Feuchtgebiete (2013)

Táningurinn Helen er með líkamsvessa á heilanum og lýsir sjálfri sér sem píku heilsufræði tilraunastöð. Eftir rakstursslys á þessum heilagasta stað líkamans endar hún á sjúkrahúsi þar sem hún skautar um ganga og rifjar upp rannsóknir sínar á sviði sjálfsfróunar. Meðan á spítaladvölinni stendur heillar hún myndarlega karlhjúkku með klámfengnu tali sínu og leggur á ráðin við að koma foreldrum sínum saman á ný. Líkt og söguhetja bókarinnar sem myndin byggir á, fylgir Helen í votlendinu engum hefðbundnum reglum með glettni á lofti. Á sama tíma er þessi mynd einlægnin uppmáluð.