John Milius

Known for writing

🎂 11. apríl 1944 (82 lat) 📍 St. Louis, Missouri, Bandaríkin

Najlepszy film / serial

Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse ★ 8.1

Najgorszy film

Red Dawn ★ 5.3

Filmy

Biografia

John Frederick Milius er bandarískur handritshöfundur, leikstjóri og framleiðandi kvikmynda. Hann var einn af höfundum fyrstu tveggja Dirty Harry-myndanna, fékk Óskarsverðlaunatilnefningu sem handritshöfundur Apocalypse Now og skrifaði og leikstýrði The Wind and the Lion, Conan the Barbarian og Red Dawn.

Hann skrifaði fjölda helgimynda kvikmyndalína eins og "Charlie don't surf" og "I love the smell of napalm in the morning," úr Apocalypse Now, og frægu Dirty Harry one-liners sem Clint Eastwood sendi frá sér, þar á meðal "Go". framundan, gerðu daginn minn" og "Spyrðu sjálfan þig einnar spurningar, 'finnst ég heppinn?' Jæja, gerirðu það, pönkari?". Milius skrifaði einnig einleik USS Indianapolis í kvikmyndinni Jaws; röð sem Robert Shaw flutti. Eftir vinnu sína á Rough Riders (1997) varð Milius mikilvægur kraftur í því að þrýsta á þingið til að veita forsetanum Theodore Roosevelt heiðursverðlaunin (eftir dauða), fyrir áberandi dugnað þegar hann var í bardaga á San Juan Hill. Milius gerði tvær myndir með Roosevelt: The Wind and the Lion (þar sem Brian Keith lék hann) og sjónvarpsmyndina Rough Riders (þar sem Tom Berenger fór með hlutverkið).

Persóna John Milner úr George Lucas kvikmyndinni American Graffiti frá 1973 var innblásin af Milius, sem var góður vinur Lucas á meðan þeir voru í USC kvikmyndaskólanum. Sömuleiðis var persónan Walter Sobchak í kvikmyndinni The Big Lebowski frá 1998, gerð af vinum sínum Coen-bræðrunum, að hluta til byggð á Milius. Skáldsagan „Blind Jozef Pronek and Dead Souls“ eftir Aleksandar Hemon inniheldur þátt með Milius, sem er lýst sem „sitjandi við skrifborðið og sýgur vindil jafnlangan og göngustaf.

Árið 2013 var gefin út heimildarmynd um líf hans, sem heitir Milius.

Rithöfundurinn Nat Segaloff kallaði Milius:

„Besti rithöfundur hinnar svokölluðu USC Mafia, samheldins hóps sem endurlífgaði — sumir segja einsleita bandaríska kvikmyndagerð á áttunda áratugnum... Alinn upp á Ford, Hawks, Lean og Kurosawa, mótað af jafn ólíkum kvikmyndagerðarmönnum og Fellini og Delmer. Daves, Milius aðhyllist sögubækur fram yfir teiknimyndasögur, karakter fram yfir tæknibrellur og hetjur með rætur í veruleika, tíma, stað og siðum. Sögur Milius endurspegla hans eigin djúpstæða siðfræði sem felur í sér gildi hefð, ævintýri, spíritisma, heiður og mikil tryggð við vini... Þrátt fyrir að hann sé einstaklega hrifinn af opinberri ímynd sinni sem byssuþrunginn, frjálslyndur ögrandi, leyfir hann sér að vera málaður sem slíkur, stundum heldur hann um pensilinn. Hann spilar Hollywood-leikinn eins og atvinnumaður, heldur samt við sínar eigin reglur; hann er rómantískur kvikmyndagerðarmaður sem forðast ástarsenur; kvikmyndir hans innihalda ofbeldi, en enginn dauði í þeim er án merkingar."

Milius sagði einu sinni sjálfur:

"Aldrei gefa af sér ágæti. Að skrifa fyrir einhvern annan eru stærstu mistök sem einhver rithöfundur gerir. Þú ættir að vera stærsti keppinautur þinn, stærsti gagnrýnandi þinn, stærsti aðdáandi þinn, því þú veist ekki hvað öðrum finnst. Hversu hrokafullt það er að gerðu ráð fyrir að þú þekkir markaðinn, að þú veist hvað er vinsælt í dag [...] Skrifaðu það sem þú vilt sjá. Vegna þess að ef þú gerir það ekki, muntu ekki hafa neina sanna ástríðu á honum, og það er ekki að fara að vera búinn með hvaða sanna list sem er."