This Film Is Not Yet Rated (2006)

Á flakki mínu um Nexus rakst ég á þessa mynd þar sem ég ákvað að skella mér á hana nánast blindandi. Ég hafði heyrt eitthvað aðeins um hana en greinilega ekki nógu mikið en síðan þá hef ég verið duglegur við það að láta myndina flakka á milli vina, enda þykir mér myndin bæði fróðleg, mikilvæg og bara almennt virkilega skemmtileg...Við vitum sennilega öll að bandaríska kvikmyndaeftirlitið er oft á tíðum fáránlegt, jafnvel glatað! Þessi mynd útskýrir einmitt hvernig kerfið virkar, og hvernig hlutir eins og kynferði eða nekt getur verið talin langtum viðkvæmari í augum þessarar nefndar heldur en stjórnlaust ofbeldi.Fyrir ykkur sem að þekkja ekki tölurnar, þá virka aldursstimplarnir svona úti:G (allir aldurshópar) - PG (ekki við hæfi yngstu) - PG-13 - R - (b.i. 17 ára) - NC-17 (stranglega b.i 17 ára, og takmörkuð dreifing verður á myndinni)Svona að megnu til er leikstjórinn Kirby Dick ekki beint að segja okkur hluti sem við vitum ekki þegar um, en hann kannar sömuleiðis nýjar hliðar á þessum málefnum, ásamt því að skyggjast aðeins ''á bakvið tjöldin'' með því að uppljóstra hverjir þetta eru sem eru í þessu eftirliti. Þar sem að nöfn þessara manna eru haldin leynd þá ræður Kirby til sín nokkra einkaspæjara til þess að komast að því hvernig manneskjur þetta eru sem að hafa svona gríðarleg völd yfir örlögum kvikmynda vestanhafs.Áhugaverðustu atriðin í þessari mynd eru samt sem áður þau viðtöl sem Kirby tekur við hina ýmsu leikstjóra sem hafa lent í miklu veseni varðandi ákveðið efnisinnihald í myndunum sínum, og þarna eru nöfn eins og Kimberly Peirce (Boy's Don't Cry), John Waters (vitaskuld!), Kevin Smith (sem fékk neikvæða athugasemd út á eina senu í Jersey Girl, þar sem að Liv Tyler talar um sjálfsfróun, og þótti það vera næg ástæða til að hækka aldursstimpilinn upp í R), Matt Stone (varðandi brúðukynlífið í Team America), Atom Egoyan o.fl.Kirby kemur skoðunum sínum vel á framfæri, sem og allir aðrir. Maður spyr sig fyrst hvort að reynt er með miklu afli að sýna kvikmyndaeftirlitið í neikvæðu ljósi, en miðað við þessar heimildir sem að myndin sýnir, þá er varla annað hægt. Þetta svokallaða eftirlit er ekkert annað en pjúra fasistastjórn. Þetta eru gamlir skröggar sem að leyfa listamanninum ekki að koma verki sínu á framfæri eins og upphaflega var ætlað. Svo eru þeir sífellt að niðurlægja sjálfa sig með því að setja engar fastar reglur. Þeir ákveða bara á staðnum að ein mynd fái á sig punkt fyrir einungis nekt, meðan að önnur mynd fær vægara merki fyrir nekt og ofbeldi.Þið getið ekki ímyndað ykkur hversu margar myndir hafa þjáðst í gæðum einungis vegna þeirra klippinga sem þetta kvikmyndaeftirlit hefur skipað fyrir. Af persónulegri reynslu nefni ég m.a. Troy, þar sem mikið var klippt niður af nekt og blóði. Svo eru önnur stúdíó sem að nýta sér það að búta ofbeldið niður bara svo að yngri krakkar komist inn, og þar með eykst sala myndarinnar, og eftirtektarverðasta dæmið væri sennilega síðasta Die Hard-myndin.Ég hvet ykkur, lesendur góðir, til að kíkja á þessa margumtöluðu heimildarmynd. Rétt eins og Super Size Me gerði (önnur stórskemmtileg heimildarmynd - sem var þó kannski víðari hvað viðfangsefni varðar), þá er hér ekki um heimildarmynd sem er einungis ætlað að fræða, heldur skemmta með húmor og gengur hún út á málefni sem góður meirihluti þekkir til. Stundum missir hún dampinn í að sýna of mikið frá þessum spæjurum, frekar
en að halda góðum fókus á kvikmyndargerðarmennina, sem augljóslega hafa heilmikið að segja. En annars tel ég þetta vera skylduáhorf fyrir þá sem hafa áhuga á kvikmyndum, og jafnvel myndi ég mæla með myndinni fyrir þá sem hafa gaman af svona "exposé-efni," ekki ósvipuðu Bullshit-þáttunum með
Penn & Teller.8/10