Patty Duke

Þekkt fyrir leik

✝ 29. mars 2016

Besta mynd / þáttaröð

Me, Natalie ★ 6.5

Versta mynd

Kimberly ★ 5.1

Myndir

Æviágrip

Patty Duke fæddist Anna Marie Duke 14. desember 1946 í Elmhurst, New York, af Frances Margaret (McMahon), gjaldkera, og John Patrick Duke, leigubílstjóra og handverksmanni. Hún er af írskum ættum og einn áttundi þýskur. Leikaraferill hennar hófst þegar hún var kynnt fyrir stjórnendum bróður síns Ray Duke, John og Ethel Ross. Skömmu síðar varð Anna Marie Patty, leikkonan. Patty byrjaði í auglýsingum, nokkrum kvikmyndum og nokkrum hlutum. Fyrsta stóra, eftirminnilegu hlutverk hennar kom þegar hún var valin til að túlka hina blindu og heyrnarlausu Helen Keller í Broadway útgáfunni af "The Miracle Worker". Leikritið stóð í tæp tvö ár, frá 19. október 1959 - 1. júlí 1961 (Patty hætti í maí 1961). Árið 1962 varð The Miracle Worker (1962) að kvikmynd og Patty vann Óskarsverðlaun sem besta leikkona í aukahlutverki. Hún var 16 ára gömul, sem gerir hana að yngsta manneskju til að vinna Óskarsverðlaun. Hún lék síðan í eigin grínþætti sem bar titilinn The Patty Duke Show (1963). Það stóð yfir í þrjú tímabil og Patty var tilnefnd til Emmy. Árið 1965 lék hún í myndinni Billie (1965). Hún var vel heppnuð og var fyrsta myndin sem seld var til sjónvarpsstöðvar. Sama ár giftist hún leikstjóranum Harry Falk. Hjónaband þeirra stóð í fjögur ár. Hún lék síðan í Valley of the Dolls (1967), sem var fjárhagslegur en ekki gagnrýninn árangur. Árið 1969 tryggði hún sér þátt í óháðri kvikmynd sem heitir Me, Natalie (1969). Myndin sló í gegn í miðasölunni en hún hlaut önnur Golden Globe-verðlaunin fyrir frammistöðu sína í henni. Snemma á áttunda áratugnum varð hún móðir leikaranna Sean Astin (með rithöfundinum Michael Tell) og Mackenzie Astin (með leikaranum John Astin). Árið 1976 vann hún önnur Emmy-verðlaun sín fyrir mjög farsæla smáseríu, Captains and the Kings (1976). Aðrar farsælar sjónvarpsmyndir fylgdu í kjölfarið. Hún hlaut tvær Emmy-tilnefningar árið 1978 fyrir A Family Upside Down (1978) og Having Babies III (1978). Hún vann síðan sína þriðju Emmy í sjónvarpsmyndaútgáfunni af The Miracle Worker (1979) árið 1979, í þetta sinn sem myndin „Annie Sullivan“. Árið 1982 greindist hún með oflætis- og þunglyndissjúkdóm. Árið 1984 varð hún forseti Screen Actors Guild (SAG). Árið 1986 giftist hún Michael Pierce, borþjálfa sem hún hitti þegar hún bjó sig undir hlutverk í sjónvarpsmyndinni, A Time to Triumph (1986). Árið 1987 skrifaði hún sjálfsævisögu sína, "Call Me Anna". Árið 1989 ættleiddu hún og Mike barn, sem þau nefndu „Kevin“. Ævisaga hennar varð að sjónvarpsmynd árið 1990, þar sem Patty lék sjálfa sig, frá þrítugsaldri og áfram. Árið 1992 skrifaði hún aðra bók sína, "A Brilliant Madness: Living with Manic Depression Illness".

Anna Marie Duke átti langan og farsælan feril og vann þrjú Emmy-verðlaun. Hún var móðir og pólitískur talsmaður mála eins og ERA (Equal Rights Amendment), alnæmi og kjarnorkuafvopnun, allt þrátt fyrir oflætisþunglyndi. Hún lést 29. mars 2016 í Coeur d'Alene, Idaho, úr blóðsýkingu frá sprungnum þörmum. Patty hafði sannað styrk sinn sem leikkona og manneskja.