér harmleiki, rétt eins og fréttateymið í Die Hard. Ein persónanna notar frasann „yippee ki yay“. Í lok myndarinnar er vísað í framhaldsmynd á flugvelli.