Kristófer Óli

Kingdom of Heaven í bíóútgáfunni er flott á að líta, en sagan nær aldrei almennilega að anda. Myndin hefur stórar senur, fallega sviðsmynd og sterkan heim, en persónurnar fá of litla dýpt.

Það vantar samhengi og tilfinningalegan þunga sem gerir Director’s Cut útgáfuna svona miklu sterkari. Hér verður myndin of flöt og klippt niður á kostnað sögunnar.

Áhugaverð mynd, en greinilega ekki besta útgáfan.

Kingdom of Heaven, Director’s Cut er stórkostleg kvikmynd sem gjörbreytir upplifuninni á sögunni. Hér fá persónurnar meiri dýpt, átökin meiri þunga og heimurinn verður miklu trúverðugri.

Ridley Scott nær að sameina stórbrotna sviðsmynd, pólitíska spennu og sterka persónusögu. Myndin er epísk, falleg og áhrifamikil frá upphafi til enda.

Þetta er ekki bara betri útgáfa af myndinni. Þetta er ein besta director’s cut útgáfa sem gerð hefur verið.

Mandalorian og Grogu olli mér miklum vonbrigðum. Myndin hefur flott augnablik og Grogu er ennþá krúttlegur, en sagan er þunn og virkar meira eins og langur sjónvarpsþáttur en bíómynd.

Það vantar spennu, tilfinningu og raunverulegan tilgang. Din Djarin og Grogu eiga skilið sterkari sögu en þetta.

Sem Star Wars aðdáandi vildi ég elska hana, en hún náði mér aldrei.

Obsession er fersk, fyndin og óþægileg hryllingsmynd sem kom mér verulega á óvart. Myndin tekur einfalda hugmynd um ósk sem fer úr böndunum og gerir hana bæði skemmtilega og óhugnanlega.

Hún blandar vel saman svörtum húmor, spennu og hryllingi, án þess að missa taktinn. Sterkur leikur, góð stemning og nokkur atriði sem sitja eftir.

Ein skemmtilegasta hryllingsmynd ársins og líklega af mínu mati besta mynd ársins eins og er.