Leikstjóri: Óskar Jónasson

Þetta er: Hornsteinn íslenskrar nútímamenningar. HAM! Dúfnahólar 10! Fjarstýring! Ef þú hefur ekki séð hana, ekki segja neinum það. Farðu og leigðu hana núna strax! Annars getur þú alveg eins skilað vegabréfnu. Föðurlandssvikari.

Fleyg orð: „Ég geri ekki neitt fyrir neinn sem gerir ekki neitt fyrir neinn.“

Vissir þú? Að Sódóma Reykjavík var sýnd á Cannes 1993 og var fyrirhugað að gera japanska endurgerð af henni, en ekki varð úr. Þrátt fyrir miklar vinsældir í bíó og frábæra dóma vestan hafs féll myndin í gleymsku þar til hún fylgdi með pulsupökkum frá SS 1998.

Nekt! Ha? Meira svona hvít jakkaföt og sebravesti.

Þau segja: „Þetta eru miklar gleðifréttir - þessi mynd á sér fastan sess í hjarta mínu - hún er einskonar uppgjör mitt við ákveðið tímabil; ég var talsverður Axel í mér - og er sennilega enn. Sjálfar tökurnar eru sólríkar og skemmtilegar í minningunni - talsvert fjör og gríðarleg læti, báru samt ekki mikinn keim af undirheimum Reykjavíkurborgar. Eftir á að hyggja er ég fegnastur yfr því að hafa ekki getað farið af stað strax með tökur, þegar ég vildi, út af peningaleysi - þannig að ég lá yfr handritinu í eitt ár í viðbót. Það var góð lexía. Til dæmis kom sjálf fjarstýringin ekki til sögunnar fyrr en í lokaútgáfu handritsins, nokkrum vikum fyrir tökur, pælið í því!“ - Óskar Jónasson

Besta senan: Tónleikar HAM á Sódómu, þar með talið „Dúfnahólar 10!“, rifrildið á klósettinu (Sigurjón bara hættir ekki að spila!) og epískt „crowd-surf“.

Leikstjóri: Þórhildur Þorleifsdóttir

Þetta er: Gamanmyndin (með ákveðnum greini) í sögu íslenskrar kvikmyndagerðar. Allar aðrar gamanmyndir eru bornar saman við þessa bráðfyndnu sögu af misheppnuðu fríi Stellu. Ef einhver efaðist um að Laddi væri helsti grínisti landsins þá var sá misskilningur leiðréttur hér með einum yndislega tuskulegum Svía.

Fleyg orð: „Väskan min!“

Vissir þú? Að Stella í Orlof hefur selst í yfr 10.000 eintökum á DVD og seldist álíka mikið á VHS. Og hún heldur bara áfram að seljast..

Þau segja: „Ég verð að segja að mér þykir sérstaklega vænt um Stellu - bæði persónuna og myndina. Þessi kvikmynd hefur fært mér margar kynslóðir, sem hafa í sumum tilfellum bara kynnst mér í gegnum þessa sígildu mynd. Það er ómetanlegt þegar einstaklingar allt frá 5 ára aldri koma hlaupandi og hrópa “Stella!!! Ert þú ekki Stella???” Myndin virðist

Leikstjóri: Friðrik Þór Friðriksson

Þetta er: Geðveiludrama af bestu sort. Ingvar E. Sigurðsson fer á kostum sem hinn ungi Páll sem missir tökin á tilverunni og lendir inni á Kleppi með öðrum kostulegum karakterum. Þá er tónlist Sigur-Rósar (og tónsmíðar Hilmars Arnar Hilmarssonar) fullkomið undirspil og var Dánarfregnir og jarðarfarir valið sem besta notkun á tónlist í íslenskri kvikmynd í september-blaði Mynda mánaðarins 2010.

Fleyg orð: „Ég er stórskáld, það er bara ekki komið í ljós. Ég er ekki maður, ég er ský í buxum.“

Vissir þú: að Ingvar E. Sigurðsson vann Edduna, áhorfendaverðlun Evrópsku kvikmyndaverðlaunanna og fékk Silfurhöfrunginn á Tróia alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni fyrir leik sinn í myndinni.

Nekt! Sorahugur! Þetta er ekki þannig mynd, þó henni sé leikstýrt af Friðriki Þór.

Besta sena: Félagarnir fara út að borða á Grillinu á Hótel Sögu og borða á sig gat. Þegar reikningurinn kemur bera þeir fyrir sig geðveiki á eins siðmenntaðan hátt og hugsast getur.

Sódóma Reykjavík (1992)

Stella í Orlofi (1986)

Englar Alheimsins (2000)

nefnilega vera fjölskyldumeðlimur hjá ótrúlega stórum hluta Íslendinga - dásamlegt fyrir okkur aðstandendur myndarinnar. Áfram Stella!“ -Edda Björgvinsdóttir Besta sena: Út með gæruna! Eitt stykki dönsk dræsa fær það sem hún á skilið á óborganlegan hátt.

3

2

1

34 myndir mánaðarins