Mandoo (2010)

Manstu eftir atriðinu í Malkovich þar sem maður fær POV (point of view) frá Malkovich, hann í sturtu, fer í leigubíl (Hérna er eitt besta atriðið þegar hann sér bara sjálfan sig http://www.youtube.com/watch?v=Ur3CQE8xB3c ). Ímyndaðu þér nú mynd sem er öll í POV einnar persónu. Ef þú heldur að það sé ekki hægt þá hefur þú rangt fyrir þér. Mandoo er kvikmyndalegt afrek að því leiti til að hún er öll þannig, séð frá sjónarhorni gamals manns.

Hún segir frá fjölskyldu sem er að ferðast frá Íraq til Íran um einn hættulegasta vegakafla heims. Hún heldur manni vel við efnið, er rosalega vel tekin. Leikararnir mjög góðir. Spennandi, áhrifarík og skilur mjög eftir sig. Ég var að pæla í að gefa henni 8, en þetta er akkúrat mynd sem ég á eftir að muna hvað mest eftir frá þessari kvikmyndahátíð og rifja hana upp eftir mörg mörg ár og því fær hún 9.