Brother Bear (2003)

Brother Bear er alls ekki slæm mynd, en hún hefur ekki marga hluti til að mæla eitthvað sérstaklega með henni (reyndar sé ég enga ástæðu af hverju ég ætti að horfa á hana aftur). Myndin hefur mjög kunnuglegan söguþráð (en hversu margar Disney-myndir eru ekki þannig?) en ég myndi vera að ljúga að sjálfum mér ef ég segði ekki að hann sé sæmilega vel gerður.

Kenai fannst mér vera góður karakter. Þrjóskur, barnalegur (naïve) og hefndargjarn og fær hann ágæta þróun í myndinni. Það sem ég fílaði mest við þróunina hans var að hann fór að breytast hægt og rólega. Allt of margar myndir sem einkennast af því að titilkarakterinn þróast yfir í aðra manneskju gera það allt of hratt og einbeita sér meira að eitthverju öðru frekar en kjarna myndarinnar, aðal karakternum. Ég var á báðum áttum hvort mér fannst Koda vera góður eða slæmur karakter. Hann er í byrjun frekar pirrandi, þó ég telji að hann átti að vera þannig, en fór að batna eftir því sem myndin gekk. Eini annar karakter sem skildi eitthvað eftir sig var bróðir Kenai, Denahi, sem er alla myndinna að leita eftir birni sem hann hélt að drap bróður hans. Aðrir karakterar náðu ekki einu sinni að vera í myndinni til skrauts.

Tónlistin er eftir Phil Collins, þannig að hún gleymdist strax hjá mér, en eins og Tarzan þá voru eitt eða tvö lög sem voru minnug, Transformation og No Way Out. Þessi lög náðu líka að koma með mjög flott útlit á meðan lagið er í gangi sem passar algjörlega við aðstæðurnar sem eru að gerast í myndinni.

Myndin er svolítið kjánaleg og þá sérstaklega hvernig andarnir voru í þessu (sem minnir mann ALLT of mikið á Lion King). Sérstaklega í endanum þegar myndin kemur með Deus Ex Machina, einmitt þegar aðalkarakterinn þarf á því að halda. Fyrir þá sem vita ekki hvað Deus Ex Machina er, þá er það hlutur sem kemur nánast upp úr engu í klæmaxi myndar og bjargar málunum.

Ég get lítið sagt um þessa mynd. Hún er fín. Ég get lítið sagt annað en að myndin sé formúlukennd, að hluta til löt, en ágætlega vel gerð samt sem áður. Mér finnst samt myndin engan veginn eiga skilið að hafa næst lægstu einkunn á Rotten Tomatoes af öllum Disney-myndunum (með 38 %)

6/10

Brother Bear er afskaplega falleg og þægileg mynd fyrir alla fjölskylduna. Það er vinsælt hjá Disney að sækja í dýraríkið og Brother Bear ratar einmitt þá leið. Í stuttu máli fjallar myndin um ungan pilt að nafni Kenai. Hann lifir hjá ættbálknum sínum og unir hag sínum mjög vel. Kenai vill sanna sig fyrir ættbálknum og lítur á manninn sem æðri öllum dýrum. Þegar hann hyggst elta uppi björn sem hefur stolið frá þeim fiski verður voðinn vís. Bræður hans elta Kenai og koma að honum þar sem hann er að berjast við björninn. Þessi bardagi endar með skelfilegum afleiðingum. Kenai mun kynnast heimi dýranna mun betur. Brother Bear er mynf með fallegan og þarfan boðskap. Myndin hefur góðan stíganda. Brandararnir hitta í mark. Góð tónlist gefur myndinni aukið vægi. En því miður fer að halla undan fæti í blálokin en þá er eins og handritshöfundar hafi lent í blindgötu og bjargað sér fyrir horn með afskaplega hallærislegum endi. Þrátt fyrir það er Brother Bear fyrirtaks skemmtun fyrir alla fjölskylduna.

Mynd sem er eflaust betri með ensku tali, en ég sá hana með íslensku tali. Myndin er ágæt, en hún skilur þó ekki mikið eftir sig. Söguþráðurinn er pínu flókinn og langdreginn fyrir börn yngri en 4, en ég var með einn ánægðan 4,5 ára og einn leiðan 2,5 ára áhorfenda með mér. Þetta er ágætis afþreyingarmynd, en að vantar meira skopskyn og action til að hún fái fleiri stjörnur frá mér. Kannski er í raun erfitt að fylgja myndum eins og Nemo eftir sem var náttúrulega hrein snild.