Hálfdán

Stórkostleg mynd!! Langar að allir leikararnir fái óskarsverðlaun takk fyrir túkall. Hún var svo fyndinn og freaky á svo góðan hátt, geggjað drama all around og second hand embarassment resolvaði alltaf svo vel að manni leið aldrei of cringed out. Mr. Blood Orange Dev Hynes cookaði með scoreið líka!!! Hafði ekki heyrt mikið af hans strengja verkum fyrir utan svona nokkra kafla á Essex Honey en vááááá hvað hann er magnaður. Fyrir svona Stífa, fjagra karaktera mynd gerði svo ótrulega mikið að hafa svona sívaxandi og breytandi score í gegnum alla myndina.

Það eru tvö insanely góð monologue og fyrir einh tvítugan gutta fannst mér þetta vera ótrúlega heilbrigt að sjá svona óheibrigt hjónaband og hversu mikil áhrif líf maka þíns hefur á þig og all your loved ones. Endirinn er sérstaklega fallegur. Síðan náttl ótrúlega gaman hvað þetta er freaky lið through and through.

Fór á þessa í bíó með mömmu og ég sver það var einn kall sem andaði svo hátt að það var eins og að kári hann sjálfur væri að fella niður heilu þorpin.

Þekkti þennan gæja ekki neitt og líður núna eins og við vorum bestu vinir.

Svo skemmtileg mynd! Tónninn, húmorinn, tónlistin og leikararnir chef’s kiss (no pun intended). Það er erfitt að segja hvort að leikarinn nái Bourdain nákvæmlega en hann seldi mig 100p. Þessi mynd er rosalegaaaaa basic, plottið er gert bara ágætlega og oft corny en hun er svo cozy, fyndinn og real að það skiptir ekki máli!

Sidenote: Antonio Banderas er svoooo mikill baddie

Ég gæti þurft að fara kynna mér gríska goðafræði hahaha.

VÁ! Christopher Nolan er stórkostlegur listamaður, ég veit að myndin er engan vegin fullkomin og myndi ég segja að ófullkomnun hennar gerir hana svo góða og svo mannlega. Ok here comes the glaze.

Það er að sjálfsögðu gefið að góð saga getur gert góða mynd en það sem Nolan, allir leikarar, cinematographer, composer og allt crewið hefur skapað hérna er eitthvað ótrúlega sérstakt. Ég elska hvernig Nolan nær alltaf að koma mér á óvart með foreshadowing hjá sér, hvort það sé bookending skot, dialogue sem víkkar með meira context eða þá hreinlega hvernig hversu ákveðinn hann er að sýna áhorfendum hvað mannkynið getur verið svo illt.

Þessi mynd er algjörlega ANTI WAR og ég er all for it. Það er ótrúlegt hvað við sem mannkynið búum ennþá yfir svo miklu hatri þúsundum árum síðar. Sidenote: Circe senan er goated og ég elska að Samantha Morton sem Circe er að fá sitt well deserved praise, Hazel my love.

Tónlistin er rosalega vanmetin í þessari. Það er ekki shocker að heyra mig segja að scorein í Nolan myndum eru stórkostleg en ég virkilega held að Zimmer sé tilbúinn að rétta Göransson keflið sem Nolan's go to composer. Tónlistin er svo ótrúlega expressive og maður virkilega finnur fyrir þyngdinni sem hún ber, valið að nota aðeins "time period" hljóðfæri (ekki alveg en comeon) var svo gott val. Ég fékk algjöra gæsahúð fyrst þegar ég heyrði "Sirens" og sú gæsahúð breyttist í full on grát þegar ég heyrði aftur sama stefið spila í gegnum "Odysseus" ásamt monologi Matt Damon's. Í seinna áhorfi tók ég betur eftir hvernig þetta mótíf lifir sig inn í alla myndina, en sýnir sig ekki í fullu fyrr en Oddysseus er mættur heim, ekki til Ithöcu heldur heim til Penélope.

Senan þar sem Odysseus segir Penélope frá stríðinu og hans eftirsjá er ábyggilega eitt af bestu kvikmyndarupplifum sem ég hef séð. Bæði áhorf var ég hágrátandi. Sá grátur breyttist þó fljótt í nánast hysterískan hlátur, öll loka bardaga senan er svooooo mikið poetic justice holy shit.

Það er fitting að Nolan endar enn aðra mynd sýna með bookend skot. þegar ég sá fyrst sólina sitja yfir sjóndeildarhringnum í byrjun myndarinnar langaði mig að stoppa tímann, mig langar að ramma þessa mynd og hengja hana upp á vegg svo þegar ég sá aftur þetta listaverk í lok myndar var ég korter að bresta aftur í grát. Bravó

10/10.